Ruch anarchistyczny

„Jeżeli Biosfera jest naroślą na powierzchni planety, bestia, niszcząca ją jest również naroślą. Niszczyciel Ziemi jest rdzą czy nimbem na powierzchni ludzkiej społeczności. Nie jest wydzielony przez każdą społeczność, przez rodzaj ludzki. Możliwe, że trupia bestia została wydzielona tylko przez jedną społeczność spośród miriad.”

- Fredy Perlman

Prymitywizm - radykalna alternatywa i krytyka cywilizacji

- Bartosz Bobkowski -

Nurt prymitywistyczny, zwany również anarcho-prymitywizmem, radykalnym prymitywizmem, ruchem anty-cywilizacyjnym czy technologicznym -niestety jest właściwiej opisany niż nazwany. Nie należy go również mylić z prymitywizmem w sztuce. Pod hasłem zachodniego prymitywizmu, powrotu do korzeni, źródeł - powierzchownie może się kryć również idea anarcho-prymitywizmu. Prawdopodobnie zawiodę niektórych z was - jednak rzecz ma się trochę inaczej. Niestety często jest tak, że radykałowie także pozostają na tej powierzchownej, wydawać by się mogło dość atrakcyjnej idei - powrotu do źródeł. Wyobrażenia prymitywu, które bierze się z takiego myślenia często było wykorzystywane do uprawomocnienia rasizmu i imperializmu w historii Zachodu. Teza, że Zachód czy inna polityczna-kulturowa część naszej cywilizacji może odkryć swoje źródła przez podróż do prymitywu, zawiera wiele sprzeczności.

Po pierwsze mylna jest teza, iż prymitywi zamieszkują świat - wieczny i nie zmieniający się. Historia, jak trafnie określa Perlman mianem „swojej opowieści”, jest opowieścią dominacji i kontroli, która jest swym narratorem. Prymitywy jednak wbrew powszechnym przekonaniom nie należą do struktur tejże opowieści, zatem nie zajmują tego typu miejsca w chronologii. Ponadto wyobrażenie to odmawia prymitywom możliwości rozwoju, co zostało historycznie wykorzystane do scharatkteryzowania ich jako - zacofanych, uzasadniając tym samym potrzebę zachodniej interwencji w imię postępu.

Despotyzm przeszedł z pałaców królów do rewolucyjnych komitetów./.../
W kraju nastąpiła tylko zmiana w ubiorze.
/Jean Varlet „Explosion” 1793/

Ludu Powstań! Socjaldemokratyczni krwiopijcy gnębią ciebie. Ci, którzy przedtem krzyczeli za wolnością, braterstwem i równości , teraz czynią straszną przemoc! Zabijaj więźniów bez procesów i śledztw, i nawet bez „rewolucyjnych” trybunałów …
Bolszewicy stali się monarchistami …
Nie ma wolności mowy, pracy, nie ma wolności pobytu w miejscu. Wszędzie widzimy tylko krew, jęki, łzy i przemoc …
Ludu, musisz powstać !/.../ Zniszczyć wszystkich wyzyskiwaczy! Stwórz sam sobie szczęście i wolność /.../ nie daj się gnębić nikomu /.../ Powstań! Stwórz Anarchię i Komunę.
/Apel Brańskiej Federacji Anarchistów, lipiec 1918/

Nigdy nie było tak wielkich podziałów między wyzyskiwaczami i wyzyskiwanymi.
/"Anarchiia” Nr 1, 29.IX.1919/

Ruch anarchistyczny w Izraelu jest starszy niż samo państwo. Zarówno w Europie jak i Palestynie istnieje bardzo silna tradycja historyczne żydowskiego anarchizmu. Na przykład, wczesny ruch wspólnotowy w Palestynie zainspirowany został przez żydowskich anarchistów Gustava Landlauera i Rudolpha Rockera, którzy pracowali razem z mówiącymi w języku jidysz robotnikami z East Endu w Londynie. Niektórzy komunardzi w Palestynie przeciwstawiali się utworzeniu odrębnego państwa żydowskiego i szukali poparcia u Arabów.

