Prawa pracownika

Powszechne mniemanie, że ludzie pracy zyskali dzięki praktyce socjaldemokratycznej możliwość uczestniczenia w kulturze mieszczańskiej, jest iluzją. I to iluzją, którą bardzo łatwo podważyć, bez konieczności dokonywania skomplikowanej refleksji teoretycznej.

Iluzja ma oczywiście swoje obrazy: wybory, powszechny dostęp do telewizji, radia i coraz szerszy dostęp do internetu, do tego powszechna edukacja, itd. Niemniej obrazy te skrywają pod pozorną partycypacją realne wykluczenie. Poczynając od anarchistycznej krytyki wyborów, jako zrzeczenia się wolności, a nie jej manifestacji, po krytykę szkolnictwa jako elementu nadzoru, hierarchizacji i wykluczenia właśnie, a nie włączenia. W przypadku telewizji, radia też jesteśmy biernymi uczestnikami, konsumentami taniej rozrywki i propagandy. Nasz wpływ i udział w kształtowaniu mediów, w treściach, jest ograniczony, marginalny, a w wielu przypadkach żaden - i to nawet wtedy gdy występujemy jako goście np. "Warto rozmawiać". Czy innego przedstawienia, którego nie warto oglądać.

Brak partycypacji w kulturze, przejawia się najjaskrawiej w wykluczeniu z debaty publicznej, przy czym wykluczenie to nie ma charaktery prawnego, ale odbywa się w szarej sferze ekonomii. Niemożliwość udziału,krytycznego spojrzenia i wypracowania sobie stanowiska wynika nie tyle z lenistwa, nie tyle z braku kompetencji, co z braku sił i czasu. Doskonale opisuje tą sytuację Chomsky. W wywiadzie udzielonym Domosławskiemu, stwierdza, że w polityce, w odniesieniu do kwestii społecznych, nie istnieje coś takiego jak ekspertyza. Są to kwestie, które jest w stanie ogarnąć każdy człowiek. To dlaczego nie ogarnia? Domosławski dopytuje się: "To znaczy, że ludzie nie chcą wiedzieć? Są leniwi?" Chomsky odpowiada:

"Ludzie, którzy pracują 50-60 godzin tygodniowo i walczą o przetrwanie za marny grosz, nie mają czasu ani siły".

W tej sytuacji ludziom pracy pozostaje słodki cycek kultury masowej, taniej rozrywki umilającej sen, podczas gdy elity układają nam świat, w którym przypada nam rola helotów.

Słodki cycek, albo walka o skrócenie czasu pacy, przy jednoczesnym wzroście płac i zatrudnienia. Obecny "konsensus" to wciąż panowanie uprzywilejowanych, przy postępującym (z braku oporu ze strony pracowników) wyzyskowi i marginalizacji.

Pielęgniarki i położne z Radomskiego Szpitala Specjalistycznego odeszły w środę od łóżek pacjentów - informuje lokalne wydanie Gazety Wyborczej. Domagają się podwyżek, tymczasem kasa lecznicy jest pusta. Może więc dojść do strajku okupacyjnego. W środę między dyrekcją a związkami pielęgniarek i położnych nie były prowadzone żadne rozmowy.

Pielęgniarki ubrane w czarne koszulki zaczęły się schodzić do szpitalnej świetlicy po godz. 7. Na wielu oddziałach obsada została ograniczona do minimum. Normalnie pracowały tylko dwa oddziały: dializy i Zakład Opiekuńczo-Leczniczy.

- Nie ma oddziału, na którym nie byłoby pielęgniarek. - mówi Zofia Kopaczewska, naczelna pielęgniarka w szpitalu. Protestujące wyznaczyły także do tzw. zespołów interwencyjnych po jednej pielęgniarce z każdego oddziału, by w razie nagłej sytuacji pomogła koleżankom, które zostały na oddziale.

Na zdjęciach widoczny jest atak jednostek specjalnych koreańskiej policji na pozycje zajmowane na dachu fabryki przez zwolnionych pracowników Ssangyong.

29 lipca w Caracas grupa organizacji społecznych i obrońców praw człowieka, razem z różnymi kolektywami zrealizowała wiec przed siedzibą głównej prokuratury republiki, położoną przy parku Carabobo w stolicy Wenezueli, Caracas. Rozpoczęła się tym samym kampania w obronie prawa do protestów społecznych. Według aktywistów, jest to odpowiedź na rosnący proces kryminalizacji protestów przez rząd i organy z nim powiązane. Proces ten dotyczy zarówno dyskwalifikowania wszystkich tych, którzy protesty organizują, nieproporcjonalne użycie siły policyjnej, otwieranie coraz to nowych spraw karnych, wprowadzanie praw ograniczających prawo do protestów i nasyłanie bojówek oraz oddziałów parapolicyjnych przeciwko protestującym, którzy domagają się lepszych warunków socjalnych takich jak praca, mieszkanie i usługi publiczne.

