Świat

40 tysięcy pielęgniarek i pielęgniarzy rozpoczęło protest polegający na przestoju w pracy. Pielęgniarki i pielęgniarze domagają się 10-procentowej podwyżki płac i skrócenia tygodnia pracy do 35 godzin. Jeśli nie dojdzie do porozumienia, związki zawodowe zapowiadają eskalację protestów.

Prezydent Portugalii podpisał nowe prawo znoszące kary za aborcję. To przełom w dziejach kraju, który miał jedną z najostrzejszych ustaw antyaborcyjnych w Europie. Nowe prawo stanowi, że usunięcie płodu jest legalne do dziesiątego tygodnia ciąży. Poprzedzić je tylko musi obowiązkowa konsultacja lekarska oraz trzydniowy "okres refleksji", zanim kobieta podejmie ostateczną decyzję.

Według organizacji kobiecych rocznie w Portugalii ma miejsce ok. 30-40 tys. nielegalnych aborcji, po których 10 tys. kobiet trafia do szpitali z powikłaniami spowodowanymi warunkami, w jakich odbywał się zabieg. Kilkadziesiąt tysięcy kobiet, tych lepiej sytuowanych, wybierało się na droższe i bezpieczniejsze zabiegi do sąsiedniej, liberalniejszej w tej dziedzinie Hiszpanii, gdzie przy zachodniej granicy z Portugalią działała sieć legalnych klinik. Teraz niektóre z nich od razu planują otwarcie filii w miastach Portugalii.

We swoim raporcie z zeszłego wtorku, Komisja Europejska alarmuje, że polityka restrykcji wobec rybaków w krajach Unii Europejskiej nie przyniosła oczekiwanych skutków. Według KE, rybacy nie raportują prawdziwych informacji dotyczących miejsc połowu i ilości złowionych ryb. KE argumentuje, że jest to przyczyną dalszego spadu liczebności ławic i może spowodować kryzys w populacji dorszy i fląder.

Komisja Europejska pominęła w swoim raporcie fakt, że polityka restrykcji uruchomiona w ramach Wspólnej Polityki Rybołówstwa (CFP) odnosi się przede wszystkim do indywidualnych rybaków, a nie do przemysłowych trawlerów, które powodują największe spustoszenia w środowisku morskim.

Ze względu na konieczność poszanowania życia prywatnego i tajemnicy korespondencji podwładnych pracodawca nie może inwigilować pracownika – uznał Europejski Trybunał Praw Człowieka w sprawie Lynette Copland przeciwko Wielkiej Brytanii (sygn. 62617/00). Lynette Copland udowodniła, że od 1995 roku zarówno jej prywatna korespondencja przesyłana pocztą elektroniczną, jak i jej rozmowy telefoniczne były podsłuchiwane przez dyrektora szkoły, w której pracowała. Inwigilacja w prace jest naruszeniem art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Sieci barów McDonald's i Kentucky Fried Chicken zgodziły się na utworzenie związków zawodowych w ich placówkach na południu Chin. Pracownicy zażądali tego, gdy wyszło na jaw, że pracodawcy zaniżają zarobki dla pracowników pracujących na niepełnym etacie.

Jednak już wiadomo, że w jednym mieście, właściciele McDonaldsa sami założyli związek i że w Chinach wszystkie związki zawodowe są kontrolowane przez rząd. Niezależnie związki nie mogą legalne działać w tym kraju.

W całej Argentynie odbyły się wczoraj manifestacje nauczycieli. Żądają oni podniesienia pensji oraz domagają się sprawiedliwości, po tym jak podczas zeszłotygodniowych protestów z rąk policji zginął 40-letni nauczyciel Carlos Fuentealba - o jego śmierci informowaliśmy TUTAJ.

Największa manifestacja przeszła ulicami Buenos Aires, gdzie ponad 30 tys. osób dołączyło się do protestu. Z nauczycielami solidaryzowali się kierowcy środków komunikacji miejskiej, którzy zablokowali stołeczne ulice oraz metro. W proteście wzięli udział także inni pracownicy sfery budżetowej, członkowie dużych związków zawodowych i obrońcy praw człowieka.

Policja jednak zdecydowała się znowu na użycie gazu łzawiącego do rozpędzenia tłumu nauczycieli w mieście Salto.

