Prawa pracownika

Jeden działający prysznic, ubikacja bez wody, brak wentylacji - w takich warunkach mieszkało 33 Ukraińców pracujących przy zbiorze truskawek w jednej z miejscowości powiatu górowskiego (dolnośląskie).

Cudzoziemcy, zatrudnieni przy zbiorze truskawek, mieszkali w brudnych pomieszczeniach gospodarczych bez zaplecza sanitarnego. 33 osoby, w tym pięciu mężczyzn, mieszkało w dwóch budynkach bez wentylacji. Do swojej dyspozycji mieli dwa prysznice, z czego jeden nieczynny, oraz postawioną na zewnątrz ubikację bez dostępu do bieżącej wody. Żywność, która była tam przechowywana, z uwagi na panujące temperatury, nie nadawała się do spożycia. Wszędzie panował zaduch i smród.

Ukraińcy na plantacji pracowali od początku maja tego roku. Pracodawca miał się z nimi rozliczyć na koniec zbiorów, więc czekali cierpliwie na wypłatę. Ich wynagrodzenie miało wynosić 1,5 zł za zebrany koszyk owoców, choć - jak twierdzą - przed wyjazdem obiecywano im 2 zł. Z własnych środków musieli kupować m.in. wodę mineralną, środki czystości i środki przeciw komarom.

Dziś w Warszawie odbyła się pikieta solidarnościowa pod sklepem H&M w Galerii Centrum zorganizowana przez Związek Syndykalistów Polski. Protest był związany z dwoma przypadkami łamania praw pracowniczych - jednym w Bangladeszu, a drugim w Hiszpanii. Związkowcy z Bangladeszu domagają się odszkodowania dla ofiar pożaru w fabryce produkującej odzież dla H&M. Natomiast związkowcy z hiszpańskiej CNT domagają się przywrócenia do pracy pracownika, który został zmuszony do podpisania rezygnacji z pracy wbrew jego woli.

Treść ulotki rozdawanej klientom sklepu

Jak się dowiadujemy, ok. półtorej godziny po pikiecie, kierownictwo H&M skontaktowało się z CNT Madryt i zaoferowało odszkodowanie dla zwolnionego pracownika. CNT już przeprowadziło kilka pikiet w Hiszpanii. Wczoraj pojawiła się odezwa do organizowania pikiet w innych krajach.

Dziś, pod sklepem sieci odzieżowej H&M w Galerii Centrum w Warszawie, członkowie Związku Syndykalistów Polski rozdawali ulotkę o następującej treści:

Protestujemy dziś przed H&M w związku z dwoma przypadkami łamania praw pracowniczych.

W Bangladeszu, Krajowa Federacja Pracowników Przemyslu Odzieżowego walczy o odszkodowania dla rodzin 22 pracowników, którzy zginęli 25 lutego w tragicznym pożarze w fabryce Garib, która produkuje swetry dla H&M.

Związkowcy przypominają o okolicznościach pożaru: pracownicy nie mogli uciec, bo byli zamknięci w fabryce. W fabryce wykryto wiele naruszeń zasad BHP. Domagamy się, by korporacje takie, jak H&M, zapewniły bezpieczne warunki pracy przy wytwarzaniu odzieży tych marek.

Protesty w tej sprawie można wysłać przez stronę internetowa międzynarodowej kampanii "Clean Clothes":

http://www.cleanclothes.org/urgent-actions/garib-fire-survivors-call-for...

Innym przypadkiem jest sprawa Diego, jednego z pracowników sklepu H&M w Madrycie. Diego został zamknięty w biurze sklepu i zmuszony do podpisania listu z rezygnacją z pracy. Ze strachu podpisał list. Już później dowiedział się, że podpisując list, stracił prawo do odprawy i zasiłku.

Nie możemy tolerować takiego zachowania wobec pracowników! Hiszpański związek CNT domaga się przywrócenia Diego do pracy, gdyż jego rezygnacja została wymuszona przemocą.

H&M – zacznij lepiej traktować swoich pracowników!
Dość lekceważenia ludzi!

