Prawa pracownika

Pracownicy Capgemini w Hiszpanii postanowili strajkować od 23 maja jeśli firma nie zrezygnuje z planów zwolnienia 370 pracowników. Niestety, główne związki działające w firmie, CCOO oraz UGT, odwołały strajk bez zgody pracowników, kilka godzin przed otwartym zgromadzeniem pracowników. Nie wiadomo, co będzie dalej, ale wielu pracowników nadal chce podjąć działania.

Nasi koledzy ze związku CNT-AIT w Capgemini zapowiadają kontynuację ich akcji. Proszą także o wsparcie w formie wysyłania protestów do firmy Capgemini.

Możesz wysłać protest do firmy za pomocą formularza elektronicznego.

DO HISZPAŃSKIEJ FILIALI | DO FRANCUSKIEJ SIEDZIBY

Solidarność naszą bronią!

Wczoraj przed wrocławskim urzędem wojewódzkim związkowcy z Solidarności rozbili miasteczko namiotowe i protestują. Postanowiłem się tam dzisiaj przejść… To co zobaczyłem dramatycznie zachwiało moją wiarą w ruch związkowy.

Od razu uderzył mnie baner „Polscy przedsiębiorcy bankrutują”. Zaraz, zaraz? Przedsiębiorcy w związku zawodowym? Załapałem się na przemówienie, gdzie wypowiadał się właśnie przedsiębiorca! Mówił o tym, że bardzo zależy mu na tym, żeby pracownikom płacić więcej, ale niestety KOSZTA PRACY są za wysokie, a to wszystko oczywiście przez Tuska (wiadomo, Solidarność… )

To co usłyszałem, wprawiło mnie w niemały szok. Jak pracodawca może wypowiadać się na wiecu związku zawodowego o tym, że koszty pracy są za wysokie?! To się po prostu w głowie nie mieści. W pewnym momencie musiałem rozejrzeć się wokół siebie i upewnić, czy rzeczywiście jestem w miasteczku dialogu społecznego, czy pikniku Lewiatana.

Oczywiście byli tam tylko związkowi biurokraci, a na wyraz mojego zdziwienia pewna pani odpowiedziała: „Co pan, przecież godziny pracy są”.

A czego oni właściwie chcą?

• Uchwalenia przez Sejm RP ustaw ograniczających stosowanie tzw. umów śmieciowych,
• Zaniechania likwidacji rozwiązań emerytalnych przysługujących pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze,
• Zaprzestania likwidacji szkół i zaprzestania przerzucania finansowania szkolnictwa publicznego na samorządy,
• Stworzenia osłonowego systemu regulacji finansowych oraz ulg podatkowych dla przedsiębiorstw utrzymujących zatrudnienie w okresie niezawinionego przestoju produkcyjnego,
• Podwyższenia wysokości płacy minimalnej zgodnie z projektem złożonym przez NSZZ "Solidarność"
• Stworzenia ustawy o systemie rekompensat dla przedsiębiorstw energochłonnych.

Postulaty jak najbardziej słuszne. Ale, zaraz?! Co tam robi punkt o ulgach dla przedsiębiorców?

Jako ciekawostkę dodam jeszcze, że jutro o godzinie 18. w miasteczku odbędzie się panel dyskusyjny na temat przeszkód w rozwoju przedsiębiorstw.

Czyżby największy polski związek zawodowy zmieniał target z pracowników na przedsiębiorców? Wydaje mi się to co najmniej dziwnie.

Związek zawodowy liczący pół miliona członków jest naprawdę dużą siłą, wiele mógłby zdziałać w sprawie obrony praw pracowniczych, ale jak widać na razie woli walczyć o obniżanie kosztów pracy i ulgi dla właścicieli firm.

Czy to jest jeszcze związek? Jak dla mnie co najwyżej jego karykatura.

