Świat

We wtorek w stolicy Szwajcarii, Bernie, doszło do okupacji biura partii socjaldemokratycznej przez imigrantów pozbawionych papierów (tzw. „sans papiers”), oraz osób wspierających. Protestujący domagają się zalegalizowania swojego pobytu w kraju, a co za tym idzie prawa zamiaszkania i udzielenia schronienia.

Aktualnie, w Szwajcarii obowiązuje prawo, które zabrania udzielania pomocy mieszkaniowej nielegalnym imigrantom. Gospodarka Szwajcarii w dużym stopniu wykorzystuje pracę nielegalnych imigrantów, którzy pracują zwłaszcza w gastronomii, przemyśle i budownictwie.

Stan Arizona rozważa wprowadzenie ustawodawstwa, które umożliwiłoby pracodawcom odmowę wypłacania pracownicom części ubezpieczenia pokrywającej koszty pigułek antykoncepcyjnych. Ustawa o numberze 2625 dałaby prawo pracodawcom żądać od pracownic odpowiedzi na pytanie, czy recepta na leki antykoncepcyjne jest przeznaczona na zapobieganie ciąży, czy też na regulację hormonów lub zwalczanie trądziku.

Republikanin Debbie Lesko, autor propozycji, tak uzasadnił projekt ustawy: „Żyjemy w Ameryce, a nie w Związku Radzieckim, więc rząd nie powinien nakazywać pracodawcom by robili coś wbrew swoim przekonaniom”. Wprowadzenie ustawy spowodowałoby jednak, że pracownice musiałyby się tłumaczyć pracodawcom ze swojego życia prywatnego. Ta propozycja jest częścią konserwatywnej ofensywy ustawodawczej, trwającej od 2011 r. W zeszłym roku padł rekord pod względem liczby wprowadzonych ustaw antyaborcyjnych w USA.

W odpowiedzi na apel rosyjskich antyfaszystów, Związek Syndykalistów Polski - Warszawa zorganizował w dniu 16 marca protest solidarnościowy pod Ambasadą Federacji Rosyjskiej. Jak pisali rosyjscy antyfaszyści:

Po pierwsze, potrzebujemy waszej solidarności! Władza ignoruje wszystkie wykroczenia, łamanie prawa i fałszowanie dowodów, do których dochodzi podczas śledztwa. Zostaje nam tylko opinia społeczna, międzynarodowa kampania i środki masowego przekazu, które mogą wywrzeć wpływ na tok sprawy. Ogłaszamy więc 16, 17 i 18 marca datą wspólnych działań solidarnościowych z antyfaszystami z Niżnego Nowogrodu.

Więcej na temat prześladowań rosyjskich antyfaszystów przez policyjny wydział ds. zwalczania tzw. "ekstremizmu" można przeczytać w apelu.

16 Marca, aktywistka z Izraela została raniona w głowę kula gumowa przez izraelskich żołnierzy podczas protestu w palestyńskiej wiosce w Nabi Saleh, potem otoczona przez żołnierzy i aresztowana razem z innymi aktywistami. Demonstracja miała charakter solidarnościowy z palestyńskim więźniem politycznym Hana Shalabi, która prowadzi głodówkę protestacyjna od ponad 30 dni,przeciwko wiezieniu jej w izraelskim wiezieniu.

Tego samego dnia odbył się protest w wiosce Ma'sara, również w Zachodnim Brzegu podczas którego aresztowano wielu aktywistów i aktywistek izraelskich jak i palestyńskich.

Zdjęcia: Anne Paq/Activestills.org
http://www.flickr.com/photos/activestills/6841528412/in/photostream/
http://www.flickr.com/photos/activestills/6841303284/in/photostream

W dniu 13 marca odbyła się co najmniej kilkudziesięcioosobowa demonstracja (tyle widac na jednej z fotek opublikowanych przez kolektyw Activestills, wiec prawdopodobnie mogła być większa liczba protestujących) przeciw krwawemu atakowi na strefę Gazy przez izraelska armię, w którym zginęli i wciąż giną cywile.

W demonstracji uczestniczyli anarchiści/stki oraz lewicowcy. Jeden prawicowiec probowal zaatakować demonstrujących, lecz został odprowadzony poza demonstrację.

Gubernator Petersburga podpisał poprawki do miejscowego ustawodawstwa, przewidujące karę administracyjną za propagowanie pedofilii i homoseksualizmu wśród niepełnoletnich.