Związek Syndykalistów Polski - Warszawa

Gumowych kul i oślepiających granatów użyli policjanci przeciwko strajkującym w Kapsztadzie ochroniarzom, którzy domagali się obiecanego im wynagrodzenia za pracę w czasie piłkarskich mistrzostw świata w RPA. Siedem osób zostało zatrzymanych. W proteście w Kapsztadzie wzięło udział około 200 osób.

Strajkujący byli oburzeni sposobem traktowania ich przez policję. - Przecież nikomu nie zrobiliśmy krzywdy i nikt nie był w niebezpieczeństwie - dziwił się sekretarz związków zawodowych Tony Ehrenreich. Strajk służb porządkowych rozpoczął się w niedzielę w Durbanie. Następnie rozprzestrzenił się po innych stadionach. Komitet organizacyjny mistrzostw świata poprosił o przysłanie dodatkowych sił policyjnych, mających zabezpieczać kolejne mecze. Na obiekty i ulice skierowano nawet przyszłych funkcjonariuszy, na razie pobierających naukę w szkołach policyjnych.

Grupa 21 chińskich robotników koczuje pod ambasadą Chin w Warszawie. Są robotnikami budowlanymi z prowincji Szantung. Za bilet w jedną stronę i opłatę dla pośrednika wyłożyli po 80 tys. juanów (ok. 39 tys. złotych), na które składały się rodziny. Zatrudniła ich firma Turret Development na budowie Wola Tower, a także na budowach w Łodzi i Oławie. Właściciel firmy Turret Development to Michael Alter, prezes jednej z największych firm deweloperskich w Stanach. Alter wyzyskuje pracowników-cudzoziemców w Polsce na budowach takich jak Wola Tower czy Zielony Żoliborz.

Chińczycy zostali zwolnieni z firmy Turret, a dyrektor firmy doniósł o tym Straży Granicznej i poprosił o ich deportację. Pracownicy pracowali również w masarni w Poznaniu, która załatwiła im niezbędne dokumenty. Jednak w wyniku działań Straży Granicznej, która zaczęła kontrolować Chińczyków, utrudniając życie ich pracodawcy, pracodawca zwolnił ich. W ten sposób zostali bez środków do życia i bez pieniędzy na powrót do domu.

Robotnicy liczą na pomoc ambasady. Ta jednak twierdzi, że pod budynkiem nie ma żadnych koczujących ludzi.

W związku z zaostrzeniem we wtorek strajku przez norweskich pracowników ochrony dziesięć portów lotniczych jest prawie całkowicie sparaliżowanych.

Około tysiąca pracowników ochrony w sobotę nie stawiło się w pracy w związku z fiaskiem negocjacji na temat podwyżek. Zamiast nich zatrudnionych zostało 1450 łamistrajków.

Związkowcy przygotowują strajk na poniedziałek 21 czerwca. Nie zgadzają się oni restrukturyzację, która prowadzi do zwolnień. Restrukturyzacja polega, m.in. na wyłączaniu spółek z firmy.

To wszystko po to, by obejść umowę społeczną z 2007 roku, która zapewnia im zatrudnienie na 10 lat.

Parlament Europejski odrzucił wczoraj propozycję Komisji Europejskiej, która chciała zachować luki w przepisach o bezpieczeństwie kierowców ciężarówek pracujących jako firmy na tzw. "umowach śmieciowych".

Przepisy dotyczące kierowców zatrudnionych przez firmy transportowe ograniczają średni czas pracy kierowców do 48 h tygodniowo (średnia z 4 miesięcy). Dodatkowo, całkowity czas pracy w tygodniu nie może przekroczyć 60 h. Ponadto, kierowcom przysługują przynajmniej trzy 9-godzinne przerwy w tygodniu, dwie 11-godzinne oraz jedna 24-godzinna przerwa pomiędzy zmianami.

Pracodawcy obchodzili te przepisy zatrudniając kierowców z własną działalnością gospodarczą, których nie obowiązywały ograniczenia. Komisja Europejska chciała utrwalić taki stan prawny.

Kierowcy z działalnością gospodarczą mieli być objęci takimi samymi przepisami ochronnymi już w marcu 2009 r., ale Komisja Europejska wydała tymczasowe rozporządzenie znoszące ograniczenia.