Jednak jako prawdziwy idealista nie tracę nadziei. Może coś z tego będzie.

http://wroclaw.zsp.net.pl

26.05.2013
Centrum Reanimacji Kultury (CRK)
ul. Jagiellończyka 10d, Wrocław
godz.18:00

Chcesz dowiedzieć się o działaniach Związku Syndykalistów Polski albo włączyć w istniejące lub planowane kampanie w obronie praw pracowniczych? Masz własny pomysł, co można by zrobić, ale nie masz z kim? Chcesz dowiedzieć się co to jest anarchosyndykalizm, na czym opiera się demokracja bezpośrednia bez szefów i podwładnych? Chcesz otrzymać egzemplarz nowego anarchosyndykalistycznego tabloidu "Super Etat"?

Zapraszamy na niedzielne spotkanie otwarte Związku Syndykalistów Polski Wrocław do Centrum Reanimacji Kultury!

ZWIĄZEK SYNDYKALISTÓW POLSKI

Związek Syndykalistów Polski jest organizacją dążącą do zastąpienia społeczeństwa opierającego się na wyzysku oraz hierarchii, społeczeństwem równych i wolnych jednostek.

Dzisiejsze społeczeństwo podzielone jest na tych, którzy rządzą i tych, którzy są rządzeni. Jaskrawo objawia się to w przypadku kapitalistów i polityków, którzy kumulują w swoich rękach władzę polityczną i ekonomiczną oraz wyzyskiwanych pracowników, kobiet i mężczyzn, którzy muszą tej władzy i wyzyskowi podlegać, aby przeżyć. Klasa rządząca dzieli ludzi za pomocą różnych ideologii (nacjonalizmu, rasizmu, elitaryzmu, seksizmu i innych), zgodnie z zasadą „dziel i rządź”. Trzeba z tym skończyć!

Nierówności mają charakter strukturalny: nie są wynikiem ludzkich wyborów czy naturalnych talentów i ich braku. Dzieci pracownika będą najprawdopodobniej również pracownikami, chyba, że staną się bezrobotnymi. Elity reprodukują elitę, pracownicy najemni siłę najemną. Zmiana takiego stanu rzeczy wymaga zmiany struktury społecznej.

Parlamentaryzm, który miał być odpowiedzią na te problemy, nie sprawdził się. Zamiast realizacji programów, mamy puste obietnice i walki klik politycznych o stołki. Zamiast dobrobytu dla wszystkich, mamy bogactwo dla nielicznych. Odrzucając skompromitowany parlamentaryzm proponujemy jedyną prawdziwą formę demokracji – demokrację bezpośrednią z delegatami związywanymi pisemnymi instrukcjami i odwoływalnymi w każdej chwili, których funkcje podlegają rotacji.

Wielu polityków twierdzi, że w Polsce zapanowała jakaś forma „dzikiego kapitalizmu”, że wystarczy doprowadzić kapitalizm do „normy” i będzie dobrze. Inni zaś twierdzą, że jeśli będziemy rządzeni przez polskich kapitalistów, będzie nam lepiej, niż jeśli będziemy rządzeni przez kapitalistów zagranicznych. Nie dajmy się oszukać! Nie ma „normalnego” kapitalizmu. Wszędzie dominuje wyzysk, a z każdym rokiem standardy są coraz bardziej równane w dół i to nie my ścigamy Zachód, ale Zachód dąży do naszego poziomu.

Na Zachodzie przez jakiś czas funkcjonowało tzw. „państwo socjalne”, które nie spełniło swoich zadań, a które powstało ze strachu klasy rządzącej przed potężnymi, masowymi ruchami pracowniczymi. Rządzący wówczas woleli „oddać kawałek chleba, żeby nie stracić całej piekarni”. Po kilkudziesięciu latach, gdy udało się spacyfikować ruchy pracownicze do obecnego marnego poziomu, rządzący odzyskali wigor i demontują ostatnie osłony socjalne.

Nie jesteśmy też zwolennikami socjalizmu państwowego, czy tzw. „państw robotniczych”. Uważamy że „sprawiedliwość społeczna” organizowana rękami urzędników, a gdy zajdzie potrzeba również przy pomocy policji i wojska, dzieli społeczeństwo na uprzywilejowaną, zarządzającą klasę biurokratyczną i podporządkowaną jej klasę pracowników, zwykłych ludzi w których podobno imieniu ustanawiane są różnego rodzaju „państwa robotnicze”.

