Greenpeace na całym świecie, w tym w Polsce, ruszył dziś z kampania przeciwko korporacji Nestle.
Firma przyczynia się do niszczenia lasów deszczowych w Indonezji, w tym m.in. niszczenia ostatnich ostoi zagrożonych wymarciem orangutanów.

Jest szansa na wprowadzenie calkowitego zakazu wycinki lasow w tym regionie! W ramach kampanii, Greenpeace opublikowało dziś raport, w ktorym dokumentuje szkodliwy wplyw wielkich korporacji na lasy deszczowe.

Pojawił się również kontrowersyjny film przeciwko Nestle - naśladujący jedną z reklam firmy. Film, raport, zdjęcia, petycja i więcej informacji tutaj: http://www.greenpeace.pl/kitkat/

Wczoraj 16 marca o godzinie 10.30 rano komornicy dokonali eksmisji niedawno zaskłotowanego przez Kolektyw RampART centrum społecznego Three Colts Lane. Od początku komornicy zachowywali się agresywnie, nie chcięli okazać żadnych dokumentów, ani wyroku sądowego nakazującego eksmisję. Straszyli użyciem przemocy zarówno mieszkańców, jak i legalnych obserwatorów rejestrujących zdarzenie. Mieszkańcy zabarykadowali się w środku budynku, lecz niestety nie udało się powstrzymać komorników przed wejściem do środka i wyrzuceniem mieszkańców. Nikt na szczęście nie został ranny ani aresztowany. Stracona została najprawdopodobniej bibliteka Kolektywu.

Kolektyw RampART zapowiada dalszą walkę!

Źródło + zdjęcia z eksmisji: http://london.indymedia.org.uk/articles/4479

Fundacja Electronic Frontier Foundation opublikowała instrukcje przeznaczone dla pracowników amerykańskich agencji federalnych, które opisują sposoby zdobywania informacji za pomocą serwisów społecznościowych. Instrukcja pochodzi od Urzędu Skarbowego (IRS) i Wydziału Kryminalnego Departamentu Sprawiedliwości. Dostęp do tych dokumentów uzyskano na podstawie Ustawy o dostępie do informacji (Freedom of Information Act) w wyniku sprawy sądowej.

Jednym z ciekawszych dokumentów jest instrukcja z 2009 r. przeznaczona dla urzędników skarbowych. Wskazuje ona, jak korzystać z narzędzi takich, jak Google Street View, by śledzić podatników. Na pozytywną wzmiankę zasługują zastrzeżenia dotyczące zakazu podszywania się pod inne osoby i tworzenia fałszywych kont w celu zdobycia informacji. Jednak agencja US Marshalls i biuro Tytoniu, Alkoholu i Broni Palnej nie wprowadziły takich ograniczeń i nie na pytanie Electronic Frontier Foundation o dokumenty opisujące politykę dostępu do prywatnych informacji obywateli nie potrafiły podać żadnych wewnętrznych regulacji dotyczących tej kwestii.

Departament Sprawiedliwości opublikował instrukcję zatytułowaną „Zdobywanie informacji z sieci społecznościowych” W prezentacji mowa jest o polityce prywatności i retencji danych szeregu firm. Facebook jest szczególnie wyróżniony, jako „firma, która szczególnie dobrze współpracuje w sytuacji próśb o udostępnienie informacji”. Za to Twitter jest krytykowany za „zbyt krótki czas retencji danych” i odmowę zachowywania danych bez nakazu sądowego.

W dokumencie mowa o wykorzystaniu danych z Twittera by sprawdzić alibi podejrzanych, oraz przeglądaniu zdjęć z Flickr na których użytkownicy chwalą się swoimi wyjątkowo kosztownymi zakupami – co może sprawić, że staną się podejrzanymi o większe kradzieże.

Greckie media zweryfikowały nieco swoje wcześniejsze doniesienia na temat 35-letniego anarchisty Lambrosa Fountasa zastrzelonego 10 marca przez policję i oskarżanego o związki z "terrorystami". Z najnowszych publikacji wynika, że analiza DNA z próbek krwi pobranych z miejsca zabójstwa Lambrosa wykazała, iż należą one do zamordowanego anarchisty, a nie - jak policja miała nadzieję - do jego zbiegłego współtowarzysza.

