Dodaj nową odpowiedź

No i powiedz mi jak to uzyskać w praktyce. Własność prywatna tego nie gwarantuje. Koncentracja kapitału, to nic innego jak koncentracja władzy. Np. teraz o moich potrzebach decyduje prywatny kapitał i jego potrzeby. Np. bardzo lubiłem pewną odmianę chleba, ale już go nie ma - został wyparty przez pseudo-chleb, ale za to tańszy w produkcji i tym samy przynoszący większy zysk kapitaliście.
Receptą są minimalne podatki, brak regulacji i sytuacja, gdy wtrącenie się państwa w sprawy ludzi jest ograniczone do minimum. W przypadku chleba, powiedz o tym sprzedawcy lub zmień piekarnię na taką z dobrym chlebem. W sytuacji wolnego rynku, szybko zaproponuje Ci go ktoś inny z korzyścią dla Ciebie i siebie. Chyba, że wolności na rynku brak - to znaczy ktoś stworzy bariery wejścia w postaci setek przepisów "ochrony zjadaczy chleba", których zwykły człowiek-piekarz wchodzący na rynek łatwo nie spełni. Sytuacja na rynku żywności jest tu doskonałym przykładem - dominuje na nim de facto kilka korporacji, bo wypełnienie norm żywnościowych ustalonych przez nasz parlament i UE przez bogatszego nawet rolnika nie jest w praktyce możliwe. Koncentracja jest możliwa tylko wtedy, gdy ktoś stwarza multum regulacji, norm i gigantyczne podatki - nie do przejścia dla maluczkich, jedynie korporacje mogą sobie z nimi poradzić. Suma sumarum dla wielkich korporacji to korzystne, bo eliminuje większość konkurencji, mogą wtedy swobodnie dyktować ceny. To co Ty proponujesz (praktyczny zakaz konkurencji) jest jeszcze gorsze, czyli jedną wielką korporację mającą monopol na wszystko i mogącą robić z człowiekiem co jej się podoba, pod sztandarami demokracji.

Nie ma bardziej autorytarnego reżimu niż rynkowy. Tutaj nie mam na nic wpływu, bo mam za mało kapitału.
Jak to "nie masz na nic wpływu". Masz nieograniczony wpływ na siebie. Więc o kim chciałbyś jeszcze decydować - o mnie? o innych? Na to nie może być zgody - to są tendencje totalitarne. Jedyną osobą na którą powinieneś mieć wpływ (nieograniczony zresztą) z wolnościowego punktu widzenia jesteś Ty sam. Na każdego innego człowieka tylko za jego dobrowolną zgodą.

Tyle że ministerstwo podejmuje decyzje "po uważaniu", a rady pracownicze demokratycznie. To jest jednak pewna różnica.
To jest różnica tylko w nazewnictwie. Nie sprawisz, że wszyscy podejmą każdy jedną decyzję demokratycznie (pomijam już fakt, co by to były za decyzje, gdy się większość na zagadnieniu nie zna) - wybiorą przedstawicieli, którzy też będę podejmować decyzje po takim samym uważaniu. Podobnie będziesz musiał powołać gestapo, które będzie czuwać, by od tego komunizmu przypadkiem nikt demokratycznie nie odszedł, bo będzie chciał mieć trochę więcej wolności.

o że w ZSRR nie ma komunizmu mówili sami członkowie KPZR z Chruszczowem i Breżniewem na czele - trudno zresztą żeby mówili co innego, skoro nadal istniało państwo.
Państwo musi istnieć szczególnie wtedy, gdy istnieje komunizm z powodów, jak akapit wyżej. Przed wojną w Rosji też nie było komunizmu? Można się tak bawić, ale to zaciemnianie sprawy.