Syndykaliści nie dążą do przejęcia władzy politycznej. Chcą, aby władzę nad swoim życiem odzyskał każdy z nas i odebrał ją z rąk polityków i kapitalistów. Organizowanie się, czy to w związki zawodowe, czy grupy nieformalne jest środkiem do tego celu. Podzieleni przegramy, zorganizowani zwyciężymy. ZSP nie zmusi nikogo do zorganizowania się. Ludzie muszą chcieć tego sami, więc sukces zależy od każdego, a nie od kolejnej awangardy rewolucyjnej. Dlatego naszym głównym hasłem jest: organizujmy się w walce o swoje prawo do godnego życia i kontroli nad nim!

Więcej informacji:
http://wroclaw.zsp.net.pl/
https://twitter.com/ZSPWrocaw
https://www.facebook.com/zsp.wroclaw

Dziennikarze wrocławskich "Faktów" przyłączają się do protestu przeciwko prekaryzacji w TVP. Przekonują, że to sposób na ograniczenie płac. - Firmy zewnętrzne, które nas przejmą, tylko przez najbliższe 12 miesięcy będą zobowiązane do utrzymania dotychczasowych warunków pracy. Potem zaczną się zwolnienia i obniżki. Finał będzie taki, że nie będzie komu pracować. Bo część zwolnią, a część zniechęcą niższymi wypłatami - przewiduje.

Dziś w redakcji "Faktów", programu TVP Wrocław, zatrudnionych jest ok. 20 dziennikarzy. Tylko część z nich na umowach o pracę. Pozostali muszą zadowolić się umową-zleceniem. - W ten sposób nasza firma uniknie konieczności przeprowadzania zwolnień grupowych i płacenia osobom zwalnianym odpraw. Ale jeśli nas wszystkich zwolnią, to kto będzie robił te programy? Może tu chodzi o likwidację ośrodków i anten regionalnych? - zastanawia się inny z dziennikarzy.

Policja ostrzelała z gumowych kul dziesiątki tysięcy protestujących pracowników w strefie przemysłowej położonej nieopodal Dhaki. Przynajmniej 50 osób zostało rannych. Pracownicy domagali się wyższych płac i bezpiecznych warunków pracy, a także kary śmierci dla właściciela fabryki odzieżowej Rana Plaza, która zawaliła się 24 kwietnia, zabijając 1127 pracowników.

Według szacunków policji, w proteście uczestniczyło 20 tys. pracowników. Głowna droga w strefie przemysłowej, w której funkcjonuje 300 fabryk odzieżowych, została zablokowana. Pracownicy domagają się miesięcznej pensji o równowartości 100 dolarów (obecnie zarabiają 37 dolarów, co jest najniższą stawką w skali światowej w tej branży). Protesty pracowników trwają nieustająco od czasu katastrofy.

Zapraszamy na projekcję filmu "Specjalne Strefy Wyzysku", zrealizowanego przez SzumTV oraz Think Tank Feministyczny

Po projekcjach odbędzie się dyskusja na temat warunków pracy oraz strategii oporu w fabrykach Specjalnych Stref Ekonomicznych. W spotkaniu wezmą udział byli pracownicy fabryki Chung-Hong oraz osoby wspierające ich strajk latem 2012 r.

Autorki filmu powracają do końca lat 80-tych, kiedy w Polsce rozpoczęła się transformacja ustrojowa. Ważną rolę w tych procesach odegrała kwestia zadłużenia PRLu i pozyskanie nowych kredytów na sfinansowanie reform ustrojowych. Zachodnie rządy, banki i międzynarodowe korporacje postawiły wówczas szereg warunków, w tym likwidację wielkich zakładów pracy zwłaszcza w przemyśle ciężkim. Stawką w tej grze było otwarcie dostępu do rynku dla zagranicznych inwestorów. W tych warunkach powstał program reform gospodarczych nazwany „terapią szokową”, który doprowadził do upadłości, likwidacji lub prywatyzacji państwowego przemysłu i rolnictwa.