Ustawa wejdzie w życie za 10 dni. Zgodnie z jej treścią, publiczne działania nakierowane na propagowanie związków osób tej samej płci, biseksualizmu i transwestytyzmu wśród niepełnoletnich pociągnie za sobą karę administracyjną w wysokości 5 tysięcy rubli (125 euro) dla zwykłych obywateli, 50 tysięcy rubli dla osób na stanowiskach państwowych oraz od 250 do 500 tysięcy rubli dla podmiotów prawnych.

Od belgijskich bibliotek organizujących czytanie na głos książek dla dzieci żąda się opłat z tytułu praw autorskich. Belgijski portal De Morgen informuje, że do bibliotek zgłaszają się z żadaniami opłat przedstawiciele SEBAM - organizacji kompozytorów i wydawców, zajmującej zarządzaniem prawami autorskimi.

Ostatnio SEBAM zwróciła się do biblioteki w podbrukselskim Dilbeek. Biblioteka ta co miesiąc organizuje spotkania dla dzieci, w czasie których nieopłacani wolontariusze czytają maluchom książki. Zdaniem SEBAM-u biblioteka powinna za to płacić, ponieważ jej działalność to „upublicznianie dzieł”.

SEBAM znana jest ze swoich kontrowersyjnych prób maksymalizacji zysków kosztem dostępu do dóbr kultury i kosztem praw człowieka. W przeszłości SEBAM żądała od belgijskiego operatora sieci Scarlet naruszenia tajemnicy korespondencji jego abonentów w celu przeciwdziałania naruszeniom popełnianym przez użytkowników Scarlet. Europejski Trybunał Sprawiedliwości uznał, że wydanie przez sąd nakazu zobowiązującego dostawcę internetu do wdrożenia systemu filtrowania treści w celu walki z piractwem jest sprzeczne z prawem Unii Europejskiej.

Chea Vichea przez lata walczył o poprawę warunków pracy dla robotników przemysłu tekstylnego, których w Kambodży jest ponad trzysta tysięcy. Pewnego styczniowego poranka został zamordowany w zamachu, po dziś dzień okrytym aurą tajemnicy. Zobacz film, którego wyświetlania w Kambodży zabroniły miejscowe władze.

Był poranek 22 stycznia 2004 roku, Chiński Nowy Rok, kiedy Vichea czytał gazetę stojąc obok kiosku z prasą w Phnom Penh. Nagle obok mężczyzny zatrzymał się motocykl. Padły strzały. Lider największego w Kambodży związku zawodowego zginął na miejscu.

Pod naciskiem organizacji praw człowieka i międzynarodowych fundacji pozarządowych, policja szybko ujęła dwóch lokalnych mężczyzn, skazanych następnie na dwadzieścia lat więzienia. Do dziś jednak nie wiadomo czy faktycznie byli wykonawcami zamachu czy jedynie kozłami ofiarnymi, wytypowanymi przez aparat bezpieczeństwa.

Obejrzyj:
http://alterkino.org/kto-zabil-dzialacza-z-phnom-penh

Prezydent Białorusi, Aleksander Łukaszenka nie ułaskawił Dzmitryja Kanawałau i Uładysława Kawalou, mieszkańców Witebska oskarżonych o dokonanie zamachu bombowego w Mińsku 11 kwietnia 2011 roku.

Obydwaj zostali zatrzymani przez specnaz w stanie upojenia alkoholowego. Do zarzutów przyznali się po kilku godzinach. Nie pomogło odwołanie zeznań podczas procesu, które według oskarżonych zostały wymuszone torturami. Wyrok był prawomocny w momencie ogłoszenia. Jedyną nadzieją dla oskarżonych był Łukaszenka.

Sprawa wzbudziła kontrowersje na całym świecie. Ułaskawienia domagało się wielu rannych w zamachu. Petycję w sprawie podpisało 270 tys. osób.

Najprawdopodobniej oskarżeni już nie żyją. Białoruś jest jedynym krajem w Europie, który stosuje karę śmierci. Ilość wykonanych wyroków jest tajemnicą państwową. Skazanym strzela się w tył głowy, a ciała grzebie w nieznanym miejscu.

Przetrzymywanie więźnia nawet przez pół roku bez prawa do obrony i możliwości powiadomienia rodziny - takie uprawnienia dostała chińska policja. Parlament zalegalizował właśnie tzw. tajne więzienia. Do tajnych miejsc odosobnienia przewożone będą osoby podejrzewane o terroryzm, korupcję oraz będące potencjalnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa narodowego - wyjaśnia IAR

Obrońcy praw człowieka już podnieśli alarm. Twierdzą bowiem, że zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa nie zostały w nowelizacji Kodeksu Postępowania Karnego dokładnie określone, a to może dawać władzom pole nadużyć. Tajne więzienia już od dawna funkcjonują w Chinach. Zatrzymywani są tam głównie opozycjoniści i osoby niewygodne dla władz. Jednak to do tej przetrzymywanie więźniów w takich miejscach odbywało się poza prawem - informuje PAP. Tajne więzienia zlokalizowane są głównie w hotelach i budynkach socjalnych na obrzeżach miast.