Od 1967 roku regularnie przez 30 lat starzy izraelscy anarchiści publikowali czasopismo w języku hebrajskim i jidysz. Była tez grupa anarchistyczna powstała w 1967 roku która nosiła nazwę BLACK FRONT (Czarny Front). Byli to młodzi ludzie podobni do amerykańskich hipisów. Wydawali oni swoje pisemko „Freaky”, które było w swoim czasie jednym z nielicznych protestów przeciwko trwającej wojnie.

Ostatnio tak sobie kombinuje - anarchizm jest ideologią bazująca na podstawowych ludzkich wartościach, przysłowiowe “wolności, równość, pomoc wzajemna” tkwią w każdym, w przypadku naszego kraju powszechny jest też jak brak zaufania do rządu i polityków czy wiara że ktoś coś zmieni (tu niestety dotycząca także braku wiary w to że samemu można coś zmienić), tak ogólnie, wiecie o co chodzi - teoretycznie jest to idealne podłoże dla myśli anarchistycznej, ale poprzez wykluczenie anarchizmu z dyskusji społecznej czy nawet “świadomości społecznej” nie ma ona szansy rozwoju w społeczeństwie.

każdy(a) działacz(ka) ruchu już to zna, osoby które nie wiedzą czym jest anarchizm znające go tylko z wrażej anarchistom propagandy (media korporacyjne i państwowe, kolejne rządy) są negatywnie nastawione w dyskusji bo nie mają jakiegokolwiek innego punktu odniesienia niż owa szczątkowa wiedza a jednocześnie przeważnie chcą pokazać że mają swoje zdanie na dany temat. ludzie zostali wtłoczeni w wąski korytarz ideologii akceptowanych w systemach neoliberalnej demokracji parlamentarnej i zapomnieli że są diametralnie inne koncepcje i że nie jest to porządek świata który “był, jest i będzie”, że to też ich życie i mogą czy wręcz powinni uczynić je jak najlepszym. jak ktoś może nas popierać jeśli nie ma żadnej wiedzy na nasz temat innej niż tak stworzona przez nieprzychylne nam media?

Już w Sieci styczniowa „Ulica…”. W stopce novum: śląski publicysta i reportażysta, Bartłomiej Świderek, awansował do fuchy sekretarza redakcji.

Co w numerze?
Na stronie Karasia tym razem mniej tarnobrzeskiego pisarza, więcej Jerzego Jakubów z okazji XXX-lecia jego pracy artystycznej i promocji książki Lelego na temat twórczości kowarskiego drzeworytnika.

W czwartek 31 stycznia hiszpański sąd skazał dwóch młodych Chilijczyków - Rodrigo Lanza Huidobro i Alex Cisternas Améstica za zaatakowanie policjanta w 2006 roku. Sąd skazał Lanzę na 4,5 roku więzienia oraz grzywnę wysokości blisko miliona euro (dokładnie 950,795 euro). Cisternas dostał 3 lata, nie musi płaci grzywny.

Przypomnijmy: Lanza i Cisternas zostali aresztowani 4 lutego 2006 roku za rzekome zaatakowanie strażnika miejskiego z Barcelony w ulicznej konfrontacji. W czasie bijatyki, która miała miejsce gdy władze przystąpiły do wyrzucenia młodych ludzi okupujących budynek samorządowy, strażnik doznał poważnego urazu głowy - policja twierdzi, że obrażenia spowodował kamień rzucony przez Lanzę.

Cała sprawa była iskrą, która rozpoczęła dyskusję na temat naruszania praw człowieka w Hiszpanii. Obrońcy twierdzą, że Lanza i Cisternas oraz Argentyńczyk Juan Pintos Garrido, który również ma proces w tej sprawie, tylko przechodzili w pobliżu, gdy zdarzył się incydent. Obrona podała także, że oskarżeni zostali pobici przez policję zarówno na ulicy, jak i na komisariacie – obrażenia były na tyle poważne, że musieli zostać wzięci do szpitala.

