Prawa pracownika

Palestyńscy pracownicy kamieniołomu Salit na terytoriach okupowanych rozpoczęli w zeszłym miesiącu strajk, domagając się wypłaty zaległych pensji. Kamieniołom mieści się we wschodniej części Jerozolimy. Oprócz zaległych pensji, pracownicy domagają się podwyżek i podpisania układu zbiorowego dotyczącego m.in. emerytur.

Strajk popiera niezależny związek zawodowy WAC-Ma’an, w którym działają zarówno Żydzi jak i Arabowie i który walczy z prekaryzacją pracowników i domaga się równych praw dla wszystkich pracowników: Żydów, Palestyńczyków i imigrantów z innych krajów.

Dziesiątki tysięcy Palestyńczyków pracują w podobnych warunkach jak te, które panują w kamieniołomach Salit. Rzadko kiedy są zrzeszeni w związkach zawodowych.

Związkowcy z zespołu elektrowni atomowych w Nine Mile Point w stanie Nowy Jork wrócą do pracy po zakończonym 18-dniowym strajku, który rozpoczął się 9 lipca. Pracownicy wywalczyli 2% podwyżek za każdy rok kontraktu. W strajku uczestniczyło około 460 pracowników.

Zmiana systemu świadczeń emerytalnych przez właściciela elektrowni Constellation Energy Nuclear Group była bezpośrednią przyczyną, która skłoniła pracowników do podjęcia działań strajkowych. W wynegocjowanym porozumieniu, świadczenia emerytalne nowych pracowników są bardziej wyrównane w porównaniu ze świadczeniami wieloletnich pracowników.

Od 2003 r. nie odbył się w USA żaden strajk pracowników elektrowni atomowej. Nie uczestniczyło w nim około 120 pracowników działu bezpieczeństwa, którzy są pozbawieni prawa do strajku. Do obsługi elektrowni musieli zostać skierowani członkowie zarządu i pracownicy tymczasowi. Pracownicy musieli pozostawać w elektrowni kilka dni z rządu. Jednak Komisja Nadzoru Jądrowego stwierdziła, że odbyło się to bez uszczerbku dla ich zdrowia.

Dziś w Warszawie, pod kawiarnią Starbucks, odbyła się pikieta solidarnościowa w ramach globalnego tygodnia solidarnościowego ze strajkującymi pracownikami firmy w Chile. Od 2009 r., bariści w Chile próbowali negocjować w sprawie poprawy warunków zatrudnienia. Jednak sieć Starbucks odmówiła wprowadzenia jakichkolwiek zmian. Nie mając innego wyjścia, pracownicy 30 barów Starbucks w Chile rozpoczęli strajk w dniu 7 lipca b.r. O sprawie pisaliśmy już tutaj.

Dwa tygodnie po rozpoczęciu strajku w Chile, w Nowym Jorku sieć Starbucks zwolniła Tiffany White-Thomas, matkę dwójki małoletnich dzieci, za ogłoszenie, że przystąpiła do związku zawodowego IWW.

W związku z zaistniałą sytuacją, Związek Syndykalistów Polski zorganizował pikietę solidarnościową pod kawiarnią Starbucks na pl. Bankowym. Pikieta wywołała żywą reakcję kierownika baru, który kompletnie nie zrozumiał na czym polega pikieta solidarnościowa i zablokował wejście do baru, utrudniając klientom wchodzenie i wychodzenie - byle tylko pikietujący nie byli w stanie rozdać ulotek wewnątrz baru. Pomimo działań kierownictwa, przechodniom rozdano ulotki opisujące przyczyny strajku pracowników Starbucks.

28 października 2010 roku Sąd Apelacyjny w Bielsku-Białej orzekł przywrócenie do pracy członkini związku zawodowego działającego w Specjalistycznym Psychiatrycznym Zespole Opieki Zdrowotnej w Bielsku-Białej, zmieniając wyrok sądu niższej instancji (w pierwszej instancji zapadł niekorzystny dla pracownicy wyrok).

Kolejny proces, będący wynikiem braku uregulowania przez pracodawcę zobowiązań finansowych wynikających z przywrócenia pracownicy do pracy, rozpoczął się 4 miesiące po powrocie do pracy pracownicy. Pierwsza rozprawa w Sądzie Rejonowym o wysokość odszkodowania miała miejsce w lutym, ostatnia w dniu 22 lipca. Podczas ostatniej rozprawy zapadł wyrok przyznający działaczce odszkodowanie w wysokości ponad 41.000 zł. za nielegalne zwolnienie z pracy.

Dziś Związek Syndykalistów Polski otrzymał od Menadżera ds. PR i Eventów i Rzecznika prasowego spółki Empik list domagający się natychmiastowego usunięcia treści zawartych w ogłoszeniu wyników konkursu na Najgorszego Pracodawcę 2010 r. Przypomnijmy, że firma otrzymała trzecie miejsce w tym konkursie.

