Dodaj nową odpowiedź

To czy związek zawodowy powinien być jednocześnie organizacją anarchistyczną toczy się od bardzo bardzo dawna. Osobiście uważam, że zwykle nie jest możliwe, aby ZZ był jednocześnie organizacją anarchistyczną. Natomiast jest pewna istotna różnica pomiędzy nazwijmy to zwykłym związkiem zawodowym, a anarchosyndykalistycznym związkiem zawodowym (bo jeśli by nie było, to jaki sens byłoby tworzyć OZZIP?) Jest kilka wyrózników: demokracja bezpośrednia (odwoływalność delegatów, jasne instrukcje dla delegatów, rotacyjność funkcji), zwykle też konfederalna struktura. Dochodzą do tego także cele polityczne: polityczny (a nie jedynie czysto ekonomiczny) strajk generalny i rewolucja społeczna. Oczywiście to ostatnie jest możliwe tylko w określonych warunkach obiektywnych.

Tak czy owak związki zawodowe mają tendencję do degenerowania się w kapitalizmie, podobnie zresztą jak inne projekty typu spółdzielnie. Nie znaczy to że nie należy zakładać spółdzielni, czy związków zawodowych, ale trzeba mieć świadomość zagrożenia. CNT-AIT w przeciwnieństwie do wielu związków zawodowych odwołujących się do anarchosyndykalizmu (CGT, SAC) wyciągnęła z własnej historii wnioski sądzę. Zdradzenie rewolucji przez przywództwo CNT w pierwszych tygodniach rewolucji, które podejmowało istotne decyzje bez mandatu związkowców, nie może pozostac bez wpływu na rozwój myśli i taktyki anarchistycznej w ruchu pracowniczym. W Polsce także mamy masę przykładów tego rodzaju, że o Solidarności nie wspomnę. To że mówisz, że Urbański "ma wiedzę" dlatego rządzi już świadczy o tym, że coś jest nie tak (i to źle dla niego samego, bo pewnie wiele roboty jest po prostu na niego zrzucane). Rotacyjność, rozpraszanie władzy wymaga podjęcia wysiłku, aby jak najwięcej umiejętności i wiedzy mieli wszyscy, lub przynajmniej większość. Inaczej pozostaje nam koordynatoryzm i władza ekspertów, tak gorąco krytykowana przez Alberta w Ekonomii uczestniczącej.

Anarchista nie może twierdzić, że nie był świadomy pewnych mechanizmów czy procesów.