W więzieniu w Walencji, gdzie był przetrzymywany Durruti, więźniowie z CNT i FAI, pochodzący z Katalonii, Aragonii i Lewantu, stanowili większość. W związku z tym wewnętrzne sprawy organizacji były jednym z tematów ich rozmów. Od rozłamu z CNT, dwa lata wcześniej, związane z nim konflikty stały się mniej ważne. Działania powrotu anarchistów do CNT, prowadzone przez J.Pedro i J.Lopeza, zaczynały przynosić skutek. Wszystkie tego typu działania były żarliwie dyskutowane w więzieniach.

Durruti, który był zajęty innymi sprawami i trzymał się z dala od tych debat. Po tym liście można by powiedzieć, że był w konflikcie z komitetem CNT.

Dziewiętnastego lipca 1936 roku w Hiszpanii wybuchła rewolucja, która była odpowiedzią na próbę obalenia republiki w Hiszpanii i zastąpienia jej faszystowską dyktaturą generała Franco, poplecznika Hitlera i Mussoliniego.

W celu niedopuszczenia do władzy faszystów robotnicy chwycili za broń i wyszli na ulice. W wielu punktach kraju rozgromione zostały oddziały wojska i Gwardii Narodowej, popierające faszystów i monarchistów.

Robotnicy i chłopi związani z radykalnymi ruchami społecznymi, a zwłaszcza z anarchizmem, domagali się, aby ziemie, fabryki, domy były dla wszystkich ludzi, a nie tylko dla garstki bogaczy. Kosztowności nagromadzone przez Kościół Rzymskokatolicki (dalej KRK), żerujący przez wieki na krzywdzie ludu hiszpańskiego, a także na podbitych tubylcach zamieszkujących kolonie hiszpańskie, zostały przekazane komitetom obywatelskim lub rozdane biedakom. Budynki i samochody burżujów natychmiast zostały zajęte przez organizacje anarchistyczne – CNT i FAI. Sędziów, którzy gnębili działaczy robotniczych wyrzucono, przejęto fabryki, rozparcelowano pomiędzy chłopów nieposiadających ziemi wielkie latyfundia, uwolniono więźniów politycznych. Był to wielki wybuch energii, entuzjazmu z jedną naczelna ideą: zerwania z przeszłością. Powstawał świat ludzi pracy, świat bez kleru, wodzów, wojska i policji, świat ludzi wolnych.

W latach trzydziestych dwudziestego wieku Hiszpania była jednym z najbiedniejszych krajów Europy, była też krajem wyjątkowo jaskrawych różnic klasowych.

Just like the US government used 9/11 attacks to have more control over their people (PATRIOT act), the Estonian government is using the April riots of last year to do the same by changing 12 laws, which would drastically expand the rights of police. The proposal to go on with these changes came from the Interior minister Jüri Pihl from the social-democratic party.

The following points worry us the most, as we think the bill would:

• Violate the constitution, banning any demonstration which seeks changes in the constitutional order.
• Tempt governments to misuse the police.
• Tempt police officials to misuse their powers
• Allow blocking peacful demonstrations with dissolution orders
• Allow „preventative detainment of persons at whim.
• Allow detainment of peacful demonstrators on the pretext of „items suitable for concealing ones face”
• Weaken obstacles wich deter mass surveiliance
• Allow ocasionally lethal electric weapons to replace persuasion or pepper spray

Świadomość niemal zawsze pozostaje w tyle za realnym ukształtowaniem sytuacji historycznej. Anarchiści rosyjscy - i pozostali bezstronni świadkowie rosyjskiego dramatu - już w roku 1920 pojęli lekcję, która stała się powszechnie znana i uznana dopiero znacznie później. Pierwsza rewolucja proletariacka, zwycięska na szóstej części globu, długo roztaczała blask, którym ruch robotniczy pozostawał zahipnotyzowany.