W swoim liście, rzecznik napisała:

W imieniu Empik Sp. z o.o. wzywam Związek Syndykalistów Polski – organizatora konkursu „Najgorsi Pracodawcy Roku” do zaprzestania rozpowszechniania nieprawdziwych informacji o warunkach pracy w Empik za pośrednictwem portalu internetowego www.najgorsipracodawcy.pl oraz ich niezwłocznego usunięcia z ww. strony internetowej.

Nieprawdziwe informacje opisujące warunki pracy w Empik, zamieszczone przez organizatora konkursu na stronie internetowej www.najgorsipracodawcy.pl, są pomówieniem godzącym w wizerunek Empik jako pracodawcy. Informacje te nie znajdują żadnego potwierdzenia w rzeczywistości.

Spółka Empik zapewnia pracownikom warunki pracy zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, jest doceniana i wyróżniana jako pracodawca (m.in. Nagroda Universum Student Survey 2010 oraz Nagroda Universum Student Survey 2011).

Przedstawicielka firmy nie podała jednak, jakie informacje nie są prawdziwe, a więc list należy potraktować jako formę groźby, nie popartej realnymi argumentami. Dodać należy, że wszelkie informacje opublikowane przez ZSP w ramach konkursu na Najgorszego Pracodawcę opierają się na informacjach przesłanych przez pracowników - a listów tych było naprawdę wiele.

Oto treść listu otrzymanego przez ZSP.

Pracodawcy znaleźli lukę w sztywnych przepisach o zatrudnieniu. Ich podwładni wykonują obowiązki także w weekendy, ale formalnie dla innej firmy – informuje "Dziennik Gazeta Prawna", powołując się na sprawozdanie Państwowej Inspekcji Pracy za 2010 rok.

Wystarczy, że przedsiębiorca zawrze umowę o wykonywanie usług z zaprzyjaźnioną firmą. W dni powszednie jego pracownicy normalnie wykonują swoje obowiązki, a w soboty i niedziele nadal świadczą pracę - w tym samym miejscu i pod nadzorem tych samych osób - ale na podstawie drugiej umowy, zawartej z przedsiębiorstwem współpracującym z ich pracodawcą.

Związki zawodowe chcą podniesienia płac pracowników polskich uczelni. Proponują ministerstwu nauki zawarcie układu zbiorowego w tej sprawie. Zdaniem związkowców niskie płace powodują odpływ zdolnych pracowników. „Solidarność” proponuje, żeby w ciągu trzech lat płace profesorów wzrosły do trzech średnich krajowych czyli do ok. 11 tys. zł. Adiunkci mieliby zarabiać ok. 7,2 tys. zł, a asystenci oraz pracownicy nie będący nauczycielami akademickimi ok. 4 tys. zł.

Przedstawiciele „Solidarności” chcą zawrzeć w tej sprawie układ zbiorowy z ministerstwem nauki. Edward Malec, szef Krajowej Sekcji Nauki NSZZ “Solidarność” zastrzega, że gdyby strona rządowa nie chciała rozmawiać, związkowcy nie wykluczają strajku. Gdyby obu stronom nie udało się porozumieć, referendum strajkowe mogłoby się odbyć 18 września. Zgodnie z Ustawą o rozwiązywaniu sporów zbiorowych, aby zorganizować strajk, akcję musiałaby poprzeć ponad połowa pracowników uczelni. (IAR)

W piątek 15 lipca o godzinie 5.30 rano rozpoczął się dziki strajk sprzątaczy i sprzątaczek zrzeszonych w londyńskiej sekcji IWW Cleaners and Allied Industries Branch (IU 640). Związkowcy zebrali się przed siedzibą Guildhall, które jest miejscem spotkań biznesowej i rządowej elity.

Sprzątający pracownicy w Guildhall zatrudnieni są przez firmę podwykonawcę - Ocean Contract Cleaning London Ltd., która płaci zatrudnionym najniższą stawkę krajową. Ocean od wielu miesięcy zalega z wypłacaniem pracownikom pensji, regularnie zastrasza pracowników, oraz wyrzuca z pracy za tak błache przewinienia jak 2 minuty spóźnienia. Wszyscy sprzątający zatrudnieni są na umowach śmieciowych. 34 pracowników sprzątających w Guildhall od miesięcy bezskutecznie domagało się wypłaty zaległych wynagrodzeń.

Inwestycje, poprawa jakości usług, budowa nowego dworca - tak niektórzy wyobrażali sobie rozwój ostrołęckiego PKS po prywatyzacji. Jak wygląda rzeczywistość po przejęciu spółki przez firmę Mobilis?

- Kilka razy się wypowiadał prezes Mobilisu, że zainwestuje w tabor w naszej spółce nawet do 100 milionów złotych. Ostatnio dostaliśmy autobusy w wieku około 16 lat, sprowadzone z zagranicy. W nich więcej błota przyjechało jak tego sprzętu – tak uważają związkowcy z PKS w Ostrołęce.

Jak zaznaczają, stan autobusów nie wskazuje na to, że mogłyby nadawać się do jazdy. Odpadające kawałki rdzy, powgniatane boki, elementy przyklejone szarą taśmą klejącą, zapleśniała tapicerka, tony kurzu i brudu - to obraz najnowszego zakupy firmy Mobilis. Autobusy nadają się tylko do zezłomowania.

