Dodaj nową odpowiedź

Nie napinaj się tak, żartowałem sobie. Ja sam uważam się za leninistę i właśnie dlatego w pełni cię popieram w twojej ocenie wydarzeń w Grecji - jak powszechnie wiadomo, marksizm, a w szczególności marksizm rosyjski, ukształtował się w zdecydowanej opozycji wobec terroryzmu i to właśnie z tych powodów natury praktycznej, które wymieniłeś.
Swoją drogą, dziwi mnie, że ciągle odwołujecie się do rewolucji Hiszpańskiej jako przykładu działalności w sposób, który każe sądzić, że nie dostrzegacie faktu, iż była ona totalną klęską, gdyż masy pracujące nie zdołały zwyciężyć w wojnie domowej. Dlatego, moim zdaniem, nie sposób jest wyciągnąć żadnej lekcji z tych doświadczeń, nie zestawiając ich z przykładami zwycięskiej walki rewolucyjnej, których niepowodzenie przyszło na dalszym etapie procesu. Jak powiada przewodniczący Mao: "Walka, klęska; kolejna walka i kolejna klęska... aż do ostatecznego zwycięstwa, oto metoda walki ludu." Jeśli w tym kontekście czegoś można się nauczyć z wydarzeń w Grecji, to tego, że zamieszki i terroryzm nie są w stanie sprowokować rewolucji społecznej, bo nie proponując, żadnej realnej (już istniejącej) alternatywy wobec państwa - które bądź co bądź zapewnia jakąś względną stabilizację - nie są w stanie zmobilizować ludzi do zaangażowania w proces.