O zwolnieniu związkowców z LOT już pisaliśmy już tutaj. Teraz zarząd polskiego przewoźnika obawia się strajku. Związki zawodowe i zarząd spółki obecnie są w trakcie negocjacji nowego układu zbiorowego.

W zeszłym tygodniu LOT zwolnił z pracy liderów związkowych bez zgody zarządu związku. "Takiej zgody nie było. Co więcej, gdy pracodawca rozwiązywał ze mną umowę, przyznał, że zdaje sobie sprawę z wady prawnej tego działania" – mówi Elwira Niemiec, szefowa Związku Zawodowego Personelu Pokładowego w PLL LOT. Dodaje, że już wstawiły się za nią międzynarodowe centrale związkowe, m.in. ITF – Międzynarodowa Federacja Transportowców.

Międzyzakładowa Komisja Pojednawcza ma zająć się sprawą zwolnienia związkowców w środę. W skład Międzyzwiązkowej Komisji Pojednawczej wchodzą przedstawiciele związków zawodowych LOT-u i pracodawcy.

Dziś doszło do aresztowania około 28 osób, które od zeszłego piątku okupowały biuro agencji pracy Thomas Cook w Dublinie. O godzinie 5 rano ponad 15 policjantów Garda wyważyło drzwi do biura i wyciągnęło protestujących. Wśród protestujących była kobieta w 9 miesiącu ciąży, która została przewieziona do szpitala, gdy zaczęła rodzić.

Wraz z byłymi pracownikami, aresztowano radnego, aktywistów związku pracowników transportowych i kampanii People Before Profit Alliance. Sędzia nakazał aresztowanie protestujących po tym, jak odmówili opuszczenia biura pomimo nakazu sądowego wydanego w sobotę.

Protestujący domagają się 8 tygodni odprawy na każdy przepracowany rok, zamiast 5 tygodni, co proponuje zarząd spółki. Jak stwierdzili byli pracownicy, Thomas Cook jest bardzo zyskowną firmą i stać ją by było na lepsze warunki odpraw, skoro prezes spółki otrzymał w zeszłym roku nagrodę w wysokości 7 milionów funtów.

Dziś w Warszawie odbyły się dwie pikiety w sprawie trwającej walki pracowników Ssangyong. Od ponad 2 tygodni kilkuset pracowników tej firmy walczy o zachowanie swoich miejsc pracy w południowokoreańskim mieście Pyeongtaek. Dziś policja nasiliła atak na okupujących fabrykę pracowników. Pracownicy odpowiedzieli koktajlami Mołotowa, śrubami i innymi metalowymi częściami z fabryki.

Obecnie ok. 600 pracowników nadal przebywa w fabryce pomimo ataków gazem i pomimo braku wody i leków.

Działacze Związku Syndykalistów Polski pikietowali dziś pod ambasadą Korei oraz pod salonem Ssangyong w Warszawie. Wyrazili swoją solidarność z walczącymi pracownikami i potępili przemoc policyjną.

Wyzywamy ludzi do wysyłania e-maili do Ambasady Korei Płd. w Warszawie: koremb_waw@mofat.go.kr

Oto treść przykładowego listu:

Wyrażam poparcie dla protestujących pracowników Ssangyong i protestuję przeciwko przemocy władz skierowanej przeciwko nim. Działania podejmowane przez władze są niezwykle brutalne i stanowią zagrożenie dla życia ludzkiego. Domagamy się natychmiastowego zaprzestania ataków na pracowników!

Pracownicy biura podroży Thomas Cook zostali w piątek poinformowani o zamknięciu drugiego biura w Dublinie. Od tego czasu, ok. 40 osób okupuje biuro na ul. Grafton od tego czasu. Domagają się lepszych odpraw. Kolejne 8 osób okupuje biuro firmy Direct Holidays, spółki-córki Thomasa Cooka.

W sobotę pracownicy okupujący biura dostali nakaz opuszczenia lokali, jednak go zignorowali. 77 osób straci pracę w rezultacie zamknięcia biura Thomas Cook i Direct Holidays.

Firma grozi, że jeśli pracownicy nie zaakceptują proponowanych im odpraw, wtedy otrzymają tylko 40% ich wysokości.

Jak donosi "GW", na bramie bielskiej fabryki GM Fiat Powertrain Polska zawisła instrukcja, jak ludzie nie powinni przychodzić ubrani do pracy. Na tabliczce widnieją przekreślone sandały, krótkie spodenki i koszulki bez rękawów. Ochrona zaczęła ochrona zwracać pracownikom uwagę.

Jeden z pracowników przyjechał do pracy w klapkach. Zdjął je na bramie i wszedł do zakładu boso. Oznajmił ochronie, że obrazki przecież tego nie zabraniają.

- Tylko w Watykanie spotkałem się z czymś podobnym - mówi Tadeusz Lemański, przewodniczący "Sierpnia 80". Związkowcy zapowiadają happening protestacyjny: kilkudziesięciu panów będzie się przebierać przed bramą.

W 2007 r. kontrolerzy ruchu lotniczego w USA protestowali przeciwko bezsensownym przepisom dotyczącym ubioru... przychodząc do pracy w sukienkach.

