Dodaj nową odpowiedź

Gdańscy kupcy pozywają miasto

Wiceprezydent Maciej Lisicki spotkał się we wtorek z gdańskimi przedsiębiorcami. Temat: podwyżka czynszów gminnych lokali. Kompromisu nie ma. - Puścicie nas z torbami. Idziemy do sądu - mówią kupcy.

Prezydent Gdańska podpisał w lipcu zarządzenie, które podzieliło miasto na dwie strefy: prestiżu (ul. Długa i Długi Targ) i resztę gminy. Od grudnia opłata za m kw. na reprezentacyjnych ulicach miasta wyniesie 88,91 zł (było maks. 29,70). W pozostałej części najemcy zapłacą 28,75 zł za m kw. (plus 22 proc. VAT-u). Do zmian prezydenta upoważnia podjęta cztery lata temu uchwała Rady Miasta, a nowe ceny ustalono na podstawie badań rynku. Od tygodni kupcy, restauratorzy i rzemieślnicy protestują. Dlatego wczoraj klub radnych PiS zorganizował w Nowym Ratuszu spotkanie przedsiębiorców z Maciejem Lisickim, wiceprezydentem ds. gospodarki komunalnej. Zjawiło się 120 osób.

- Mam 75-metrowy zakład fryzjerski przy ul. Kartuskiej. Płaciliśmy 6 zł za metr. Pięciokrotna podwyżka to dla nas wyrok - denerwowała się Irena Młyńska. - A do tego trzeba zapłacić podatek od gruntu - dwa tys. zł rocznie, ZUS, za wodę, prąd, czy wywóz śmieci. Rozumiem podwyżkę 100 proc., ale nie aż taką!

Wtórował jej Janusz Janowski, prezes Polskiego Związku Artystów Plastyków: - Za nasz lokal przy ul. Mariackiej mamy teraz płacić 500 proc. więcej. Przecież utrzymujemy się ze składek, a artyści, którzy wystawiają u nas swoje prace, nie otrzymują za to żadnych pieniędzy!

Lisicki kontrował: - Gdybyście orientowali się we własnych sprawach wiedzielibyście, że na działalność kulturalną przysługują zniżki. Dzięki temu możecie płacić 10 proc. stawki. Co do innych działalności - ma decydować rynek. Jeśli kogoś nie stać, proponuję przetarg na tę samą działalność. Jeśli nie znajdzie się chętny do zapłacenia takiej stawki, zostaniecie.

Wtedy głos zabrała Dorota Umbras, właścicielka baru mlecznego Neptun przy ul. Długiej. - Płaciłam tysiąc złotych czynszu, teraz - 25,5 tys. zł - mówiła ze łzami w oczach. - Prowadzę ten bar od 40 lat, pracują u mnie całe rodziny. Pójdziemy na bruk.

I na to wiceprezydent Lisicki miał gotową odpowiedź: - Nie ma miejsca na bar mleczny w strefie prestiżu. Możecie poszukać innej lokalizacji.

Podwyżki przestraszyli się też sami radni. Wczoraj komisja polityki gospodarczej i morskiej przegłosowała wniosek Piotra Dzika z PO o wprowadzeniu 40 proc. zniżki na gastronomię oraz rozciągnięcie jej na całe miasto (dotychczas obowiązywała 25-proc. zniżka dla lokali czynnych do godziny 24 i tylko w strefie prestiżu). Jeśli prezydent się zgodzi, uchwała trafi na październikową sesję.

- To już nie ma znaczenia. Traktuje się nas arogancko, a uchwala o podwyżce jest wadliwa prawnie. Radni uchwalili wzrost cen, ale bez kwot. Te ustalono w zarządzeniu - mówi Jerzy Kowalski, prezes Pomorskiej Izby Przemysłowo-Handlowej. - Decyzja prezydenta narusza zasady równego traktowania podmiotów. Sąd powinien ją unieważnić.

Rozmowa z Jackiem Friedrichem, historykiem sztuki, znawcą architektury i odbudowy Gdańska

Aleksandra Kozłowska: Na ile wolny rynek może rządzić miastem?

Jacek Friedrich: Wiele razy spotykałem się z opinią liberałów, że gdyby Gdańsk odbudowywali prywatni inwestorzy, a nie komuniści, to dopiero byłoby wspaniałe miasto! Nie zgadzam się. Wyglądałby jak miasta niemieckie: odbudowano by ratusz, Dwór Artusa, ze trzy bramy - resztę zastąpiłaby nowoczesna architektura, bo każdy inwestor powie, że bardziej opłaca się budować od nowa, niż ratować ruiny. O charakterze miasta nie mogą decydować tylko prawa rynku. To władze powinny wziąć odpowiedzialność za wygląd zabytkowego centrum.

To znaczy?

- Ciągle słyszę, że Długa, Długi Targ to salon Gdańska. Czy na ten salon mają składać się wyłącznie siedziby banków, kancelarie adwokackie i drogie restauracje? Powinno się tu znaleźć miejsce także dla antykwariatów, małych księgarni, kafejek, sklepików z lokalnym rzemiosłem, galerii sztuki - jak w każdym zabytkowym zachodnim mieście. Do tego potrzebna jest polityka przyjazna sferze kulturotwórczej. Inaczej będziemy mieć monokulturę pieniądza. I nie zapominajmy o tradycji - to także wartość, że w danym miejscu od lat działa ten sam antykwariat czy bar mleczny. Dla lokalnej społeczności to ważniejsze, niż co chwila zmieniające się nowości.

Źródło: G.W. Trójmiasto - Katarzyna Włodkowska