Dodaj nową odpowiedź

Pozwolę sobie dorzucić 3 grosze do dyskusji.

Uważasz, że w Talibanie "wtrącenie się w sprawy ludzi jest ograniczone do minimum"? Albo na wojnie? Oczywiście wiem, że tak nie uważasz, tylko piszesz cokolwiek, bo nie umiesz/nie chcesz się odnieść do tego co napisałem. Mimo to odpowiem poważnie - wystarczyłaby mi wolność gospodarcza, jak w Singapurze, a osobista, jak dajmy na to w Szwajcarii.

A grawitacja jak na księżycu, a kobiety jak te hurysy z muzułmańskiego raju... :-) To zdumiewające, jak bardzo libertarianie siedzą w tych samych butach, co niegdyś utopijni socjaliści pokroju Saint-Simona, snując swoje projekcje nt. nigdy nieistniejącego "wolnego rynku".
Co do Afganistanu to najwyraźniej nie wziąłeś pod uwagę ewentualności, że ekspansja Talibów, lokalny terror o podłożu religijnym itp stanowi właśnie odprysk atrofii państwa, w formie której tak bardzo pożądasz - zniesienie jego funkcji politycznych, przy zachowaniu nierówności społeczno-ekonomicznych?

Tzn. co - brakuje piekarzy, nie umie nikt upiec chleba, nie ma chętnych by zarobić? Czy może ZUS-y, podatki i normy unijne są takie, że eliminują maluczkich?

ZUS-y, podatki, normy unijne czy prawo w ogólności samo z siebie nie ma mocy sprawczej. To tylko zestawy znaków powszechnie znanych jako litery. Działają jeśli ktoś je egzekwuje, zazwyczaj w czyimś interesie - w tym przypadku zapewne korporacji. I teraz zagwozdka dla Ciebie: jaką będę miał gwarancję, że rzeczone korporacje nie wykorzystają zgromadzonego kapitału i pozycji na "wolnym rynku" aby uwalić konkurencję ze strony drobnych wytwórców, w ekstremalnych (?) sytuacjach np. sponsorując paramilitarne bojówki - o przepraszam, "prywatne agencje ochrony" - w celu ustanowienia wygodnego dla nich prawa i zastraszania oraz fizycznej eliminacji niepokornych? Zupełnie jak Coca-Cola w Kolumbii, choć tam "przeszkodę" stanowili nie drobni piekarze, a związkowcy - czy jak w przypadku warszawskiego KDT, gdzie protestujących drobnych kupców pacyfikowali prywatni ochroniarze, oczywiście w interesie wielkiego biznesu spod znaku Złotych Tarasów. Tym niemniej, szlak został już dawno przetarty (The Pinkertons, yeah!) i nic nie stoi na przeszkodzie, żeby także piekarzy wziąć na cel w razie potrzeby.

A może twierdzisz, że mimo takich różnic w koncentracji kapitału, "drobnica" będzie w stanie zgromadzić równe korporacyjnym "siły szybkiego reagowania"? Cóż, nawet jeśli, to scenariusz a la Afganistan mamy jak w banku...

Faktycznie - nikt Ci wtedy wiedzy do głowy nie wtłoczy. Ani się sprzątaczki, pracownicy hipermarketu czy informatycy nie złożą się dla Ciebie na dotację. Będziesz mieć zlikwidowane zaledwie większość barier. O to by się nauczyć know-how i zarobić kasę na rozkręcenie biznesu, będziesz musiał już sam się postarać. Łatwiej niż teraz, ale faktycznie - trzeba będzie zakasać rękawy. :) Raj na ziemi to tylko w socjalistycznych obietnicach i marzeniach - przychodzi złota rybka i wszystko jest "za darmo"

Gościu, trybisz w ogóle co się do Ciebie pisze? Problemem nie jest to, że "trzeba będzie zakasać rękawy" (do czego nie trzeba zakasać?), tylko to, że jedni będą musieli bardziej, a inni mniej. I nie jest to warunkowane rozkładem "wrodzonych talentów" w społeczeństwie, jak lubią bajdurzyć konserwatywni liberałowie (a za nimi część libertarian), tylko właśnie nierównym dostępem do kapitału, know-how itp, o czym pisał XaVier. Jaką dasz gwarancję, że zniesienie barier wejścia czysto państwowej prowienencji nie umocni tych endemicznych, generowanych przez sam rynek i nie pogłębi istniejących z ich powodu nierówności, wyzysku itp?

Nawet sami libertarianie (zwłaszcza ci o utylitarystycznych zapatrywaniach, jak David Friedman) czasem przyznają, że "wolny rynek" może "zaskoczyć" tylko w przypadku gospodarek silnie zdecentralizowanych, z niską koncentracją kapitału w indywidualnych rękach. Sęk w tym, że realne gospodarki są cholernie dalekie od tego "ideału" i nawet jeśli sektory usługowe oraz dóbr konsumpcyjnych są w niektórych krajach jako tako zdecentralizowane, to kluczowe dla ich funkcjonowania sektory dóbr produkcyjnych czy transport zdominowane są przez monopole i oligopole - chyba nie muszę tłumaczyć takiemu ekonomiście jak Ty, jakie to ma przełożenie na funkcjonowanie tych wszystkich małych firemek, które tak wychwalasz?

Jeśli chcesz każdą najmniejszą decyzję podejmować demokratycznie, to takie rządy nie przetrwają tygodnia, bo ugrzęźniesz w niemocy. Skończy się na wybraniu przedstawicieli pełniących funkcje ministrów (w nowomowie: "przedstawicieli demokratycznych rad pracowniczych").

Jakoś argentyńskiemu Zanonowi z załogą liczącą 470 osób udaje się przetrwać już chyba 7 rok, ze skutkiem znacznie lepszym niż w czasach, gdy praca w zakładzie zorganizowana była na kapitalistyczną modłę (właściciel, sztywna hierarchia itp) - i to pomimo, że przez większość tego okresu zakład funkcjonował na nielegalu, bez szansy na choćby zaciągnięcie kredytu w banku (dolicz do tego kilka prób eksmisji przez policję, na szczęście nieudanych).

A tak poza tym, to hasło "wojna domowa w Hiszpanii" coś Ci mówi? Jak nie, to poczytaj o funkcjonowaniu gospodarki na terenach opanowanych przez anarchistów (ot, chociażby na blogu drabiny) i wtedy się wypowiadaj, ok? Nie ustrzeżono się wówczas od błędów - kto ich nie popełnia? - ale casus Hiszpanii dowodzi, że propozycje anarchistów społecznych sprawdzają się w praktyce, w przeciwieństwie do mitycznego "wolnego rynku".