Prawa pracownika

Pracownicy TVP zrzeszeni w Związku Zawodowym Pracowników Twórczych TVP Wizja, jednym z trzech działających w telewizji publicznej, skrytykowali plany zarządu TVP polegające na wprowadzeniu śmieciowych warunków zatrudnienia.

– Sytuacja jest dramatyczna, propozycja zarządu TVP oznacza ni mniej, ni więcej likwidację twórczego charakteru TVP i zamianę tej instytucji w urząd. Jak bowiem inaczej traktować przekazanie dziennikarzy do podmiotu zewnętrznego – mówi „Rz" Mariusz Jeliński, rzecznik prasowy ZZ Wizja. Po roku wszyscy przeniesieni do zewnętrznego podmiotu mogą z dnia na dzień stracić pracę. – Nie rozumiem, dlaczego zarząd nie restrukturyzuje spółki, oddając na zewnątrz usługi finansowe, księgowe czy kadrowe – stwierdza.

Najprawdopodobniej w najbliższy poniedziałek Wizja ogłosi pogotowie strajkowe, co oznacza otwarcie negocjacji z zarządem na temat proponowanych zmian. Jeżeli strony nie dojdą do porozumienia, możliwy jest też strajk. (RP.pl)

Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej należy się dodatek do wynagrodzenia.

Praca nocna obejmuje 8 godzin między godz. 21 a 7. Pracodawca w regulaminie pracy określa, które z ośmiu godzin we wskazanym powyżej przedziale czasowym stanowią w jego zakładzie pracy porę nocną (np. od godz. 21 do 5 czy od godz. 23 do 7).

Pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20 procent stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę. Tak zapisano w art. 151 kodeksu pracy. Przypomnijmy, że od 1 stycznia 2013 roku minimalna płaca w Polsce wynosi 1600 zł brutto.

- Warto dodać, że w porze nocnej pracodawca nie może zatrudniać kobiet w ciąży oraz pracowników opiekujących się dzieckiem do lat czterech bez ich zgody - podkreśla nadinsp. Roman Wzorek, kierownik Sekcji Prewencji i Promocji w Okręgowym Inspektoracie Pracy w Bydgoszczy.

Źródło: http://www.regiopraca.pl/portal/porady/prawa-pracownika/praca-w-nocy-co-...

Pracownicy Amazona w Niemczech przeprowadzili swój pierwszy strajk, walcząc m.in. o lepsze wynagrodzenia. Jednodniowy strajk odbył się w dwóch dużych centrach dystrybucyjnych w Bad Hersfeld i Lipsku. Związkowcy domagają się wynagrodzeń w oparciu o porozumienia zbiorowe branży detalicznej i wysyłkowej. Szef niemieckiego oddziału Amazona odrzucił te żądania, pod pretekstem, że pracownicy Amazona pracują w branży logistycznej, a nie wysyłkowej.

W Bad Hersfeld pracuje ponad 3 tys. pracowników, a w Lipsku około 2 tys. Godzinowa stawka w Lipsku wynosi 9.30 euro przez pierwszy rok, 10 euro po roku zatrudnienia. Związkowcy domagają się zastosowania minimalnej płacy branży detalicznej, która wynosi 10.66 euro. Pracownicy zakładu w Bad Hersfeld pracownicy domagają się podwyżki z 9.83 euro do 12 euro za godzinę. Niemcy są największym rynkiem dla Amazona, z roczną sprzedażą w wysokości ponad 6.5 miliarda euro.

Zapraszamy na dyskusji z pracownikami mediów o niepewnych warunkach pracy w tej branże, w środę 22 maja o godz. 19, ul. Targowa 22 w Warszawie.

Czy praca w mediach to El-Dorado?

Coraz częściej młode osoby, które wchodzą na rynek pracy szukają zatrudnienia w sferze mediów. Są to najczęściej studenci i absolwenci kierunków humanistycznych. Wykonują często wymagającą i czasochłonną pracę. Są użyteczni- nie żądają wiele, są ambitni i pracowici. Łatwo nimi manipulować- wystarczy sprzedać bajkę o szybkiej i błyskotliwej karierze. Dlatego właściciele mediów chętnie korzystają z usług młodych ludzi oferując im możliwość zdobycia doświadczenia w formie praktyk, staży lub niskopłatnych umów śmieciowych. Wyzysk i „obiecanki cacanki” – taki jest niestety realny wymiar tego zjawiska.