Po autopsji zamordowanego mężczyzny okazało się, że zginął od strzału w plecy. Analiza balistyczna znalezionej przy nim broni wykazała, ze nigdy z niej nie strzelano.

Porównanie zebranych śladów krwi z próbkami pobranymi z miejsc ostatnich ataków terrorystycznych i napadów na banki również nie przyniosło żadnych rezultatów. Nie udało się więc potwierdzić, mimo wcześniejszych zapowiedzi policji i dziennikarzy, żadnych związków Fountasa z grupami partyzantki miejskiej, takimi jak Sekta Rewolucjonistów czy Walka Rewolucyjna.

Utworzona w Kenii organizacja o nazwie Ushahidi („świadectwo” w Swahili) stworzyła zdecentralizowany system powiadamiania o wydarzeniach, który z powodzeniem został wykorzystany podczas trzęsień ziemi na Haiti i w Chile.

Pomysł narodził się w głowie prawniczki z Kenii, Ory Okolloh, która zajmowała się obserwacją wyborów w Kenii w 2007 r. W czasie wyborów wybuchła przemoc. Ory wpadła na pomysł, by stworzyć platformę, która umożliwiałaby ludziom wysyłać anonimowo informacje o aktach przemocy. W krótkim czasie, jej pomysł został podchwycony przez kenijskich programistów i stworzono Ushahidi.

System zaczął zbierać informacje pochodzące od użytkowników dotyczące zamieszek, uchodźców oczekujących na pomoc, gwałtów i zabójstw. System wyświetla informacje wysyłane przez telefony komórkowe na mapie. W ten sposób udało się zebrać informacje szybciej niż tego były w stanie dokonać agencje informacyjne i niezależni obserwatorzy.

Podczas trzęsienia ziemi na Haiti znów wykorzystano Ushahidi. W radio podano alarmowy numer, na który można było wysyłać wiadomości SMS. Użytkownicy telefonów wysłali tysiące wiadomości o ofiarach uwięzionych pod zawalonymi budynkami, dzięki czemu ekipy ratunkowe wiedziały gdzie szukać ofiar. System wykorzystano również podczas trzęsienia ziemi w Chile. Teoretycznie, dane zbierane w ten sposób mogłyby być fałszywe: ludzie mogli kłamać, mylić się i przesadzać. Jednak w swojej masie, dane okazały się wystarczająco rzetelne.

Film wyreżyserowany przez Marca-Aurele Vecchione i Sarę Brucker jest dokumentem poświęconym działalności pierwszych bojówek antify działających w Paryżu pod nazwą “łowcy skinów”. Opowiada on historię 4 grup: Skinheadów z Halles, Red Warriors, Ducky Boys i Ruddy Fox.

Film zawiera także krótką historię subkultury skinheadów, przegląd informacji medialnych z lat 80. oraz wywiady z głównymi postaciami francuskiej sceny alternatywnej – zarówno z punk rocka, jak i hip-hopu (m.in. Marsu – manager Berurier Noir oraz Madj – producent hip-hopowej grupy Assassin).

http://alterkino.org/

Hiszpańska grupa antypiracka SGAE przegrała proces, którego skutkiem mogła być delegalizacja na Półwyspie Iberyjskim witryn z linkami do chronionych prawem autorskim treści. Sąd uznał, że niekomercyjne korzystanie z sieci P2P jest całkowicie zgodne z prawem. Świadome tego, że prawo nie jest do końca po ich stronie hiszpańskie organizacje antypirackie wielokrotnie próbowały zamykać nielegalne ich zdaniem serwisy jeszcze przed rozpoczęciem pełnego procesu sądowego. Tak właśnie było w wypadku elrincondejesus.com, który publikował linki do plików w sieci eDonkey.

W maju 2009 roku właściciel witryny Jesus Guerra otrzymał pismo od SGAE, w którym zarzucono mu łamanie prawa autorskiego. W czerwcu doszło do wstępnego przesłuchania. Organizacja liczyła na szybkie zablokowanie strony. Guerra przekonał jednak sąd argumentując, że jego serwis nie publikuje żadnych reklam. Wniosek o zamknięcie witryny został odrzucony. Wyznaczono też termin pełnego procesu. Ten zakończył się porażką SGAE. Sąd uznał, że publikowanie linków do pirackich treści nie mieści się w definicji dystrybucji nielegalnych filmów i muzyki. Stwierdził też, że elrincondejesus.com i podobne strony działają zgodnie z prawem.