Terapia szokowa spowodowała wzrost bezrobocia i ubóstwa. Od 1989 do 2011 liczba miejsc pracy zmniejszyła się prawie o 6 mln. Wysokie bezrobocie, represyjna polityka socjalna i niepewne formy zatrudnienia zmusiły masy ludzi do pracy w najgorszych warunkach lub do emigracji. Zmiany te w szczególności dotknęły kobiet z nisko i średnio-dochodowych gospodarstw domowych.

W 1994 r. Sejm uchwalił ustawę o Specjalnych Stref Ekonomicznych, która miały być odpowiedzią na kryzys w przemyśle i na rynku pracy.

W zlokalizowanej pod Wrocławiem podstrefie Kobierzyckiej mieści się fabryka Chung Hong Electronic – poddostawca koreańskiego koncernu LG. Latem 2012 r., dyrekcja fabryki zwolniła dyscyplinarnie grupę 24 pracowników, zrzeszonych w związku zawodowym OZZ Inicjatywa Pracownicza. Powodem było podjęcie przez nich akcji strajkowej. Pracownicy domagali się podwyżek, przywrócenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz przywrócenia do pracy działacza związkowego, nielegalnie zwolnionego z Chung Hong, w trakcie prowadzenia sporu zbiorowego z dyrekcją.

Dokument – w oparciu o wywiady z pracownicami i pracownikami – ujawnia przyczyny, jakie skłoniły ich do przystąpienia do strajku. Wśród nich znaleźli się mieszkańcy i mieszkanki Wałbrzycha i Nowej Rudy, którzy każdego dnia dojeżdżają do zakładów w SSE, oddalonych od ich miejsca zamieszkania o dziesiątki kilometrów. Opowiadają o uciążliwych warunkach pracy, wielogodzinnych dojazdach, przymusowych nadgodzinach, braku czasu wolnego, codziennej walce o przetrwanie za minimalne wynagrodzenie i zmęczeniu spowodowanym koniecznością łączenia pracy najemnej z obowiązkami domowymi i opieką nad najbliższymi.

Spotkania odbędą się w:

Wrocław – Klub "Druga Fala", ul. Św Antoniego 23
24 maja (piątek) – godz. 18:30

Poznań – Kluboksięgarnia "Zemsta", ul. Fredry 5/3A
25 maja (sobota) – godz. 18

Łódź – świetlica Krytyki Politycznej, ul. Piotrkowska
26 maja (niedziela) – godz. 16

Warszawa – Uniwersytet Warszawski, ul. Żurawia 4, sala latynoamerykańska
27 maja (poniedziałek) – godz. 18

Zapraszają:

Think Tank Feministyczny oraz OZZ Inicjatywa Pracownicza

Zapraszamy na projekcję filmu "Specjalne Strefy Wyzysku", zrealizowanego przez SzumTV oraz Think Tank Feministyczny

Po projekcji odbędzie się dyskusja na temat warunków pracy oraz strategii oporu w fabrykach Specjalnych Stref Ekonomicznych. W spotkaniu wezmą udział byli pracownicy fabryki Chung-Hong oraz osoby wspierające ich strajk latem 2012 r.

Autorki filmu powracają do końca lat 80-tych, kiedy w Polsce rozpoczęła się transformacja ustrojowa. Ważną rolę w tych procesach odegrała kwestia zadłużenia PRLu i pozyskanie nowych kredytów na sfinansowanie reform ustrojowych. Zachodnie rządy, banki i międzynarodowe korporacje postawiły wówczas szereg warunków, w tym likwidację wielkich zakładów pracy zwłaszcza w przemyśle ciężkim. Stawką w tej grze było otwarcie dostępu do rynku dla zagranicznych inwestorów. W tych warunkach powstał program reform gospodarczych nazwany „terapią szokową”, który doprowadził do upadłości, likwidacji lub prywatyzacji państwowego przemysłu i rolnictwa.

