Dodaj nową odpowiedź

[Jakoś mimo najszczerszych chęci, tego nie zauważam, by Afganistan i wojna były wolnorynkowe.]
A to ci niespodzianka, nasz liberał zaczyna powoli przeglądać na oczy. Oczywiście, że tam nie ma wolnego rynku z libertariańskich bajek!
Jak to teraz przeglądać na oczy? Piszecie, że islamska dyktatura w czasach wojny jest usobieniem wolności, ja niezbyt, a Ty że przejrzałem na oczy...ech :)

jeśli zachowane zostaną nieformalne struktury władzy biorące się z nierówności społeczno-ekonomicznych (bo przecież sprzeciwiasz się uspołecznieniu i demokratyzacji zarządzania środkami produkcji, nieprawdaż?).
Jeśli Ty i inni chcecie uspołecznić własność, jest to dla mnie najzupełniej obojętne, byle swoją. Tyle czytam entuzjastycznych artykułów ma witrynach @socjalistów na temat spółdzielni, więc myślę że nie powinieneś mieć problemów z założeniem własnej spółdzielni. Na uwłaszczeniu się na cudzym oczywiście nie może być zgody.

Beneficjenci tych struktur zwyczajnie wykorzystają przewagę kapitału, pozycji na drabinie społecznej itp, żeby zgromadzić środki przymusu - jeśli jeszcze nimi nie dysponują - i albo rozpoczną hobbesowską "wojnę każdego z każdym" o dominację, albo dogadają się między sobą, żeby narzucić gorzej sytuowanej reszcie społeczeństwa swoje warunki, kolbami karabinów wymuszając posłuch.(...). Anarchiści społeczni dawno temu przyswoili sobie tę lekcję, ale libertarianie dalej żywią quasi-chrześcijańską, mistyczną wiarę w "Logos" będący główną determinantą społeczeństwa - że wystarczy ustanowić "sprawiedliwe" prawo (własności, whatever) i mamy gotowy raj na ziemi.
Zawsze myślałem, że to socjalizmu obiecują na ziemi raj, ale OK:). Wiecznej wolności nikt Ci nie zapewni. Zamordystami, którzy na nią czuwają mogą być zarówno związki zawodowe, jak i mentalni dyktatorzy. Twierdzenie, że ktoś biedny jest uczciwy, a po wzbogaceniu staje się świnią jest mocno naciągane. Trzeba bronić słusznych zasad i tyle. Poza tym wojna opłaca się tylko w sytuacjach skrajnych, większy zysk ma się w czasach pokoju, a koncentracja kapitału jest największa, gdy dominuje etatyzm i socjalistyczna biurokracja; na wolnym rynku jest tak dużo mocnych średniaków, że nie łatwo im wszystkim się postawić.

W społeczeństwie, w którym utrwalaniu hierarchii służy niemal cała kultura, od polityki, przez ekonomię, po religię - i owszem. Dlatego anarchiści społeczni nigdy nie byli tylko przeciwko państwu. Trzeba zmienić całą bazę i nadbudowę (przede wszystkim jednak bazę), że tak Marksem pojadę.
To wszystko już było - bolszewicy się tym zajęli.

Jeśli tę równość da się wyegzekwować, co przy nierównych możliwościach stanowienia i egzekucji prawa pozostaje mitem. A więc wracamy do punktu wyjścia, czyli równości szans.
Egzekwować równość praw można bardziej lub mniej - zależnie od prawa i innych uwarunkowań. Jak chcesz równych szans, to musisz ogłupiać mądrych, przyczepiać do nóg ciężary silnym i tak dalej - jak chcesz być konsekwentny, to i tak zostanie tylko Kambodża i Pol Pot.

A to ciekawe. Czym mierzysz tę "wolność" i - podstawowe pytanie - czemu w ogóle miałbym zaakceptować Twoją koncepcję "wolności" (libertariańską, definiowaną przez pryzmat przestrzegania "słusznych" praw własności)?
Odpowiem Ci szczerze. Pisząc, zmierzyłem ją "na oko" na podstawie internetowych doniesień. Jeśli potrzebujesz naukowej systematyki, robi ją Heritage Foundation. A coś się nie zgadza - któryś z nich jest mało wolnorynkowy?:)

Przy okazji hipokryzją aż bije po oczach z Twojej wypowiedzi. Zarzucasz XaVierowi "totalitarne zapędy", a sam podajesz przykład Chile, kraju w którym "wolny rynek" wojskowa junta brutalnie wbijała społeczeństwu do głów kolbami karabinów? Domniemane "komunistyczne gestapo" XaViera złe, a jak najbardziej rzeczywisty i krwawy reżim Grand Madafaki Pinocheta dobry? Kurwa, kalizm jak w mordę strzelił...
A gdzie ta obłuda? Piszę o faktach, a tak się zdarzyło, że w Chile wolność prowadzenia biznesu jest największa, szczególnie w tej części świata. Z karabinami i krwawym rozbiciem przeciwników i torturami się zgadza. Czy z tego powodu mamy udawać, że później Chicago Boys nie postawili tego przeżartego korupcją kraju na nogi, że nie ma przymusu ubezpieczeń i innych rodzajów ubezwłasnowolnienia? Inna inszość, że na temat Pinocheta socjaliści wpadają amok i wrzucają jego kilka tysiące ofiar do worka kilkudziesięcioma milionami Stalina.