Postawił jednak pewien warunek - niekomercyjny charakter. Guerra spełniał go, bo nie zarabiał na swoim serwisie. Hiszpański sędzia uznał nawet, że pobieranie z sieci P2P chronionych prawem autorskim treści w celach niekomercyjnych także nie narusza prawa.

Specjalizująca się w ujawnianiu przecieków witryna Wikileaks.org opublikowała 32-stronicowy raport amerykańskiej armii, w którym szczegółowo opisano plany zniszczenia serwisu. Dokument zatytułowano "Wikileaks.org - webowy punkt odniesienia dla obcych wywiadów, rebeliantów i terrorystów?".

Wikileaks nazwano zagrożeniem dla amerykańskiej armii. Stwierdzono, że witryna publikuje poufne informacje, które mogą być wykorzystywane podczas ataków na personel wojskowy USA. Wyrażono obawy, że niektórzy pracownicy Departamentu Obrony czy innych pionów administracji ujawniają za pośrednictwem Wikileaks tajemnice państwowe. W celu powstrzymania ich autorzy raportu zalecają zorganizowanie zakrojonej na szeroką skalę kampanii, której celem byłoby wytropienie i ukaranie nielojalnych urzędników. Winnym groziłoby zwolnienie z pracy, a nawet wsadzenie do więzienia. W dokumencie pada sugestia, że skutkiem ujawnienia źródeł Wikileaks będzie utrata zaufania do witryny.

Władze londyńskiego lotniska Gatwick przeprosiły brytyjskiego pasażera, który miał kłopoty z powodu koszulki z napisem "Wolność albo śmierć". Służby bezpieczeństwa kazały mu ją przewrócić na lewą stronę, gdyż - jak twierdziły - napis zawierał groźbę.

Lloyd Berks został zatrzymany przez lotniskowe służby bezpieczeństwa, gdy wyjeżdżał wraz z rodziną na zimowe wakacje do Austrii na narty. - Gdy zbliżyłem się do bramki z wykrywaczem metalu, kazali mi zdjąć buty, a potem przeglądali mój portfel. Wreszcie kazano mi przewrócić na lewą stronę mój T-shirt. Jeden z pracowników służb bezpieczeństwa powiedział mi, że niektóre linie lotnicze źle reagują na koszulkę, jaką noszę, gdyż napis na niej ma charakter pogróżek. Na początku myślałem, że to żarty. Koszulka jest turecka, koloru białego, a napis był dość mały - opowiedział dziennikowi "Daily Telegraph" swą przygodę.

Brytyjczykowi pozwolono odlecieć, jednak pod warunkiem, że koszulkę przykryje swetrem.

Rzecznik prasowy lotniska Gatwick wyraził ubolewanie i przeprosił za incydent. Wyjaśnił, że "bezpieczeństwo pasażerów jest priorytetem", a do zdarzenia doszło z powodu "nadgorliwości" pracownika.

źródło: wp.pl

Przyjechali do Olsztyna z Charkowa z nadzieją na lepszy los. Pracowali legalnie przy ocieplaniu bloku na olsztyńskich Jarotach. Do dzisiaj nie doczekali się zapłaty. Na budowie przy Turkowskiego w Olsztynie pracowało kilku Ukraińców - pisze w ostatnim numerze Naszego Słowa Stefan Migus. Pracowali dla firmy, jak wygrała przetarg na ocieplenie bloków Jarot. Jak mówią, za kilkumiesięczną pracę mieli dostać po 5 tysięcy złotych. Nie dostali. Jak mówią, przez dwa miesiące dostali raz po 40 złotych i dwa razy po 20. Pracujący razem z nimi Polacy dostawali wypłaty regularnie. Ukraińcy z Charkowa, żeby mieć za co żyć zwrócili się o pomoc do...rodzin w Charkowie.

Zrozpaczeni szukali pomocy na policji, inspekcji pracy. Napisali pismo do władz SM "Jaroty". Przewodniczący spółdzielni mówi, że zna sprawę. Zarząd spółdzielni zdecydował, że firma ocieplająca dla nich budynki nie dostanie pieniędzy od spółdzielni, dopóki nie rozliczy się ze swoimi wykonawcami. W tym z Ukraińcami.