W dniu 25 lipca, związek pracowników kawiarni Starbucks zrzeszony w IWW rozpoczyna globalny tydzień protestów solidarnościowych ze związkiem pracowników Starbucks w Chile. O strajku pracowników Starbucks w Chile pisaliśmy już tutaj. Bariści w Chile domagają się kuponów żywnościowych o wartości 100 USD oraz dodatku do pensji dla pracowników z małoletnimi dziećmi.

Dwa tygodnie po rozpoczęciu strajku w Chile, w Nowym Jorku sieć Starbucks zwolniła Tiffany White-Thomas, matkę dwójki małoletnich dzieci, za ogłoszenie, że przystąpiła do związku IWW. Firma nie podała oficjalnego powodu zwolnienia. Tiffany pracowała w barze na rogu Canal Street i Broadwayu przez ponad dwa lata. Miała otrzymać awans, jednak manager powiedział jej, że ponieważ jest matką, nie będzie mieć czasu dla firmy i odmówił jej awansu.

Od dziś, IWW będzie pikietować pod barami Starbucks, zaczynając od baru z którego została zwolniona Tiffany. Wśród postulatów jest zarówno przywrócenie Tiffany do pracy, jak i uwzględnienie postulatów związkowców z Chile. Podobne akcje planowane są w całych Stanach i innych krajach na świecie.

Według badań przeprowadzonych przez firmę konsultingową PricewaterhouseCoopers, aż 65% pracowników w Irlandii Północnej przyznało się do symulowania choroby przynajmniej przez jeden dzień w ciągu minionego roku. Jedna trzecia przyznała się do unikania pracy przez dwa do pięciu dni. To najwyższy wskaźnik w Wielkiej Brytanii. Pracownicy w Szkocji tylko w 51% przypadków przyznali się do takich praktyk, a w Walii wskaźnik ten wynosi 62%.

Najczęstszym sposobem unikania pracy jest symulowanie objawów choroby – kaszlu i kichania, czy symulowanie utraty głosu. 34% pracowników stwierdziło, że stosowało taką taktykę, gdyż praca wpędza ich w depresję i jest zbyt nudna.

Za: wsm.ie

Po fiasku negocjacji na forum Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę na przyszły rok, Rada Ministrów zamierza wydać rozporządzenie podwyższające minimalne wynagrodzenia z 1386 zł do 1500 zł. Zmiana miałaby obowiązywać od 1 stycznia 2012 r. Projekt rozporządzenia znajduje się na stronie Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej.

Poziom 1500 zł odpowiada propozycjom związkowców prezentowanym podczas negocjacji w zeszłym roku. Według aktualnego stanowiska związków, minimalne wynagrodzenie powinno wynieść co najmniej 1596 zł.

Jak donosi agencja Xinhua, przynajmniej jedna osoba została zabita, a dziesięć rannych we wtorek, gdy pracownicy sektora naftowego starli się z policją w Puerto Gaitan w Kolumbii.

Rzecznik firmy naftowej Pacific Rubiales potwierdził, że protestujący spalili samochody i rozkopali drogi. Pracownicy strajkują od miesiąca, domagając się poprawy swoich warunków pracy. Jak donoszą media, armia została wezwana, by spacyfikować protestujących. Władze wysłały negocjatorów, by rozmawiać o warunkach zakończenia strajku.

Bariści w 31 barach w Chile należących do Starbucks zastrajkowali 7 lipca, domagając się kuponów żywnościowych o wartości 100 USD oraz dodatku do pensji dla pracowników z małoletnimi dziećmi. Lista żądań składa się z 25 postulatów. Pensja baristy w Chile wynosi obecnie jedynie 3,30$ za godzinę.

Około 200 z 670 pracowników Starbucks w Chile należy do związków zawodowych. Firma skorzystała jednak z łamistrajków i wszystkie lokale pozostały otwarte w dniu strajku. Firma podważyła też statystyki chilijskiego Ministerstwa Pracy dotyczące liczby osób które brały czynny udział w strajku.

Bez sprzętu ochronnego, bez przeszkolenia, na krótki okres - tak zatrudniała pracowników firma zarządzająca elektrownią Fukushima. Raport na ten temat opublikowała agencja Reuters. Tacy pracownicy werbowani są m.in. w okolicach Kamagasaki w Osace, wśród byłych więźniów i osób z uzależnieniami.

Raport oparto na wywiadach z ludźmi z branży, przedstawicielami agencji rządowych i byłymi pracownikami siłowni. To, co mówią, przeczy opinii o doskonałej japońskiej organizacji i wyjątkowym bezpieczeństwie elektrowni atomowych.

Oszczędzający na wszystkim operatorzy siłowni zaczęli zlecać najtrudniejsze i niebezpieczniejsze prace firmom zewnętrznym. Podwykonawcy - w przypadku Tepco chodzi o duże firmy budowlane - mieli z kolei własnych podwykonawców. Ci preferowali tanią siłę roboczą. (gazeta.pl)