Ministerstwo Obrony Wielkiej Brytanii w drodze wyjątku pozwoliło żołnierzom Marines przetrzymywanym przez dwa tygodnie przez Iran na sprzedanie mediom swojej historii. Zazwyczaj ministerstwo nie wydaje takiego zezwolenia w trosce o tajemnice wojskowe, dobre imię armii i tym podobne bzdury.

Tym razem jednak trzeba było odbić piłeczkę. Telewizja irańska przez dwa tygodnie nadawała wyznania Marines o tym, jak naruszyli wody terytorialne Iranu. Teraz pora na inne wyznania tych samych Marines, tym razem opłacane przez media brytyjskie.

Żołnierze tylko wykonują rozkazy.

Kwestia nuklearnych ambicji Iranu nie chce odejść z pierwszych stron gazet. Pozornie, świat zaczął się interesować nuklearnym programem Iranu dopiero w grudniu 2002 r., gdy opozycyjna wobec rządów Mullahów Narodowa Rada Oporu ogłosiła, że władze Iranu ukryły istnienie podziemnych instalacji wyposażonych przez Chiny służących do wzbogacania uranu miejscowości Natanz. Zwrócono też uwagę na znajdującą się w budowie elektrownię atomową w Buszehr. W tym przypadku, oskarżający palec skierowano przeciwko Rosjanom, którzy od 1995 r. wykonują prace nad rozwojem elektrowni w ramach umowy z Iranem.

Wydawać by się mogło, że mamy do czynienia z zupełnie nowym zjawiskiem, które nagle – akurat w tym momencie – stało się zagrożeniem dla pokoju na świecie. Działające w Waszyngtonie Centrum Edukacji na temat Polityki Nierozprzestrzeniania Broni Nuklearnej pośpieszyło donieść, że do 2006 r. w Buszehr Iran mógłby wyprodukować od 50 do 75 bomb. Chciałoby się rzec: jak Rosjanie i Chińczycy mogli do tego dopuścić!

Centrum Edukacji na temat Polityki Nierozprzestrzeniania Energii Nuklearnej nie powie nam jednak, że podstawy irańskiego programu nuklearnego powstały dzięki pomocy USA już w 1957 r., zaledwie kilka lat po obaleniu demokratycznie wybranego premiera Mohammeda Mossadegha przez grupy wspierane przez CIA i wyniesieniu do władzy marionetki rządu USA, Szacha Reza Pahlawiego. Dla dyktatorskiego rządu – ale posłusznego Stanom Zjednoczonym – można było patrzeć przez palce na traktat o nierozprzestrzenianiu energii atomowej. Uruchomiono więc program inżynierii jądrowej na potrzeby cywilne pod uspokajającą nazwą „Atom dla pokoju”. Na potrzeby programu powstał jądrowy ośrodek badawczy w Teheranie, wyposażony w amerykański 5 megawatowy reaktor badawczy zasilany wysoko wzbogaconym uranem. Szach zamierzał do 2000 r. zbudować w Iranie z pomocą Amerykanów 23 elektrownie atomowe.

Reklama elektrowni atomowych z wizerunkiem Szacha Iranu.

Trzynastu więźniów prowadzi obecnie strajk głodowy w amerykańskiej bazie militarnej Guantanamo. Są wbrew swojej woli karmieni dożylnie - poinformowała armia amerykańska. Przymusowe karmienie "nie ma na celu przełamania głodówki". To "procedura medyczna zapewniająca niezbędną liczbę kalorii, by stan zdrowia pozostał dobry".

Linie lotnicze Northwest Airlines odwołały lot ponieważ bezpośrednio przed startem maszyny kapitan przeklinał, rozmawiając przez komórkę w samolotowej łazience.

Ludzie, którzy wchodzili na pokład, słyszeli w jaki sposób zakończył rozmowę i gdy jeden z pasażerów zwrócił kapitanowi uwagę na nieodpowiedni dobór słownictwa, ten w dosadnych słowach obraził również jego. W rezultacie linie odwołały lot, a na pokład maszyny wkroczyli policjanci.