Równie niepokojącą tendencją jest zastępowanie etatowych pracowników tzw. dziennikarzami społecznymi- czyli ludźmi, którzy z racji swoich zainteresowań czy ideowych pasji gotowi są pracować za darmo lub na śmieciowych warunkach.

Niestety sytuacja taka nie dotyczy tylko mediów głównego nurtu, ale także lewicowych pism, w których warunki pracy wcale nie są lepsze.

Na spotkaniu poruszymy kwestie dotyczące prekaryzacji i wyzysku pracowników sfery mediów, porozmawiamy z osobami, które pracują lub pracowały w tym sektorze i wspólnie postaramy się nakreślić możliwości walki o godne warunki pracy.

TVP planuje z początkiem lipca większość zatrudnionych w spółce dziennikarzy, grafików, montażystów i charakteryzatorów przenieść do firmy zewnętrznej, w której dostaną umowy na rok. Jeśli TVP będzie miała dodatkowe potrzeby, współpracownicy będą zatrudniani przez tę samą firmę zewnętrzną.

Propozycja nowego modelu zatrudnienia w Telewizji Polskiej została przygotowana przez biuro zarządzania zasobami ludzkimi w TVP. O założeniach poinformowano już związki zawodowe działające w TVP oraz zarząd spółki.

O strajku pracowników szpitala San Raffaele zrzeszonych w związkach USI-AIT oraz USB pisaliśmy już na CIA. Mamy przyjemność informować, że dwa dni póżniej, o godz. 7:00, podpisano porozumienie. Szpital zrezygnował ze zwolnienia 244 pracowników, a 66 pracowników, którzy dostali już wypowiedzenie, nie zostanie zwolnionych. Ich wypowiedzenia zostaną anulowane.

Niestety, nadal będzie obowiązywać 9% obniżenie pensji - szpital nie zmienił decyzji w tej sprawie. Dlatego, nasi koledzy z USI-AIT nie są do końca zadowoleni, chociaż zmiana decyzji o zwolenieniach jest dużym zwycięstwem dla pracowników szpitala, którzy walczyli, a nie poddali się jak pracownicy związków głównego nurtu.

Porozumienie nadal musi zostać ratyfikowane na generalnym zgromadzeniu pracowników szpitala w dniu jutrzejszym.

Związki zawodowe działające w PKP Cargo domagają się od zarządu PKP Cargo wstrzymania wszelkich działań zmierzających do zwalniania pracowników w zakładach pracy spółki. W przeciwnym razie grożą strajkiem.

W przypadku organizowanych przez dyrektorów zakładów spotkań dotyczących redukcji pracowników centrale związkowe zalecają nie wyrażanie zgody na jakiekolwiek zwolnienia. „Wskazane jest nawiązanie porozumień z pozostałymi organizacjami związkowymi działającymi w zakładach w celu stworzenia komitetów protestacyjno-strajkowych” – czytamy w stanowisku podpisanym przez szefów dziewięciu związków zawodowych.

Rząd premiera Antonisa Samarasa ogłosił dekret o mobilizacji nauczycieli szkół średnich, aby udaremnić strajk zapowiedziany przez jedyny w kraju związek zawodowy pracowników tego sektora OLME na 17 maja. To dzień, w którym zaczynają się egzaminy, które otwierają absolwentom drogę na wyższe uczelnie.

Ogłoszony w dzienniku ustaw dekret o "przymusowej mobilizacji przewiduje karę do kilku miesięcy więzienia dla nauczycieli, którzy mu się nie podporządkują i nie stawią w dniu strajku do pracy. Minister oświaty w konserwatywnym rządzie greckim Konstantinos Arwanitopulos tak uzasadnił konieczność ogłoszenia dekretu o mobilizacji nauczycieli: "Rząd ma obowiązek zagwarantować normalny przebieg egzaminów zagrożony decyzją OLME o strajku".