Jak podaje Kampania Solidarności z Palestyną w bombardowaniu Strefy Gazy przez izraelskie samoloty bezzałogowe, które odbywały się od 9 marca zginęło 21 osób, a 30 zostało rannych.

Według rzecznika IDFI celem nalotów było zabicie dwóch przywódców Ludowego Komitetu Oporu. Jednocześnie premier Izraela, Benjamin Netanyahu podkreśla, że Izrael nie zaprzestanie nalotów i bombardowania dopóki obywatele jego kraju będą pozostawać w niebezpieczeństwie.

Problem polega na tym, że większość ofiar to cywile, a akcja mająca zaprowadzić "bezpieczeństwo obywateli izraelskich" jest wymieniana jako najkrwawsze od operacji "Płynny Ołów" w 2008.

Media masowe próbują bagatelizować sytuację mówiąc, że od początku roku na Strefę Gazy spadło ponad 50 bomb, które nie wyrządziły żadnych szkód.

Wczoraj niemiecka policja przeprowadziła masowe rewizje w pomieszczeniach i budynkach zajmowanych przez prawicowych ekstremistów. Akcja odbywała się równocześnie aż w czterech landach związkowych . Policja aresztowała 24 ekstremistów i rozpoczęła 33 dochodzenia śledcze. Akcja policyjna objęła Badenię-Wirtembergię , Nadrenię-Palatynat, Nadrenię Północną-Westfalię i Turyngię. Funkcjonariusze sił specjalnych przeszukali m.in. projekt mieszkalny "Brunatny Dom" w mieście Bad Neuenahr-Ahrweiler na zachodzie Niemiec, który był główną kwaterą organizacji "Aktionsbuero Mittelrhein", uznanej przez prokuraturę za organizację przestępczą.

Organizacja ta planowała akcje przeciwko ważnym działaczom lewicowym oraz innym członkom ugrupowań lewicowych. Zbierała i publikowała informacje na ich temat (podobnie jak polski RedWatch).

Wszyscy przeciwko którym wszczęto dochodzenie dostali zarzuty działalności w organizacji przestępczej, używania zakazanych symboli, spowodowania uszkodzeń ciała oraz naruszenia spokoju publicznego.

CNT odrzuca jakiekolwiek negocjacje w odniesieniu do praw, które już zostały wywalczone i sprzeciwia się reformie pracy.

Konfederacyjny Komitet CNT postanowił wezwać do 24-godzinnego strajku generalnego dnia 29 marca, rozszerzając apel ogłoszony w Galicji i Kraju Basków (co zostanie oficjalnie ogłoszone w najbliższych dniach).

CNT odrzuca jakiekolwiek negocjacje dotyczące praw zdobytych przez klasę pracującą w ciągu stulecia walki, dlatego wzywa do strajku, którego głównym celem jest osiągnięcie natychmiastowego wycofania reformy pracy przyjętej przez parlament. Uważamy, że ta reforma jest frontalnym atakiem na prawa klasy pracującej i warunki życia pracowników i stanowi kontynuację działań podjętych przez poprzedni rząd, takich jak reforma pracy z 2010 r., która zmniejszyła nakłady na usługi publiczne oraz emerytury.

CNT wzywa do zaprzestania polityki gospodarczej, która została zaprojektowana tak, aby osoby pracujące płaciły za kryzys banków i kapitalistów, co doprowadziło do zwiększenia liczby bezrobotnych, ubogich i pogorszenia warunków życia klasy pracującej.

CNT wzywa także do strajku przeciwko cięciom w budżecie państwa, które są perfidnym atakiem na usługi publiczne i świadczenia socjalne.

CNT odrzuca porozumienia o zatrudnieniu i umowy zbiorowe podpisane w lutym pomiędzy CCOO i UGT a Konfederacją Pracodawców, a także poprawki zaproponowane przez te związki, które zostały przyjęte przez Parlament. Naszym zdaniem, nie jest to dobra alternatywa, ponieważ nie podważa ducha reformy i akceptuje logikę biznesu i rządu, która polega na tym, że wyjście z kryzysu jest realizowane przez ograniczanie praw zdobytych przez pracowników i spychanie klasy robotniczej na margines. Ta sama logika doprowadziła związki do wyrażenia zgody na przedłużenie wieku emerytalnego do 67 lat po strajku generalnym z 29 września.

