Dodaj nową odpowiedź

Udało się to co pisałem wyżej. A to nie mało. Poza tym ja nie mówię wyłącznie o związkach zawodowych, ale ogólnie o radykalnym ruchu robotniczym.

Przykład Argentyny to przykład zmarnowanej szansy. Gdyby wcześniej przez lata przygotowywali się do sytuacji rewolucyjnej, dzisiaj zapewne nie mówilibyśmy o "paru zajętych fabrykach". Taka sytuacja trafia się rzadko i trzeba być do niej dobrze przygotowanym, żeby wyzyskać ją w pełni, na ile dane warunki historyczne pozwolą. Poza tym Argentyna to także nie przykład popierający tezę, że grupki zbrojne są do czegoś potrzebne, bo to nie one przecież wywołały powstanie, ale wręcz przeciwnie - były przyczyny systemowe i załamanie się systemu gospodarczego wywołały masowe wystąpienia. To jest w zasadzie poparcie mojej tezy.