W pierwszym kwartale tego roku zginęło 13 osób, rannych zostało 50 w 49 atakach rasistowskich - poinformował dyrektor moskiewskiego Biura Praw Człowieka Aleksandr Brod. Rok wcześniej w takim samym czasie odnotowano 19 napaści, w których zginęli dwaj ludzie, a 30 odniosło obrażenia.

Brod zwrócił uwagę, że w roku 2007 rozpoczęło się przygotowanie "organizacji nacjonalistycznych do udziału w wyborach". Ksenofobiczne nastawienie aktywnie wykorzystywano w wyborach lokalnych w marcu tego roku i że będzie to wykorzystane także w wyborach grudniowych (parlamentarnych).

W ubiegłym roku w Rosji w atakach rasistowskich zginęło 53 ludzi, a 460 zostało rannych.

Czym akcja bezpośrednia różni się od obywatelskiego nieposłuszeństwa? Kiedy zawiera elementy przemocy? W jaki sposób uczestnicy akcji bezpośrednich mogą osiągnąć sukces?

Podczas ostatnich protestów antywojennych w 4 rocznicę rozpoczęcia wojny w Iraku takie taktyki jak Die-in, Sit-in - formy biernego oporu polegające odpowiednio, na leżeniu bądź siedzeniu, by uniemożliwić policji rozpędzenie zgromadzenia, były przyczyną wielu aresztowań i zwróciły uwagę mediów.

Na temat akcji bezpośredniej, obywatelskiego nieposłuszeństwa oraz czynnego i biernego oporu dziennikarz radia Against the Grain rozmawia z:

We Francji były członek Indymediów będzie miał sprawę za opublikowanie zdjęć w 2004 r. Dominique Villepin i CRS (francuskie oddziały policji wyspecjalizowane w atakowaniu demonstracji) zgłosili do prokuratury oskarżenie przeciwko Indymediom o zniesławienie policji. Chodzi o opisanie policyjnej akcji przeciw imigrantom w 2004 roku. Policja wytoczyła sprawę przeciw człowiekowi, którego uważa za „dyrektora” Indymediów – choć nie istnieją dyrektorzy Indymediów, a jedynie wolontariusze.

Kilka tygodni temu władze Francji wprowadziły nowe prawo zabraniające publikacji przedstawiających sceny przemocy w internecie wszystkim osobom nie będącym profesjonalnymi dziennikarzami. Choć rząd twierdzi, że chce walczyć z gwałtownymi filmami wideo w internecie robionymi dla zabawy, aktywiści podkreślają, że rząd zaczął rozmawiać o tym zakazie po tym, jak miały miejsce bunty studenckie przeciw dyskryminacyjnym warunkom zatrudnienia CPE w 2006 r. Prawo to wyraźnie zakazuje publikowania zdjęć policjantów „w trakcie wykonywania służby” czyli np. kiedy pałują demonstrantów, nie wolno tego pokazać nikomu.

Opinia grupy Reporters Without Borders w sprawie zakazu:
http://www.rsf.org/article.php3?id_article=21237

W kwietniu 2005 r. prawnicy Watykanu zagrozili pozwem za opublikowanie zdjęcia Ratzingera w mundurze nazistowskim na włoskich Indymediach. Indymedia nie godziły się usunąć tego zdjęcia, więc teraz rząd włoski wysłał list do Brazylii, gdzie jest oficjalnie zarejestrowany serwer IMC. Rząd włoski chce zdobyć IP użytkownika, który opublikował zdjęcia, choć nie ma na to szans ponieważ logi są kasowane. Więc cała sprawa ma wymiar polityczny – w liście do brazylijskiej prokuratury nazwali Indymedia częścią „antagonistycznej lewicy”.

Redakcja brazylijskich Indymediów porównała sytuację do publikacji rysunków Mahometa w duńskiej gazecie i pyta czy teraz liberalne, demokratyczne rządy będą krytykować religijny fanatyzm Watykanu.

Centrum Tanneries w Dijon istnieje od prawie 10 lat i jest jednym z głównych miejsc spotkań dla aktywistów we Francji. Teraz, mimo że miasto „zalegalizowało” prawo pobytu w tym budynku, rada miejska (socjalistyczna!) chce tam zbudować prywatne centrum medyczne – część planów dalszej prywatyzacji służby zdrowia we Francji.

Aktywiści już piszą listy protestacyjne do miasta. Odbyły się także pierwsze demonstracje.