Prawa pracownika

Idź do luizy - film opowiada o Republice Południowej Afryki po upadku systemu apartheidu w RPA. Bohaterami filmu są: Andreas - Zulus, czarnoskóry robotnik ze slamsów, Gert - biały menedżer, Afrykaner, oraz Luiza - pracownica socjalna. Przewodnikeim po skomplikowanych relacjach społecznych w 10 lat po upadku starego systemu RPA jest Stach - Polak z pochodzenia, samotny i bogaty właściciel fabryczki, beneficjent apartheidu.

Pytaniem, postawionym przez Grzegorza Packa podczas realizacji filmu było pytanie o stosunki międzyrasowe w RPA. Reżyser chciał pokazać portret dobrego, białego menedżera pomagającego czarnej ludności. Początkowa fascynacja głównym bohaterem zamienia się stopniowo w niechęć. Reżyser zmienił podejście do filmowanej postaci, ale nie zrezygnował ze zdjęć. Dzięki temu film jest prawdziwym, wielowymiarowym portretem. Każdy bohater dokumentu wydaje się być zdeterminowany przez swoją pozycję i rolę, chociaż Andreas próbuje walczyć o swoje prawa. Jego jedyną nadzieją jest pracownica socjalna, Luiza. Jednak Andreasowi nie uda się z nią spotkać, ani nawet porozmawiać przez telefon. Film zdobył uznanie na festiwalach poruszających zagadnienia praw człowieka.

http://www.alterkino.org

Przedstawiciele OZZPiP i OPZZ opuścili wtorkowe posiedzenie sejmowej podkomisji zajmującej się ustawą o przekształceniu szpitali w spółki prawa handlowego. Prace nad projektem ustawy PO o zakładach opieki zdrowotnej, stwarzającej możliwość przekształcania ich w spółki prawa handlowego podkomisja przerwała w maju na życzenie OPZZ, Forum Związków Zawodowych oraz NSZZ "Solidarność". Miały być wznowione po przedstawieniu na forum Komisji Trójstronnej opinii rządu w sprawie zapowiadanych zmian właścicielskich w szpitalach oraz wypracowaniu wspólnego stanowiska.

We wtorek w resorcie zdrowia odbyło się posiedzenia zespołu Komisji Trójstronnej, jednak - jak podkreślali związkowcy - nie doszło do porozumienia. Według nich, rząd nie chciał rozmawiać na temat projektu ustawy i pozwolił przedstawicielom związków jedynie wyrazić ich stanowiska.

Jak podaje "Gazeta Prawna", w 2007 roku PIP wykryła 93 tys. przypadków nieprawidłowości w nawiązywaniu i rozwiązywaniu stosunku pracy. Wiele firm bezprawnie ograniczają prawo do wypowiedzenia umowy o pracę i wprowadzają nieuzasadnione kary porządkowe. Pracodawcy coraz częściej wykorzystują niejasne przepisy kodeksu pracy do łamania praw pracowników.

Przykładem stosowania niedozwolonych klauzul w umowach o pracę jest pozbawienie pracownika możliwości jej wypowiedzenia przez określony czas, na przykład przez rok. Podobnym przykładem jest zawieranie w umowach lub regulaminach pracy kar porządkowych za zachowanie lub działania, które zgodnie z kodeksem pracy nie powinny być w ten sposób karane.

- Firmy często wiedzą, że umieszczanie takich zapisów w umowie jest bezprawne, ale liczą na to, że nie wie tego pracownik i dwa razy się zastanowi zanim złoży wypowiedzenie - mówi "GP" radca prawny Arkadiusz Sobczyk.

W Zilinie pojawił się banner solidarnościowy naprzeciwko biura firmy Lionbridge. 12 lutego 2008, Jakub G., przedstawiciel związku KFP został zwolniony dyscyplinarnie z warszawskiego biura tej firmy. Oficjalnym powodem zwolnienia miało być „ujawnienie tajemnicy przedsiębiorstwa” i „przekazywanie dokumentów wewnętrznych poza firmę”. "Tajemnice" miały być ujawnione w artykule opublikowanym na tym portalu.

Jakub G. złożył pozew do Sądu Pracy przeciwko swojemu byłemu pracodawcy, domagając się przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach i wypłacenia wynagrodzenia za cały czas pozostawania bez pracy. W pozwie powołuje się na Art. 32 Ustawy o Związkach Zawodowych, który uniemożliwia pracodawcy rozwiązanie umowy z przedstawicielem związku bez zgody związku oraz na fakt, że nie dopuścił się czynów zarzucanych przez pracodawcę. 4 lipca przed Sądem Pracy odbędzie się rozprawa.

Już odbyła się akcja solidarnościowa na Słowacji i teraz odbędą się pikiety w różnych miastach świata. Pikieta pod warszawskim biurem Lionbridge przy ul. Jutrzenki 183 (koło Ronda Dudajewa) odbędzie się 4 lipca o godz. 16:30.

