Dodaj nową odpowiedź

Mieszasz tematy. Co innego awangardyzm tych samozwańczych grupek wyzwoleńczych, przez które nikt nie chce być wyzwalany (ja na pewno nie), a co innego są wyzwoleńcze rewolucje, takie jak właśnie w Hiszpanii. Akcje grupek sfrustrowanych nihilistów "nienawidzących społeczeństwa" totalnie nic nie dają. Nikt się ich nie boi, a władze się z nich nawet cieszą, a czasem sponsorują bo mogą rozkręcać paranoję "wojny z terroryzmem". Daje im to znakomite narzędzie do wyalienowania radykałów ze społeczeństwa i rozbicia ich organizacji.

Rewolucyjny ruch związkowy, i szerzej masowy ruch robotniczy, wywalczył konkretne ustępstwa ze strony kapitału i państwa. I zrobił to nie ze strachu przed śmiesznym wariatem Ravacholem, ale ze strachu przed rewolucją społeczną. Przyznało to wielu polityków, między innymi Roosevelt.

A w Hiszpanii udało się osiągnąć więcej niż jakiemukolwiek anarchoindywidualistycznemu awangardyście biegającemu z bombą. Tam przynajmniej udało nam się zbliżyć do zwycięstwa i tam udowodniono w praktyce, że pewne rzeczy są technicznie możliwe do realizacji.

Chyba że ktoś wierzy że wystarczy stuknąć paru polityków i dziennikarzy i system sam by się zawalił. To jest myślenie magiczne, właściwe raczej prawicy.