Dodaj nową odpowiedź

Podejrzewam raczej, że zwyczajnie uciekasz od złożonej rzeczywistości używkowania w świat czarno-białych klisz i stereotypów. W ten sposób łatwiej znaleźć sobie wroga, przyczynę wszystkich nieszczęść tego świata i jest czymś karmić swoją (narko)fobię.

Niezupełnie. Nie uważam że narkotyki są winne wszystkich nieszczęść tego świata. Uważam jednak że są złem z którym trzeba walczyć. W jednym się nie pomyliłeś, w pewien sposób boję się narkotyków. Strach przed czymś potencjalnie niebezpiecznym jest zdrowym ludzkim odruchem.

Rzeczywiście, przerażające (o ile w ogóle prawdziwe). Dla odmiany jednak proponuję obadać, ile dzieci jest zaniedbywanych przez niećpających ojców, a może załapiesz, że między ćpaniem a postawą "mam wyjebane" nie zachodzi konieczny związek i jedno może się obyć bez drugiego. Wybadaj też dla porządku, ilu ćpających ojców NIE zaniedbuje swoich pociech. Ja znam przynajmniej dwóch - to jak, zaczynamy licytację?

Chłopie daruj sobie. Jak się ma kochających rodziców i kupę kasy to nie dostrzega się że nie wszyscy mają w życiu tak dobrze. Gdybyś wychowywał się w rozbitym małżeństwie ze świadomością że twój ojciec woli imprezować niż zajmować się rodziną to gwarantuje że zweryfikował byś poglądy na ten temat. Nie mówię że każdy ćpun musi być konieczne jakimś aspołecznym osobnikiem. Rzecz tkwi w czym innym. Przykładowo palenie przez kobietę w ciąży, może spowodować uszkodzenie płodu. Z pewnością każdy zna dziewczyny które paliły a ich dzieci urodziły się zdrowe. Na pewno słyszałeś o matkach które mimo braku nałogów poczęły chore dzieci. Do czego zmierzam, narkotyki wpływają negatywnie na więzi rodzinne. To jest fakt i nie ma co czarować skrajnymi przypadkami. Kolejna sprawa, nigdy nie spotkałem osoby która uważała by się uzależniona od marihuany. Jednocześnie każda z którą rozmawiałem broniła postulatu o legalizacji jak niepodległości. Nikt nie uważał się za ćpuna a każdy dałby się posiekać za kawałek liścia w sklepie. Nie wiem jak to nazwać...

A już zupełnie na marginesie, to bądź tak miły i wytłumacz mnie głupiemu, amoralnemu komuchowi: co jest takiego immanentnie złego w masowej produkcji i konsumpcji? Z czystej ciekawości (na razie) pytam, bo cosik wyczuwam tu smrodek prymitywizmu i koncepcji umartwiania się w imię jakiegoś anarcho-lajfstajlu. A ww. bardzo, kurwa, nie lubię...

Nie przypominam sobie żebym pisał coś o masowej produkcji? Czytaj ze zrozumieniem. Chodziło mi o społeczeństwo konsumpcyjne- czyli jak sama nazwa wskazuje takie którego głównym celem jest konsumpcja. Takiej osoby nie będą obchodzić np protesty pracownicze i inne szczytne cele. Jej głównym celem będzie życie tak żeby to mnie było dobrze!