Prokuratura chce wytoczyć sprawę przeciw właścicielowi firmy budowlanej, który nie zapłacił pracownikom z Uzbekistanu, nielegalnie pracującym przy budowie JW Construction.

Uzbeccy pracownicy pracowali na budowie J.W. Construction przy ul. Lewandów w Warszawie dla firmy podwykonawczej spod Krosna. Mieszkali w hotelu robotniczym w Ursusie - w tym samym gdzie mieszkała grupa oszukanych pracowników z Chin. Zajmowali się ocieplaniem budynków.

W piątek dwóch pracowników zostało przesłuchanych w związku z kradzieżą na budowie. Jednak prokurator dowiedział się przy okazji, że podejrzani byli też pokrzywdzonymi. Według relacji pracowników, pracodawca od dłuższego czasu wypłacał im głodowe pensje. Za dzień pracy dostawali złotówkę.

W zeszłym tygodniu odbył się protest pod jedną z inwestycji firmy JW Construction w sprawie łamania praw pracowniczych na ich budowach. Firma ta, poproszona o komentarz przez Gazetą Wyborczą stwierdziła, że nie będzie ingerować w spór między robotnikami, a zarządzającą nimi firmą podwykonawczą.

30 lipca odbyło się spotkanie przedstawicieli Komisji Zakładowej Inicjatywy Pracowniczej przy SP ZOZ z dyrekcją szpitala. Było to pierwsze spotkanie stron od czasu dyrektorskiego donosu na policje, o podejrzenie popełnienia przestępstwa przez działaczy związkowych (naruszenie ustawy o sporze zbiorowym).

W czasie spotkania oprócz strony związkowej (OZZ Inicjatywa Pracownicza) i strony pracodawcy, wzięli udział przedstawiciele rady pracowniczej, przełożona pielęgniarek (kierownik sanitariuszy oraz salowych), oraz Naczelnik Wydziału Zdrowia Starostwa Powiatowego w Bielsku-Białej – Lucyna Majewska (przedstawiciel organu założycielskiego szpitala). Dyrekcja zaproponowała min. przedłużenie 8% wzrostu wynagrodzeń do końca roku dla wszystkich pracowników z wyłączeniem kadry lekarskiej. Wcześniej 8% wzrost wynagrodzeń obowiązywał od marca do czerwca (4 miesiące) dla wszystkich pracowników (poza kadra lekarską). Lekarze otrzymali wtedy wzrost wynagrodzeń o ponad 800zł do końca 2009 roku. Wtedy też IP nie zgodziło się na niesprawiedliwy podział środków przeznaczonych na czasowy wzrost wynagrodzeń.

Związkowcy z fabryki New Fabris nie uzyskali odszkodowań w wysokości 30 tysięcy euro dla każdej ze zwolnionych pracowników. Dostali tylko 11 tys. euro, jednak rząd obiecał im, iż przez rok będą dostawali prawie cała pensję.

Dziś mija termin ultimatum pracowników New Fabris – albo dostaną odprawy, albo doprowadzą do eksplozji.

Dotychczasowe negocjacje zabrnęły w ślepą uliczkę. Rząd proponuje zwolnionym robotnikom odprawy w wysokości 11 tysięcy euro, a oni żądają 30 tys. Minister pracy domaga się, by pracownicy usunęli z fabryki butle z gazem i zapalnikiem.

Przed południem odbędą się rozmowy ostatniej szansy. Niezależnie od rezultatów tej rozmowy, decyzję o tym, czy zakłady zostaną wysadzone w powietrze, mają podjąć wszyscy zwolnieni pracownicy w drodze głosowania, chyba że wcześniej dojdzie do interwencji szturmowych oddziałów policji.

28 lipca LOT zwolnił dwóch związkowców, Elwirę Niemiec, przewodniczącą Związku Zawodowego Personelu Pokładowego w PLL LOT oraz Grzegorza Kossowskiego, przewodniczącego związku pracowników PLL LOT. Liderzy związków zostali zwolnieni podczas trwania sporu zbiorowego.

Rozpoczęła się już międzynarodowa kampania w tej sprawie.

Możesz wysłać protesty emailem do prezesa LOT:

Prezes Zarządu PLL LOT S.A., Sebastian Mikosz,
ul. 17 Stycznia 39, 00-906 Warszawa, Poland.
prezes@lot.pl

Przed bramą bankrutującej fabryki części samochodowych New Fabris we Francji zebrał się tłum niezadowolonych pracowników. Robotnicy grożą wysadzeniem fabryki, jeśli nie dostaną wysokich odpraw. Zwolnieni z pracy robotnicy ostrzegają, że nie mają nic do stracenia. Wspierają ich związkowcy z innych bankrutujących francuskich fabryk, którzy przyjechali z całego kraju, by wziąć udział w demonstracjach.

W czwartek ponad 3500 osób demonstrowało w Chatellerault. Zwolnieni pracownicy domagali się odpraw w wysokości 30 tys. euro na osobę. Są planowane kolejne akcje protestacyjne.