Terapia szokowa spowodowała wzrost bezrobocia i ubóstwa. Od 1989 do 2011 liczba miejsc pracy zmniejszyła się prawie o 6 mln. Wysokie bezrobocie, represyjna polityka socjalna i niepewne formy zatrudnienia zmusiły masy ludzi do pracy w najgorszych warunkach lub do emigracji. Zmiany te w szczególności dotknęły kobiet z nisko i średnio-dochodowych gospodarstw domowych.

W 1994 r. Sejm uchwalił ustawę o Specjalnych Stref Ekonomicznych, która miały być odpowiedzią na kryzys w przemyśle i na rynku pracy.

W zlokalizowanej pod Wrocławiem podstrefie Kobierzyckiej mieści się fabryka Chung Hong Electronic – poddostawca koreańskiego koncernu LG. Latem 2012 r., dyrekcja fabryki zwolniła dyscyplinarnie grupę 24 pracowników, zrzeszonych w związku zawodowym OZZ Inicjatywa Pracownicza. Powodem było podjęcie przez nich akcji strajkowej. Pracownicy domagali się podwyżek, przywrócenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz przywrócenia do pracy działacza związkowego, nielegalnie zwolnionego z Chung Hong, w trakcie prowadzenia sporu zbiorowego z dyrekcją.

Dokument – w oparciu o wywiady z pracownicami i pracownikami – ujawnia przyczyny, jakie skłoniły ich do przystąpienia do strajku. Wśród nich znaleźli się mieszkańcy i mieszkanki Wałbrzycha i Nowej Rudy, którzy każdego dnia dojeżdżają do zakładów w SSE, oddalonych od ich miejsca zamieszkania o dziesiątki kilometrów. Opowiadają o uciążliwych warunkach pracy, wielogodzinnych dojazdach, przymusowych nadgodzinach, braku czasu wolnego, codziennej walce o przetrwanie za minimalne wynagrodzenie i zmęczeniu spowodowanym koniecznością łączenia pracy najemnej z obowiązkami domowymi i opieką nad najbliższymi.

Zapraszają:

Think Tank Feministyczny oraz OZZ Inicjatywa Pracownicza

Kluboksięgarnia "Zemsta", ul. Fredry 5/3A

Zapraszamy na projekcję filmu "Specjalne Strefy Wyzysku", zrealizowanego przez SzumTV oraz Think Tank Feministyczny

Po projekcji odbędzie się dyskusja na temat warunków pracy oraz strategii oporu w fabrykach Specjalnych Stref Ekonomicznych. W spotkaniu wezmą udział byli pracownicy fabryki Chung-Hong oraz osoby wspierające ich strajk latem 2012 r.

Autorki filmu powracają do końca lat 80-tych, kiedy w Polsce rozpoczęła się transformacja ustrojowa. Ważną rolę w tych procesach odegrała kwestia zadłużenia PRLu i pozyskanie nowych kredytów na sfinansowanie reform ustrojowych. Zachodnie rządy, banki i międzynarodowe korporacje postawiły wówczas szereg warunków, w tym likwidację wielkich zakładów pracy zwłaszcza w przemyśle ciężkim. Stawką w tej grze było otwarcie dostępu do rynku dla zagranicznych inwestorów. W tych warunkach powstał program reform gospodarczych nazwany „terapią szokową”, który doprowadził do upadłości, likwidacji lub prywatyzacji państwowego przemysłu i rolnictwa.

Terapia szokowa spowodowała wzrost bezrobocia i ubóstwa. Od 1989 do 2011 liczba miejsc pracy zmniejszyła się prawie o 6 mln. Wysokie bezrobocie, represyjna polityka socjalna i niepewne formy zatrudnienia zmusiły masy ludzi do pracy w najgorszych warunkach lub do emigracji. Zmiany te w szczególności dotknęły kobiet z nisko i średnio-dochodowych gospodarstw domowych.