W swoim artykule Stefan Migus wiele miejsca poświęcił odnoszeniu się do ukraińskich pracowników przez właściciela firmy. Określenia typu "tępi Ukraińcy" czy "bydło" były na porządku dziennym.

W zeszłym tygodniu, Bob Geldof oskarżył dziennikarza BBC, Martina Plauta, o pomówienie i domagał się zwolnienia go z pracy, wraz z szefem działu wiadomości ze świata. Chodziło o reportaż opublikowany przez BBC, w którym padało stwierdzenie że miliony funtów pochodzących z kampanii Live Aid w 1985 r. zostały wykorzystane na zakup broni przez rebeliantów z Etiopii.

W reportażu BBC zacytowano dwóch byłych rebeliantów z ugrupowania TPLF, którzy walczyli niegdyś z reżimem marksistowskim (TPLF przekształciło się później w Etiopski Front Ludowo Reqolucyjny, który obecnie jest u władzy). Jeden z rebeliantów stwierdził, że tylko 5% z 65 milionów funtów pomocy trafiło do głodujących. Reszta została wykorzystana na zakup broni. Drugi świadek, stwierdził, że TPLF sprzedało za tysiące funtów agencjom pomocy humanitarnej worki z piaskiem udające żywność. Inne źródło, pochodzące z CIA podało, że „z całą pewnością część pomocy jest przekierowywana na zakup broni”. W tamtym okresie USA wspierało rebeliantów przeciwko popieranemu przez ZSRR rządowi Derg.

W okresie zbliżających się wyborów, rząd wywodzący z TPLF zaprzecza, by takie wydarzenia miały miejsce.

Dziś także w Warszawie odbył się protest i akcja informacyjna pod barem Green Way, tym razem przy ul. Hożej. Rozdano ulotki i odbyły się ciekawe rozmowy z klientami, z właścicielką lokalu oraz z pracownikami.

Większość osób wchodzących do baru wzięło ulotki. Kilka osób po zapoznaniu się ze sprawą łamania praw pracowniczych w barze we Wrocławiu postanowiło nie jeść w Green Way dopóki sprawa nie zostanie satysfakcjonująco rozwiązana. Właścicielka baru powtarzała hasło wszystkich właścicieli barów Green Waya - "co my możemy", "centrala nie może zagwarantować zgodnych z prawem warunków zatrudnienia we wszystkich barach", "szkodzicie nam, a my chcemy wprowadzać zdrowy styl życia". Aktywiści ZSP wytłumaczyli więc kolejny raz, że dopóki gwarancja zgodnych z przepisami warunków zatrudnienia nie będzie obowiązywać wszystkich barów Green Way, dopóty akcja będzie kontynuowana.

Najbardziej zastanawiająca była wypowiedź jednego pracownika baru, który akurat kończył zmianę. Stwierdził on, protest w imieniu innych pracowników nie ma sensu i że jeśli pracownik podpisał umowę, że nie chce wynagrodzenia, to wszystko jest w porządku. Na odpowiedź, że pracownica o którą chodzi odmówiła podpisania zrzeczenia się wynagrodzenia i że poprosiła ZSP o pomoc, pracownik stwierdził tylko: "to nielogiczne". Chwilę później, pracownik Green Waya rozkoszował się już kawą podawaną przez równie wyzyskiwanych kolegów z Coffee Heaven. Co jest logiczne.

W poniedziałek we Wrocławiu odbyła się kolejna akcja w ramach ogólnopolskiej kampanii bojkotu GreenWay w związku z wyzyskiem pracowników w tej sieci barów wegetariańskich. Aktywiści i aktywistki Związku Syndykalistów Polski rozdawali darmową zupę przed wejściem do baru na ul. Kuźniczej, gdzie dochodziło do szczególnie skandalicznych przypadków łamania praw pracowniczych.

Skoro pracownicy tej sieci zmuszani byli do darmowej pracy, co jak się wydaje jest rosnącym ostatnio trendem nie tylko we wrocławskiej gastronomii, ZSP pytało dlaczego nie iść dalej - skoro praca jest darmowa, jedzenie powinno być rozdawane również za darmo. Dlatego też idąc z duchem czasu ZSP-owcy przygotowali za darmo zupę, ale w przeciwieństwie do GreenWay, również za darmo ją rozdawali.