Zdarzenie miało miejsce 2 maja 2013 około południa w Chongquing, w Chinach. Grupa ludzi okrążających na czworakach Pomnik Wolności wzbudziła spore zainteresowanie. Okazało się, że właściciel pewnej firmy kosmetycznej postanowił sprawdzić, jak bardzo jego pracownicy są oddani firmie, jak niską mają asertywność oraz ile są w stanie zrobić, aby zachować stanowisko. Rozkazał im czołgać się przed sobą w centrum miasta na oczach zdziwionych i rozbawionych przechodniów.
Oficjalnie było to ćwiczenie dla pracowników, które miało na celu sprawdzić ich odporność na stres. Dodatkowym plusem takiego ćwiczenia było rozeznanie, kto z zatrudnionych obawia się utraty pracy najbardziej, a dla jej zachowania jest w stanie znieść nawet największe upokorzenia.

Źródło: http://www.chinasmack.com/2013/pictures/

Na początku kwietnia, Sławomir Broniarz, przewodniczący ZNP, udzielił wywiadu Gazecie Wyborczej. O wywiadzie można powiedzieć wiele, ale jedno stwierdzenie rzuca się szczególnie w oczy: rzekomo nauczyciele nie mają żadnego powodu do strajku. Ten artykuł dość dobrze pokazuje, że choć ZNP często krytykowało cięcia w edukacji, zwolnienia i likwidacje szkół, to jednak to co się dzieje nie jest dla nich wystarczającym powodem do strajku.

W zeszłym roku doszło do likwidacji wielu szkół w całej Polsce. Pracę straciło 7 tys. nauczycieli. Praca o niepewnym statusie jest coraz częstsza. Pracownicy domów kultury zostali zaliczeni do innej kategorii pracowników i w ten sposób nie są już objęci Kartą Nauczyciela. Niektórzy z nich muszą pracować o 100% dłużej niż wcześniej, za to samo wynagrodzenie. W tym roku pracę straci dwa razy tylu nauczycieli. Zamyka się jeszcze więcej szkół. W Warszawie pojawiły się nawet propozycje, by znieść górny limit na liczbę uczniów w klasach.

I nadal nie ma powodu do strajku?

A może chodzi o to, że ktoś obawia się jakiejkolwiek konfrontacji i sieje defetyzm we własnym związku. A może rolą związku jest właśnie utrzymywanie nauczycieli pod kontrolą, by nie doszło do strajku. Jedno jest pewne – choć tysiące nauczycieli czeka perspektywa bezrobocia lub niepewnego zatrudnienia, pan Broniarz zarabia wiele razy więcej niż nauczyciele wykonujący swój zawód.

http://zsp.net.pl

W dniu 8 maja odbył się 24-godzinny strajk pracowników różnych szpitali w regionie Lombardii we Włoszech. Strajk był początkowo zorganizowany przez pracowników szpitala San Raffaele w Mediolanie zrzeszonych w związkach USI-AIT oraz USB. Jednak do strajku dołączyły inne związki z innych szpitali, które solidaryzowały się z pracownikami San Raffaele wiedząc, że taki sam los może ich spotkać, jeśli nie będą walczyć razem. Pracownicy ze związków CUB i COBAS dołączyli do strajku.

Pracownicy San Raffale walczą przeciw zwolnieniem w szpitalu. Dyrekcja planuje zwolnić 244 pracowników. Miesiąc temu, wyglądało na to, że doszło do porozumienia w tej sprawie, jednak szpitał zaczął zwalniać - 66 osób już straciło pracę. Strajkujący pracownicy próbowali wejść do budynku władz lokalnych, ale napotkali tam duże siły policyjne.

Bilans ofiar katastrofy budowlanej na przedmieściach stolicy Bangladeszu, Dhaki, z 24 kwietnia wzrósł do 761. W ciągu prowadzonych w nocy na gruzowisku prac odnaleziono jeszcze ciała 50 ofiar. Nie wiadomo, ilu zabitych może jeszcze być pod gruzami, ponieważ nie jest znana precyzyjna liczba ludzi, którzy przebywali w ośmiopiętrowym budynku w chwili katastrofy. W wieżowcu mieściło się pięć fabryk odzieży. Ponad 2,5 tys. ludzi udało się uratować żywych.

To najgorsza w historii katastrofa w sektorze tekstylnym; liczba ofiar znacznie przekroczyła zeszłoroczne pożary w zakładach tekstylnych, które w Pakistanie zabiły ponad 260 ludzi, a w Bangladeszu - 111. Produkowana w Bangladeszu odzież trafia głównie do USA i Europy. We wtorek setki robotników demonstrowały domagając się odszkodowań; w środę władze rozpoczęły wypłatę świadczeń.

Rozpoczynamy nową kampanię, w której będziemy zwracać szczególną uwagę na ogromne problemy z którymi borykają się pracownicy mediów. Stanowią oni grupę pracowników objętych prekaryzacją, choć tworzą dzięki swojej pracy wartościowy produkt. Koncerny medialne, inwestorzy i redaktorzy osiągają ogromne zyski dzięki ich pracy, ale pracownicy mediów dostają coraz mniejsze wynagrodzenia, nie mogą być pewni stałego zatrudnienia i są zmuszeni do rezygnacji ze swoich praw.

ZSP to jedyna organizacja pracownicza w Polsce, która zrzesza pracowników wszystkich kategorii – zarówno tych, którzy pracują na umowach śmieciowych, tych którzy są zmuszani do zakładania działalności gospodarczej, oraz tych którzy pracują tylko od czasu do czasu na krótkotrwałe zlecenia. ZSP to także jedyna organizacja, która nie akceptuje żadnych wymówek pracodawców i walczy o poprawę warunków pracy we wszystkich rodzajach firm.

Warszawie brakuje powszechnego, oddolnego, skutecznego oporu w zakładach pracy oraz aktualnych analiz nt. lokalnego świata pracowniczego. Osłabia to mocno wspólne zmagania o podstawowe dobra i charakter tego miasta. Ostatnie dni pokazały wręcz, że wieloletni brak wystarczającego, codziennego wsparcia w walce skutkuje nawet absurdalnym przechwytywaniem symboli i haseł pracowniczych przez ruchy skrajnie prawicowe.

Uczelnia Uliczna Syreny zaprasza na warsztat praktyczny na temat samoorganizacji w miejscu pracy.
Opierając się na konkretnych przykładach porozmawiamy o skutecznych i nieskutecznych formach oporu. Spotkanie poprowadzą członkinie OZZ Inicjatywa Pracownicza i grupy Kobiety z Inicjatywą uczestniczące m.in. w niedawnym strajku w fabryce Chung Hong w jednej ze Specjalnych Stref Ekonomicznych oraz zaangażowane w walkę o godne warunki pracy w poznańskich żłobkach.

Celem spotkania jest upowszechnienie doświadczeń oddolnej walki pracowniczej w stołecznych zakładach pracy. Zapraszamy wszystkie osoby chętne włączyć się w walkę o lepsze warunki pracy i życia.

Spotkaniu towarzyszyć będą krótkie projekcje filmów oraz zdjęcia ilustrujące strajki i inne formy oporu.

O co biega?!

Co drugi pracodawca w Polsce łamie prawa pracownicze (wg PIP 2008-2012). W Warszawie, władze drenują budżet przez szalejącą reprywatyzację i absurdalne wydatki. Nasze miasto jest ogromnym polem walki zarówno o powszechny dostęp do wspólnych dóbr, jak i o godne warunki pracy w zakładach tworzących te dobra. Podwyżki cen biletów, cięcia w szkołach i teatrach idą w parze ze zwolnieniami, uszczuplaniem pensji, ograniczaniem praw pracy. Kryzys pogłębiają zakłady należące do Specjalnych Stref Ekonomicznych, powszechne umowy śmieciowe, wyzysk lokalnych pracowników/-czek i osób pochodzących z Ukrainy, Gruzji, krajów azjatyckich itp.

Z drugiej strony, to właśnie pozbawiona uprzedzeń solidarność pracownicza może nie tylko powstrzymać zapędy stołecznych pracodawców, ale też zmienić dynamikę walki o wpływ na charakter tego miasta. Nie czekaj! Pomóż w inicjowaniu protestów i strajków pracowniczych, stawiaj opór w pracy, na ulicy, w szkole!

Spotkanie warsztatowe Uczelni Ulicznej: czwartek 9 maja o godz. 18:00

www.syrena.tk

Wywiad aktywisty ZSP Wrocław ze spawaczem zatrudnionym we wrocławskim oddziale spółki Fortaco znajdującej się we Wrocławskim Parku Przemysłowym przy Fabrycznej 10.

Jak wygląda u was sprawa umów?

Wszyscy mamy umowy o pracę na czas określony. Najczęściej na rok. Gdy pracodawca wyczerpie limit takich umów i jest zmuszony dać ją na czas nieokreślony, po prostu tego nie robi. Po ostatnim kontrakcie na czas określony kolejny nie jest przygotowywany, a pracownik ląduje "na ulicy".

Czy macie dodatkowe urlopy zdrowotne? To byłoby uczciwe ze względu na specyfikę zawodu.

Nie mamy. Zwykły urlop wypoczynkowy i chorobowe płatne 80%.

Czy pracodawca zapewnia wystarczające środki ochrony indywidualnej i zbiorowej?

Każdy ma kask, gogle i stopery. Brakuje jednak masek przeciwpyłowych. Puste apteczki zamykane na klucz, który nie wiadomo gdzie jest. Mamy wyciąg tylko z góry, punktowo nad stanowiskiem, który jest tak stary, że praktycznie nic nie odciąga.

Jak wygląda u was sprawa solidarności pracowniczej? Może jest jakiś związek zawodowy?

Tak, na terenie zakładu działa związek zawodowy, ale jest tak zastraszony/dogadany z kierownictwem, że od kilku lat nic się nie poprawia. Nie podejmują żadnych działań w obronie pracowników.

Jak wygląda u was sprawa płacy?

Uważam ze jest nieadekwatna do szkodliwości dla zdrowia i systemu 3-zmianowego, nadgodziny rozliczają zgodnie z umową i na czas. Wymagają od nas jednak, pracy w dni ustawowo wolne od pracy jak na przykład święto 1 maja za stawkę weekendową

Często Stawka ustanawiana na podstawie jakości spawu. oceniana w dniu próbnym przez menadżera. U nas jedna kierownictwo przyjęło politykę przyjmowania ludzi, bez doświadczenia na okres próbny (1 miesiąc) i zwalnianiu nieefektywnych W firmach państwowych stawki są wyższe o ok. 1000 zł. + dodatkowe przywileje jak urlopy zdrowotne, dodatki świąteczne. Gdy przychodzą osoby z urzędu pracy, firma finansuje im kurs, którego kosz potrącają z późniejszych pensji

Czy pracodawca stosuje mobing?

Na początek warto zaznaczyć, że jest to firma rodzinna, gdzie stanowiska są rozdawane tylko „swoim”. Uważam, że osoby pełniące funkcję menadżerskie nie posiadają odpowiedniego wykształcenia- zarówno technicznego jak i ekonomicznego. Na przykład dyrektor jeszcze niedawno był magazynierem.

Ja i moi koledzy odczuwamy stres związany z wszędobylskim okiem brygadzisty. Do najpopularniejszych metod należy

- poganianie, za nie wyrabianie norm
- sterczenie nad pracownikiem cały dzień i patrzenie mu na ręce
- bezpodstawne wlepianie lub straszenie pisemnymi naganami, które mogą stać się podstawą dyscyplinarnego zwolnienia. W takim przypadku firma żąda odszkodowania za tzw. lojalkę, która zobowiązuje do pracy w przedsiębiorstwie przez cały czas trwania umowy + zwrot za kurs, jeśli był finansowany przez firmę.
- obcinanie dniówki za nieznaczne przedłużenie przerwy
- wciskanie nagan na siłę pracownikom niewygodnym (żądających podwyżek czy środków ochrony adekwatnych do pełnionych zadań) albo po prostu gdy firma ma mniej zleceń i potrzebuje zredukować zatrudnienie

Czy przedsiębiorstwo w którym pracujesz korzysta z putsourcingu?

Gdy mamy duże zamówienie kierownictwo wynajmuje spawaczy od innych firm.

Źródło: http://wroclaw.zsp.net.pl/warunki-pracy-spawacza/