Więcej o sprawie tu.

Jak podaje PAP, przewodniczący Forum Związków Zawodowych Wiesław Siewierski zwrócił się do przewodniczących Solidarności oraz OPZZ o wypracowanie wspólnego stanowiska ws. pomostówek. Siewierski podkreślił, że centrale związkowe działając oddzielnie, mają "prawie gwarancję porażki".

Siewierski uważa, że strategia rządu polega "na tworzeniu ogólnego wrażenia, że nabyte prawa pracownicze stanowią fundamentalne zagrożenie dla przyszłości ekonomicznej kraju", zaś obiektem ataków rządu, mediów, organizacji pracodawców stał się ruch związkowy.

Rząd przekazał do konsultacji projekt ustawy o emeryturach pomostowych. Związki zawodowe nie zgodzą się na ograniczenie liczby osób uprawnionych do emerytur pomostowych. Niemal wszystkie zapowiadają protesty. OPZZ jednak prowadzi negocjacje z rządem. - Jeśli nie odniosą skutku, rozpoczniemy akcję protestacyjną na bardzo dużą skalę - mówi Jan Guz.

Wiesław Siewierski, przewodniczący Forum Związków Zawodowych, wskazuje, że związki powinny wspólnie wystąpić przeciw rządowi. To, jego zdaniem, zagwarantuje im sukces.

Protestami grożą kolejarze. Już 1 lipca Związek Zawodowy Dyżurnych Ruchu PKP podejmie decyzję o rozpoczęciu strajku ostrzegawczego. Jej powodem jest odebranie dotychczasowych uprawnień emerytalnych większości osób zatrudnionych w PKP. W Warszawie 29 sierpnia odbędzie się demonstracja "Solidarności". 1 września we wszystkich szkołach odbędzie się protest nauczycieli.

W pierwszej manifestacji brało udział około 300 związkowców z Solidarności ze Stoczni Gdańsk. Protest był związany z planami prywatyzacji stoczni i opinią Komisji Europejskiej w tej sprawie. Związkowcy palili opony, odpalali petardy i obrzucali jajkami Ministerstwo Skarbu. Ok. 2 tys. pracowników może stracić pracę jeśli dojdzie do zamknięcia Stoczni.

Największą demonstrację tego dnia organizował jednak Komitet Pomocy i Obrony Represjonowanych Pracowników (m.in. OZZ Inicjatywa Pracownicza, WZZ Sierpień 80) oraz NSZZ "Solidarność 80" - Konfederacja. Manifestanci protestowali przeciwko niekorzystnej dla pracowników nowelizacji Kodeksu Pracy. Demonstranci domagali się m.in podniesienia płacy minimalnej do 58 proc. średniej krajowej, ograniczenia zatrudnienia na tzw. umowy pozakodeksowe oraz poprawy warunków pracy. W demonstracji brali udział związkowcy, grupy lewicowe, w tym anarchiści oraz lokatorzy. Bogusław Ziętek, przewodniczący najliczniejszej reprezentowanego z obecnych związków na demonstracji, powiedział, że jeśli rząd zakaże demonstracji i strajków to będą lincze i zapłoną budynki.

Dzisiaj odbyły się trzy odrębne demonstracje związkowców w Warszawie. Podczas demonstracji KPIORP, Bogusław Ziętek groził, że związkowcy podpalą fabryki, jednak demonstracja była wyjątkowo pokojowa. Natomiast stoczniowcy z Solidarności podpalili opony przed ministerstwem Skarbu Państwa i obrzucili budynek jajkami.

Podczas demonstracji KPIORP Ziętek powiedział, że jeśli rząd wprowadzi ustawę, która zakazuje strajków, w zamian związkowcy zorganizują „lincze, demolki i płonące budynki użyteczności publicznej”. - I to wy będziecie ofiarami, bo to nas jest więcej i my sobie poradzimy. Tak jak płoną biedne dzielnice Paryża, zapłonie pół Polski. I to my robimy wam łaskę, ze tu przychodzimy i bronimy biednych ludzi, a nie Wy, że nas słuchacie – mówił Ziętek.

Oprócz związkowców i przedstawicieli grup politycznych w demonstracji brali udział lokatorzy. Przed MONem kobieta z Głogowa opowiedziała o tym, jak rodziny zostaną eksmitowane z budynków należących do MONu. Mieszkańcy mieli remontować mieszkania zupełnie nienadające się do życia i tam mieszkać. Mieszkania wyremontowali, mieszkają w nich, ale MON chce ich eksitmować.

Jak poinformował nas czytelnik w olsztyńskiej fabryce Michelin, gdzie trwa spór zbiorowy, pracodawca rozpoczął zastraszanie pracowników.