W czasie akcji wybiegła szefowa baru, której wydawało się, że aparat fotograficzny, straszenie sądem i policją oraz Bogiem wszechmogącym, wystraszy aktywistów. Pod barem obecne były także byłe pracownice oszukane przez wyzyskiwaczy z GreenWaya, które nie kryły emocji w tej sprawie i głośno domagały się respektowania swoich praw i wypłat.

Zdjęcia: Pikieta pod GreenWay'em: Praca za darmo, jedzenie za darmo

Pod koniec akcji pojawiła się policja wezwana przez właścicielkę baru. Najpierw długo przebywali w środku, a potem wyszli i nie wykazywali zbyt dużej ochoty do "zwinięcia" protestu (może to co zobaczyli w środku przekonało ich, że to śmierdząca sprawa). Jedna osoba została spisana "w celu sporządzenia notatki służbowej", policjanci jednak publicznie zadeklarowali, że nie wytoczą protestującym żadnych spraw z tej okazji (co zresztą nie miałoby podstawy prawnej). Zupa się kończyła i stała się chłodna, więc aktywiści postanowili zakończyć akcję, ale nie zakończyć działań przeciwko GreenWay.

Aktywiści ZSP dziękują wrocławskiej ekipie Jedzenie Zamiast Bomb za pomoc.

W ramach kampanii prowadzonej przez Związek Syndykalistów Polski przeciw niewynagradzanej pracy w Green Way, odbyła się dziś akcja informacyjna w olsztyńskiej restauracji tej sieci. Wewnątrz lokalu rozdano 50 ulotek, jeden z aktywistów życząc wszystkim smacznego poprosił o chwilę uwagi i wyjaśnił klientom czego dotyczy akcja. Gdy wszyscy otrzymali ulotki pojawiła się pani manager, która zażądała opuszczenia lokalu, co uczyniono bez oporu, ponieważ wszystko co było do rozdania i powiedzenia - rozdano i powiedziano.

Przez jakiś czas rozdawano jeszcze ulotki ludziom wchodzącym do środka. Zjawiła się również właścicielka, która poprosiła jedną z osób rozdających ulotki do wewnątrz i wyraziła swoje niezadowolenie z akcji informacyjnej. Stwierdziła, że to pomówienie, oczernianie i straszyła sądem. Rozmawiający z nią aktywista grzecznie wyjaśnił, że akcja dotyczy wyzysku we Wrocławiu i miernej reakcji centrali na opisywany proceder oraz, że znajdująca się w ulotce informacja o naruszeniu praw pracowniczych w Olsztynie, która się jej nie spodobała, nie jest pomówieniem i dotyczy 2006 roku, kiedy miał miejsce 1 przypadek pracy na "okresie próbnym" i niewypłacenia wynagrodzenia.

25 lutego 21 osób zginęło, a 50 zostało rannych w fabryce swetrów Garib & Garib pracującej dla koncernu H&M i włoskiego Teddy, właściciela marki Terranova. Fabryka stanęła w płomieniach drugi raz w ciągu 6 miesięcy.Jak podaje Clean Clothes Campaign po poprzednim pożarze z usług dostawcy zrezygnował Wal-Mart i kanadyjski Mark's Work Wearhouse. Tym razem zawiniła instalacja elektryczna. Robotnicy i robotnice nie mogli uciekać gdyż wyjścia były zamknięte lub zablokowane gruzem.

Tymczasem audyt przeprowadzony przez H&M w październiku 2009 wykazał, że fabryka ma dobrze oznakowane drogi ewakuacyjne i wyjścia bezpieczeństwa, a nawet czujniki ognia. Ci, którzy przeżyli domagają się teraz odszkodowań dla rodzin zabitych, dobrej opieki medycznej dla rannych, uczciwego i niezależnego śledztwa z udziałem organizacji międzynarodowych, zastosowania istniejących przepisów bezpieczeństwa w fabryce, a także prawa do zrzeszania się w wybranych przez siebie związkach zawodowych.

Od 2000 w bengalskim przemyśle odzieżowym zginęło już 230 osób.

Wyślij listy do szefów korporacji i polityków w Bangladeszu, aby wesprzeć żądania rannych: