Dodaj nową odpowiedź

Jakoś mimo najszczerszych chęci, tego nie zauważam, by Afganistan i wojna były wolnorynkowe.

A to ci niespodzianka, nasz liberał zaczyna powoli przeglądać na oczy. Oczywiście, że tam nie ma wolnego rynku z libertariańskich bajek! Z tego prostego powodu, że tak pojmowany wolny rynek jest mitem. Całkowita (lub prawie całkowita) atrofia państwa w obecnej postaci właśnie czymś takim musi się skończyć, jeśli zachowane zostaną nieformalne struktury władzy biorące się z nierówności społeczno-ekonomicznych (bo przecież sprzeciwiasz się uspołecznieniu i demokratyzacji zarządzania środkami produkcji, nieprawdaż?). Beneficjenci tych struktur zwyczajnie wykorzystają przewagę kapitału, pozycji na drabinie społecznej itp, żeby zgromadzić środki przymusu - jeśli jeszcze nimi nie dysponują - i albo rozpoczną hobbesowską "wojnę każdego z każdym" o dominację, albo dogadają się między sobą, żeby narzucić gorzej sytuowanej reszcie społeczeństwa swoje warunki, kolbami karabinów wymuszając posłuch. Choć możliwe, że zatrudnią Tobie podobnych do snucia ideologicznej zasłony dla swojej władzy - "święte" prawo własności, "Ład Naturalny" i inne bajki - aby bardziej rozmiękczyć opór społeczny.

Czy będzie miał miejsce pierwszy scenariusz, drugi czy kombinacja obydwu, to kwestia całkowicie drugorzędna wobec faktu, że państwo rychło powróci na arenę w jakiejś postaci. Co ma natomiast znaczenie, to duże prawdopodobieństwo, że będzie znacznie bardziej brutalne i barbarzyńskie, niż obecnie istniejące monopole przemocy - już teraz prywatne firmy ochroniarskie czy najemnicze typu Blackwater skutecznością prześcigają państwową policję i wojsko z poboru. Ot, post-industrialny neofeudalizm w "wolnościowym" opakowaniu.

Problemem dla Ciebie jest to, że są bardziej przedsiębiorczy czy inteligentniejsi, którzy mniej się napracują, by dojść do tego samego co Ty?

Widzę, że jednak nie trybisz. Postaram się wytłumaczyć jeszcze raz, tak łopatologicznie, jak to tylko możliwe. Na początek przypomnę, że nie pisałem o żadnych "wrodzonych talentach", więc nie wciskaj mi w usta swoich liberalnych bajek. Bowiem o większej "przedsiębiorczości" czy "inteligencji" decydują przede wszystkim możliwości rozwoju osobniczego, cholernie nierówne ze względu na nierówny dostęp do kapitału (zasobów, know-how, ilości dostępnego czasu itp). Ta polaryzacja chroniona jest i reprodukowana w dużej mierze środkami przymusu, m.in. państwową ochroną kapitalistycznych tytułów własności, której wzmocnienia przecież się domagasz poprzez zastąpienie scentralizowanego i coraz bardziej niewydolnego państwa zdecentralizowanym systemem "agencji bezpieczeństwa" (paramilitarnymi bojówkami na usługach bogaczy, mówiąc wprost i bez owijania w bawełnę). I jeszcze mydlisz nam oczy, że system ów skuteczniej będzie wyrównywał szanse i sprzyjał poprawie warunków życiowych najuboższym, niż obecny lub to, co proponują anarchiści społeczni.

No więc pytam się ponownie: w jaki sposób, skoro wzmocnieniu ulegną mechanizmy odpowiedzialne za tę polaryzację? Są takie miejsca na świecie, gdzie najbogatsi już teraz mogą wymuszać prywatnymi środkami posłuch wśród uboższych, bez oglądania się na niedomagające władze centralne. I mieć głęboko w dupie jakiś "aksjomat nieagresji" czy "samoposiadanie" w tych relacjach - więcej zasobów to więcej władzy i możliwości dyktowania swoich warunków. Anarchiści społeczni dawno temu przyswoili sobie tę lekcję, ale libertarianie dalej żywią quasi-chrześcijańską, mistyczną wiarę w "Logos" będący główną determinantą społeczeństwa - że wystarczy ustanowić "sprawiedliwe" prawo (własności, whatever) i mamy gotowy raj na ziemi.

Równość szans jest mitem

W społeczeństwie, w którym utrwalaniu hierarchii służy niemal cała kultura, od polityki, przez ekonomię, po religię - i owszem. Dlatego anarchiści społeczni nigdy nie byli tylko przeciwko państwu. Trzeba zmienić całą bazę i nadbudowę (przede wszystkim jednak bazę), że tak Marksem pojadę.

Równe mogą być prawa

Jeśli tę równość da się wyegzekwować, co przy nierównych możliwościach stanowienia i egzekucji prawa pozostaje mitem. A więc wracamy do punktu wyjścia, czyli równości szans.

To jest masło maślane - gdy jest wolny rynek, to gospodarka jest właśnie zcentralizowana.

To nie jest masło maślane, jeśli "wolny rynek" definiuje się po rothbardiańsku jako "sumę dobrowolnych interakcji". Inna kwestia, to czy rynek w ogóle może być "wolny" - lub jeszcze inaczej, czy indywidualną wolność można zamknąć w koncepcji rynkowego "woluntaryzmu". Moim zdaniem nie można i dlatego nie znajdziemy nici porozumienia, przynajmniej na tej płaszczyźnie.

Natomiast są kraje wolnościowe bardziej lub mniej - w gospodarce na skali wolności np. Singapur, Szwajcaria czy Chile są takimi krajami.

A to ciekawe. Czym mierzysz tę "wolność" i - podstawowe pytanie - czemu w ogóle miałbym zaakceptować Twoją koncepcję "wolności" (libertariańską, definiowaną przez pryzmat przestrzegania "słusznych" praw własności)? Przy okazji hipokryzją aż bije po oczach z Twojej wypowiedzi. Zarzucasz XaVierowi "totalitarne zapędy", a sam podajesz przykład Chile, kraju w którym "wolny rynek" wojskowa junta brutalnie wbijała społeczeństwu do głów kolbami karabinów? Domniemane "komunistyczne gestapo" XaViera złe, a jak najbardziej rzeczywisty i krwawy reżim Grand Madafaki Pinocheta dobry? Kurwa, kalizm jak w mordę strzelił...

Cholera, jak ja się cieszę, że w porę się ogarnąłem i wyrosłem z tych libertariańskich głupot.