Nasz czytelnik pisze: Niestety pracodawca zaczął kampanię zastraszania pracowników w firmie. Od wczoraj zaczęły się spotkania kierownictwa z pracownikami na których jednoznacznie jest przedstawiana (w delikatny sposób) sytuacja pracownika w przypadku, gdy dołączy do strajku.

Dla uczczenia pięćdziesiątej rocznicy antykolonialnej konferencji przywódców krajów Azji i Afryki, która odbyła się w 1955 roku w Bandungu w Indonezji, 18 stycznia 2006 roku zorganizowano w afrykańskim mieście Bamako w Mali spotkanie zatytułowane „Konferencja ludów Bandungu — Odbudowa sojuszy Południa”. Autorami tego pomysłu byli egipsko-francuski socjolog i ekonomista Samir Amin z organizacji Forum Trzeciego Świata oraz belgijski socjolog François Houtart ze Światowego Forum na rzecz Alternatyw. Konferencja odbyła się na dzień przed rozpoczęciem Policentrycznego Światowego Forum Społecznego w Bamako, a jej efektem było opracowanie poniższego dokumentu, nazwanego Apelem z Bamako (ang. Bamako Appeal, franc. Appel de Bamako; zob. http://www.forumtiersmonde.net ). Zaprezentowano go podczas Forum w Bamako, a następnie w Caracas, gdzie został przyjęty 29 stycznia 2006 roku przez Zgromadzenie Ruchów Społecznych w ramach Policentrycznego Światowego Forum Społecznego.

Uwaga od redakcji: redakcja CIA nie identyfikuje się z treścią apelu, ale chętnie rozpocznie polemikę na ten temat - wkrótce opublikujemy pierwsze teksty polemiczne.

W Warszawie znów stanie białe miasteczko. Pielęgniarki chcą przypomnieć o pierwszej rocznicy słynnego protestu przed Kancelarią Premiera Jarosława Kaczyńskiego. Chcą też ostrzec premiera Donalda Tuska, którego rząd - według pielęgniarek - zrobił niewiele dla poprawy ich sytuacji.

- Jeśli nic się nie zmieni, to jak zapewniła RMF FM, szefowa pielęgniarskiego związku Dorota Gardias, możliwy jest powrót „białego miasteczka” przed Kancelarię na stałe.

Manifestacja kolejarzy trwała około dwóch godzin. Tysiąc pracowników kolei, zrzeszonych głównie w NSZZ "Solidarność", pikietowało dziś przed kancelarią premiera w Warszawie. Kolejarze protestowali przeciwko rządowemu projektowi odebrania im prawa do wcześniejszej emerytury.
Według rządu, prawo do wcześniejszej emerytury zachowaliby jedynie urodzeni przed 1969 rokiem maszyniści transportu publicznego i pracujący przy budowie dróg kolejowych.

19 czerwca w godzinach szczytu Inicjatywa Pracownicza i Federacja Anarchistyczna s. Poznań zorganizowali akcję informacyjną na temat zmian w kodeksie pracy i innych ustawach określających prawa pracownicze. W pikiecie wzięło udział 20 osób, które rozdały kilkaset ulotek. Akcja ma bezpośredni związek z zaplanowaną na 20 czerwca demonstracją pracowniczą w Warszawie organizowaną przez Komitet Pomocy i Obrony Represjonowanych Pracowników oraz związki zawodowe: Sierpień80, KNSZZ Solidarność80 i Inicjatywę Pracowniczą.

Zarząd ArcelorMittal przyjmuje coraz wyższy wskaźnik produktywności, który z 500 ton wyrobów sprzedanych na pracownika wynosi obecnie 750 ton.

Już pisaliśmy na CIA o tym jak Komisja Europejska domagała się redukcji zatrudnienia w ArcelorMittal Poland. Do końca ubiegłego roku - zgodnie z ustaleniami KE - ArcelorMittal Poland obniżył stan zatrudnienia do 10411 osób. Od pierwszego stycznia 2009 roku w spółce powinno pracować 8851 osób.

Na czwartek zapowiadana jest demonstracja związkowców z kolei przed kancelarią premiera. Kolejowa „Solidarność” grozi, że jeśli nie zostaną spełnione ich postulaty dotyczące emerytur dla kolejarzy, do strajku ostrzegawczego dojdzie na przełomie czerwca i lipca, a pod koniec lipca miałby odbyć się strajk generalny na kolei.

Henryk Grymel, szef kolejowej „S” w liście zarzucił premierowi lekceważenie postulatów związkowców dotyczących pozostawienia dotychczasowego systemu emerytalnego. Grymel twierdzi, że cierpliwość kolejarzy została już wyczerpana.

Przywileje emerytalne może stracić większość kolejarzy, jeśli wejdzie w życie ustawa o emeryturach pomostowych, która jest projektem rządowym.