Dziś w Londynie pod siedziba greckich linii lotniczych "Olympia" odbyła się pikieta solidarnościowa z greckimi antyfaszystami w związku z ostatnimi wydarzeniami w Atenach.

Demonstracja rozpoczęła się o godz. 15, przybyło ok. 30-40 osób (głównie greckich anarchistów przebywajacych w Londynie, byli także ludzie z Wielkiej Brytanii, Włoch i Polski). Po 2 godzinach wznoszenia okrzyków "nazi, police - scum, scum, scum!" i "nazi, police - same shit" policjanci zaczęli wyrywać demonstrantom grecką flagę z namalowaną swastyką. Doszło do przepychanek, policja próbowała zepchnąć antyfaszystów sprzed budynku. Flagę udało się zachować po czym została spalona na ulicy. Następnie antyfaszyści ruszyli z okrzykami "fuck the police" ulicami Londynu w kierunku jednego z centrów społecznych.

29 stycznia odbył się zjazd policjantów w Berlinie. Kilkaset osób demonstrowało przeciw policji. Poniżej opublikujemy zdjęcia z demonstracji.

Na początku chciałbym zaznaczyć, że nie jestem anarchistą ani osobą religijną. Do napisania tego artykułu skłonił mnie fakt, że pomimo 3 lat pracy nad scenariuszem filmu o Nestorze Machno, intensywnych, szczegółowych badań i osobistego doświadczenia, ciągle nie mogę zrozumieć dlaczego Machno był i pozostał wielką zagadką. I wygląda na to, że nie tylko dla mnie. Ciężko jest połączyć legendy, osobiste przekonania i fakty w satysfakcjonującą odpowiedź. Jedyne niejasności, których jak dotąd nie udało się wytłumaczyć, przejawiają się na tle filozoficznym (nie mylić z ideologicznym) i w konsekwencji religijnym. W dalszej części artykułu zakładam, że czytelnik posiada już podstawową wiedzę o Machno.

W ostatnich miesiącach miało miejsce się wiele faszystowskich ataków na centra polityczno –społeczne i imigrantów. Dodatkowo faszystowskie postulaty w związku ostatnimi wyborami są ostatnio dyskutowane w parlamencie. W tej atmosferze skrajnie prawicowe środowiska wezwały do „wielkiego nacjonalistycznego marszu pamięci” w Atenach.

Kontrmanifestację zorganizowali anarchiści. Na trasie przemarszu wzniesiono barykady, w ruch poszły koktajle mołotowa, kamienie i pałki. Doszło do starć pomiędzy anarchistami, a walczącymi ramię w ramię faszystami i policją. Przy okazji zamieszek zniszczono nieznaną liczbę kamer monitoringu miejskiego. TVN24 podała, że 4 osoby zostały ciężko ranne, jednak nie wiadomo, po której ze stron. Fotografie z zajść dostępne TUTAJ

Około 10-osobowa grupa osób zaatakowała w piątek posterunek policji w dzielnicy Pefki w Atenach. Doszczętnie spłonęły 4 radiowozy, 2 policyjne samochody opancerzone i motor zaparkowane przed posterunkiem. Uszkodzono również wnętrze budynku. Do ataku posłużyły butelki z benzyną i materiały zapalające.

Według greckich mediów podczas incydentu na miejscu było kilku funkcjonariuszy, którzy uciekli z płonącego wnętrza na dach. Po jakimś czasie przybyłe posiłki wylegitymowały w okolicy łącznie 20 osób, jednak nikogo nie zatrzymano. Dochodzenie prowadzi pion antyterrorystyczny. O dokonanie ataku podejrzewani są anarchiści, którzy w ostatnich dniach zorganizowali wiele tego typu akcji.