W 1994 r. Sejm uchwalił ustawę o Specjalnych Stref Ekonomicznych, która miały być odpowiedzią na kryzys w przemyśle i na rynku pracy.

W zlokalizowanej pod Wrocławiem podstrefie Kobierzyckiej mieści się fabryka Chung Hong Electronic – poddostawca koreańskiego koncernu LG. Latem 2012 r., dyrekcja fabryki zwolniła dyscyplinarnie grupę 24 pracowników, zrzeszonych w związku zawodowym OZZ Inicjatywa Pracownicza. Powodem było podjęcie przez nich akcji strajkowej. Pracownicy domagali się podwyżek, przywrócenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz przywrócenia do pracy działacza związkowego, nielegalnie zwolnionego z Chung Hong, w trakcie prowadzenia sporu zbiorowego z dyrekcją.

Dokument – w oparciu o wywiady z pracownicami i pracownikami – ujawnia przyczyny, jakie skłoniły ich do przystąpienia do strajku. Wśród nich znaleźli się mieszkańcy i mieszkanki Wałbrzycha i Nowej Rudy, którzy każdego dnia dojeżdżają do zakładów w SSE, oddalonych od ich miejsca zamieszkania o dziesiątki kilometrów. Opowiadają o uciążliwych warunkach pracy, wielogodzinnych dojazdach, przymusowych nadgodzinach, braku czasu wolnego, codziennej walce o przetrwanie za minimalne wynagrodzenie i zmęczeniu spowodowanym koniecznością łączenia pracy najemnej z obowiązkami domowymi i opieką nad najbliższymi.

Zapraszają:

Wolna Wszechnica Gender, Think Tank Feministyczny oraz OZZ Inicjatywa Pracownicza

świetlica Krytyki Politycznej, ul. Piotrkowska 101

Zapraszamy na projekcję filmu "Specjalne Strefy Wyzysku", zrealizowanego przez SzumTV oraz Think Tank Feministyczny

Po projekcji odbędzie się dyskusja na temat warunków pracy oraz strategii oporu w fabrykach Specjalnych Stref Ekonomicznych. W spotkaniu wezmą udział byli pracownicy fabryki Chung-Hong oraz osoby wspierające ich strajk latem 2012 r.

Prowadzenie: Roman Kurkiewicz

Autorki filmu powracają do końca lat 80-tych, kiedy w Polsce rozpoczęła się transformacja ustrojowa. Ważną rolę w tych procesach odegrała kwestia zadłużenia PRLu i pozyskanie nowych kredytów na sfinansowanie reform ustrojowych. Zachodnie rządy, banki i międzynarodowe korporacje postawiły wówczas szereg warunków, w tym likwidację wielkich zakładów pracy zwłaszcza w przemyśle ciężkim. Stawką w tej grze było otwarcie dostępu do rynku dla zagranicznych inwestorów. W tych warunkach powstał program reform gospodarczych nazwany „terapią szokową”, który doprowadził do upadłości, likwidacji lub prywatyzacji państwowego przemysłu i rolnictwa.

Terapia szokowa spowodowała wzrost bezrobocia i ubóstwa. Od 1989 do 2011 liczba miejsc pracy zmniejszyła się prawie o 6 mln. Wysokie bezrobocie, represyjna polityka socjalna i niepewne formy zatrudnienia zmusiły masy ludzi do pracy w najgorszych warunkach lub do emigracji. Zmiany te w szczególności dotknęły kobiet z nisko i średnio-dochodowych gospodarstw domowych.

W 1994 r. Sejm uchwalił ustawę o Specjalnych Stref Ekonomicznych, która miały być odpowiedzią na kryzys w przemyśle i na rynku pracy.