Według CNT, strajk w dniu 29 marca powinien być początkiem procesu stałej i rosnącej mobilizacji, która obejmie całą klasę pracującą i ludność najbardziej narażoną na skutki kapitalistycznego kryzysu i będzie w stanie powstrzymać napór ciągłych ataków na nasze prawa, kładąc podwaliny pod nową walkę w kontekście głębokiej transformacji społecznej.

Wszystkie te powody skłoniły CNT do wydania apelu wzywającego do strajku w dniu 29 marca. Organizując ten strajk, CNT zachęca wszystkich tych, którzy pragną odeprzeć ze wszystkich sił atak na klasę pracującą. Współpracujemy tylko z tymi organizacjami, które podzielają te same cele i odrzucają ugodową politykę.

Zdaniem CNT, odrzucenie polityki i biurokracji związkowej i modelu pracy komisji trójstronnych CCOO i UGT, które dyskredytują szerokie warstwy pracowników, nie powinno przekładać się na odrzucenie mobilizacji i walki. Wręcz przeciwnie, chodzi o pobudzenie tej walki, umocnienie swojej pozycji w ruchu związkowym w oparciu o bezpośrednie działanie, autonomię i pomoc wzajemną. W obliczu ataku na dużą skalę, którego skutki cierpimy, podstawą jest jedność robotników, która musi zostać zbudowana oddolnie, na ogólnych zgromadzeniach w miejscu pracy i na dzielnicach, oraz podczas pikiet i demonstracji. Musimy walczyć z tymi, którzy są winni sytuacji w której się znajdujemy i odnoszą dzięki niej korzyści - pracodawcami, bankami i rządami. To oni wznoszą bariery dla wszelkich prób oddolnej samoorganizacji, a prawa każdego człowieka zmieniają w kartę przetargową.

To jest właściwy moment, by wszyscy – pracownicy etatowi, bezrobotni, emeryci, nielegalnie zatrudnieni, studenci, pracownicy tymczasowi, powiedzieli „Dość” i wyszli na ulice. Nie wycofamy się, aż nie pokażemy naszej siły i dobitnie nie wyrazimy naszych postulatów.

W dniu 29 marca wszyscy na ulicach, wszyscy przyłaczają się do strajku!

Sekretariat Konfederacyjnego Komitetu.
Krajowa Konfederacja Pracy - CNT

Napięcie społeczne w Rosji wydaje się maleć, jednak poziom oporu ludzi, bezpośredniego działania i sabotażu pozostaje stosunkowo wysoki. Wiele osób czeka na nową falę walki, której oczekują późną wiosną lub latem.

W zeszłym tygodniu w Petersburgu policja została obrzucana butelkami zawierającymi substancje zapalające. W miejscowości Perwuralsk spłonął mercedes należący do Vladislava Stenki, miejscowego polityka i przedsiębiorcy oskarżanemu o stosowanie przemocy wobec swoich pracowników.

Anarchiści starają się uczestniczyć w protestach społecznych na tyle na ile jest to dla nich możliwe ponieważ dużo ryzykują i mogą ściągać na siebie represje.

Źródło: anarchistnews.org

W dniu 3 marca, prawicowa grupa białych suprematystów próbowała zorganizować marsz w Duluth w stanie Minnesota. Do marszu nie dopuścili miejscowi antyfaszyści, wraz z członkami Ruchu Indian Amerykańskich (AIM), związkowcami z IWW, ruchu Occupy i zwykłymi mieszkańcami Duluth. W kontrze brało udział około stu osób. Jak stwierdzili organizatorzy, „naszym celem nie było przekonywanie nazistów, czy próba przeciągnięcia ich na naszą stronę – chcieliśmy im uzmysłowić, że jeśli będą się próbowali organizować w naszych dzielnicach, będą mieli do czynienia z realnymi konsekwencjami”.

Choć taktyka bezpośredniej konfrontacji w oczywisty sposób się opłaciła, lokalne media starały się przedstawić przeciwników pacyfistycznego podejścia w negatywnym świetle. Liberałowie przyjaźnie nastawieni wobec kapitalizmu próbowali narzucić sztuczny „konsensus” pacyfistyczny. Antyfaszyści podjęli rozmowy z białymi, którzy przyszli posłuchać opinii suprematystów. Okazało się, że w większości mają oni prawdziwe ekonomiczne problemy, które faszyści starają się kanalizować w kierunku rasistowskich mitów. Dyskusja z nimi umożliwiła wykazanie, że jedynym rozsądnym rozwiązaniem ich ekonomicznych problemów jest działanie przeciw prawdziwej przyczynie ich problemów, którą stanowi kapitalizm.