W zlokalizowanej pod Wrocławiem podstrefie Kobierzyckiej mieści się fabryka Chung Hong Electronic – poddostawca koreańskiego koncernu LG. Latem 2012 r., dyrekcja fabryki zwolniła dyscyplinarnie grupę 24 pracowników, zrzeszonych w związku zawodowym OZZ Inicjatywa Pracownicza. Powodem było podjęcie przez nich akcji strajkowej. Pracownicy domagali się podwyżek, przywrócenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz przywrócenia do pracy działacza związkowego, nielegalnie zwolnionego z Chung Hong, w trakcie prowadzenia sporu zbiorowego z dyrekcją.

Dokument – w oparciu o wywiady z pracownicami i pracownikami – ujawnia przyczyny, jakie skłoniły ich do przystąpienia do strajku. Wśród nich znaleźli się mieszkańcy i mieszkanki Wałbrzycha i Nowej Rudy, którzy każdego dnia dojeżdżają do zakładów w SSE, oddalonych od ich miejsca zamieszkania o dziesiątki kilometrów. Opowiadają o uciążliwych warunkach pracy, wielogodzinnych dojazdach, przymusowych nadgodzinach, braku czasu wolnego, codziennej walce o przetrwanie za minimalne wynagrodzenie i zmęczeniu spowodowanym koniecznością łączenia pracy najemnej z obowiązkami domowymi i opieką nad najbliższymi.

Zapraszają:

Think Tank Feministyczny, OZZ Inicjatywa Pracownicza oraz Squat Syrena

Uniwersytet Warszawski, ul. Żurawia 4, sala latynoamerykańska

Sekcja pracowników telekomunikacji i informatyki związku CNT z Madrytu kontynuuje walkę przeciw firmie Capgemini, która realizuję politykę redukcji zatrudnienia. Firma w tym roku zamierza zwolnić 370 pracowników, choć już w zeszłym roku przeprowadzono redukcję 250 etatów. W grudniu 2012 r. firma chwilowo wycofała się z planów pod wpływem strajku. W dniu 17 maja został zwołany wiec przed siedzibą firmy w Madrycie.

Capgemini jest ważną firm na rynku usług informatycznych i zatrudnia globalnie około 120 tys. pracowników. W Hiszpanii zatrudnia 4 tys., w Polsce ponad 5000 pracowników, którzy zatrudnieni są w biurach w Katowicach, Krakowie, Wrocławiu, Warszawie i Opolu. W 2011 r. firma osiągnęła zysk w wysokości 404 milionów euro. Filie firmy działają również we Francji, Niemczech, Węgrzech i Słowacji.

Pracownicy TVP zrzeszeni w Związku Zawodowym Pracowników Twórczych TVP Wizja, jednym z trzech działających w telewizji publicznej, skrytykowali plany zarządu TVP polegające na wprowadzeniu śmieciowych warunków zatrudnienia.

– Sytuacja jest dramatyczna, propozycja zarządu TVP oznacza ni mniej, ni więcej likwidację twórczego charakteru TVP i zamianę tej instytucji w urząd. Jak bowiem inaczej traktować przekazanie dziennikarzy do podmiotu zewnętrznego – mówi „Rz" Mariusz Jeliński, rzecznik prasowy ZZ Wizja. Po roku wszyscy przeniesieni do zewnętrznego podmiotu mogą z dnia na dzień stracić pracę. – Nie rozumiem, dlaczego zarząd nie restrukturyzuje spółki, oddając na zewnątrz usługi finansowe, księgowe czy kadrowe – stwierdza.

Najprawdopodobniej w najbliższy poniedziałek Wizja ogłosi pogotowie strajkowe, co oznacza otwarcie negocjacji z zarządem na temat proponowanych zmian. Jeżeli strony nie dojdą do porozumienia, możliwy jest też strajk. (RP.pl)

Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej należy się dodatek do wynagrodzenia.

Praca nocna obejmuje 8 godzin między godz. 21 a 7. Pracodawca w regulaminie pracy określa, które z ośmiu godzin we wskazanym powyżej przedziale czasowym stanowią w jego zakładzie pracy porę nocną (np. od godz. 21 do 5 czy od godz. 23 do 7).

Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20 procent stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę. Tak zapisano w art. 151 kodeksu pracy. Przypomnijmy, że od 1 stycznia 2013 roku minimalna płaca w Polsce wynosi 1600 zł brutto.

- Warto dodać, że w porze nocnej pracodawca nie może zatrudniać kobiet w ciąży oraz pracowników opiekujących się dzieckiem do lat czterech bez ich zgody - podkreśla nadinsp. Roman Wzorek, kierownik Sekcji Prewencji i Promocji w Okręgowym Inspektoracie Pracy w Bydgoszczy.

Źródło: http://www.regiopraca.pl/portal/porady/prawa-pracownika/praca-w-nocy-co-...

Pracownicy Amazona w Niemczech przeprowadzili swój pierwszy strajk, walcząc m.in. o lepsze wynagrodzenia. Jednodniowy strajk odbył się w dwóch dużych centrach dystrybucyjnych w Bad Hersfeld i Lipsku. Związkowcy domagają się wynagrodzeń w oparciu o porozumienia zbiorowe branży detalicznej i wysyłkowej. Szef niemieckiego oddziału Amazona odrzucił te żądania, pod pretekstem, że pracownicy Amazona pracują w branży logistycznej, a nie wysyłkowej.

W Bad Hersfeld pracuje ponad 3 tys. pracowników, a w Lipsku około 2 tys. Godzinowa stawka w Lipsku wynosi 9.30 euro przez pierwszy rok, 10 euro po roku zatrudnienia. Związkowcy domagają się zastosowania minimalnej płacy branży detalicznej, która wynosi 10.66 euro. Pracownicy zakładu w Bad Hersfeld pracownicy domagają się podwyżki z 9.83 euro do 12 euro za godzinę. Niemcy są największym rynkiem dla Amazona, z roczną sprzedażą w wysokości ponad 6.5 miliarda euro.

Zapraszamy na dyskusji z pracownikami mediów o niepewnych warunkach pracy w tej branże, w środę 22 maja o godz. 19, ul. Targowa 22 w Warszawie.

Czy praca w mediach to El-Dorado?

Coraz częściej młode osoby, które wchodzą na rynek pracy szukają zatrudnienia w sferze mediów. Są to najczęściej studenci i absolwenci kierunków humanistycznych. Wykonują często wymagającą i czasochłonną pracę. Są użyteczni- nie żądają wiele, są ambitni i pracowici. Łatwo nimi manipulować- wystarczy sprzedać bajkę o szybkiej i błyskotliwej karierze. Dlatego właściciele mediów chętnie korzystają z usług młodych ludzi oferując im możliwość zdobycia doświadczenia w formie praktyk, staży lub niskopłatnych umów śmieciowych. Wyzysk i „obiecanki cacanki” – taki jest niestety realny wymiar tego zjawiska.

Równie niepokojącą tendencją jest zastępowanie etatowych pracowników tzw. dziennikarzami społecznymi- czyli ludźmi, którzy z racji swoich zainteresowań czy ideowych pasji gotowi są pracować za darmo lub na śmieciowych warunkach.

Niestety sytuacja taka nie dotyczy tylko mediów głównego nurtu, ale także lewicowych pism, w których warunki pracy wcale nie są lepsze.

Na spotkaniu poruszymy kwestie dotyczące prekaryzacji i wyzysku pracowników sfery mediów, porozmawiamy z osobami, które pracują lub pracowały w tym sektorze i wspólnie postaramy się nakreślić możliwości walki o godne warunki pracy.

TVP planuje z początkiem lipca większość zatrudnionych w spółce dziennikarzy, grafików, montażystów i charakteryzatorów przenieść do firmy zewnętrznej, w której dostaną umowy na rok. Jeśli TVP będzie miała dodatkowe potrzeby, współpracownicy będą zatrudniani przez tę samą firmę zewnętrzną.

Propozycja nowego modelu zatrudnienia w Telewizji Polskiej została przygotowana przez biuro zarządzania zasobami ludzkimi w TVP. O założeniach poinformowano już związki zawodowe działające w TVP oraz zarząd spółki.