Hiszpański premier Jose Luis Rodriguez Zapatero, pod presją spekulantów finansowych, ogłosił dziś kolejne kroki zaostrzające politykę społeczną w tym kraju. Zmiany mają polegać na ułatwieniu zwalniania pracowników przez skrócenie okresu wypowiedzenia za który przysługuje wynagrodzenie. Okres ten zostanie skrócony z 45 dni do 33 dni.

Związki zawodowe już zapowiedziały strajk generalny na 29 września w proteście przeciwko zmianom. Za to związek pracodawców uznał zmiany za „niewystarczające”, gdyż ich zdaniem rząd robi zbyt mało, by podważyć wynegocjowane ze związkami zawodowymi zbiorowe porozumienia dotyczące poziomu wynagrodzeń.

8 czerwca Hiszpanie strajkowali przeciwko innym krokom podjętym przez rząd, polegającym na obniżkach płac w sektorze budżetowym.

Spekulanci finansowi domagają się obecnie 10 razy większych zwrotów z inwestycji w obligacje rządowe Hiszpanii, w porównaniu do średniego poziomu zysków w ciągu ostatniej dekady. (na podst. Bloomberg Businessweek)

Kilka godzin po spotkaniu Niemiec z Australią na terenie stadionu w Durbanie doszło do zamieszek pomiędzy policją i ochroniarzami protestującymi przeciwko zbyt niskim zarobkom. Policja zareagowała w brutalny sposób, używając gazu łzawiącego i gumowych pocisków. Policja siłą zmusiła ochroniarzy do opuszczenia podziemnego parkingu, na którym doszło do protestu.

Protestując ochroniarze chcieli dać wyraz swojemu niezadowoleniu z powodu zbyt niskich zarobków, nieadekwatnych do ciężkiej pracy jaką wykonują podczas mistrzostw. - Wychodzimy z domu o siódmej rano i jesteśmy zmuszeni pracować do późnych godzin nocnych - żalił się jeden z protestujących. Inny z pracowników czuje się oszukany, bo przed rozpoczęciem turnieju zapewniano go, że będzie zarabiał 134 funty dziennie, a tymczasem dostaje ich zaledwie 17.

- Przypuszczali, że zapłacą nam 1500 randów (waluta obowiązująca w RPA), tymczasem FIFA dała nam tylko 190. Pracujemy od 12 do teraz - rzucił w stronę dziennikarzy mężczyzna proszący o anonimowość, który chwilę później przerwał rozmowę, bo musiał uciekać przed goniącym go policjantem.

Strajkują też pracownicy komunikacji miejskiej w Johannesburgu. Kierowcy protestują, ponieważ nikt ich nie uprzedził, że podczas pierwszego afrykańskiego mundialu ich czas pracy zostanie wydłużony.

Jak możemy dowiedzieć się z komunikatu Konfederacji Kolejowych Związków Zawodowych, w związku z pozytywnym zakończeniem referendum strajkowego związanego z prowadzonym sporem zbiorowym pomiędzy KKZZ a spółką PKP PLK S.A., PKP CARGO S.A., Przewozy Regionalne Sp. z o.o., w którym ponad 90% pracowników biorących udział w referendum opowiedziało się za podjęciem strajku generalnego, podjęto czynności prawne w stosunku do pracodawców zmierzające do podpisania porozumienia kończącego spór bądź protokołu rozbieżności dającego podstawę do przeprowadzenia legalnego strajku.
Jednocześnie KKZZ wysunęła żądanie tożsame z prowadzonym sporem zbiorowym w stosunku do spółki PKP Intercity. Na spełnienie żądań KKZZ oczekuje w terminie nie później niż do 15 czerwca 2010 roku.

Wiele kobiet pracujących sezonowo przy zbiorach truskawek na południu Hiszpanii, w tym Polek, staje się ofiarami nadużyć seksualnych ze strony pracodawców. Do tej pory żadne z wniesionych oskarżeń nie zakończyło się wyrokiem skazującym.

Pracujące przy zbiorach w okolicach Huelvy kobiety to w większości Polki, Rumunki i Marokanki. Co roku zbierają ponad 250 tys. ton truskawek, nazywanych tutaj "czerwonym złotem". Owoce, z których 80 proc. przeznacza się na eksport, przynoszą rocznie 320 mln euro.

W bieżącym roku do zbierania truskawek zatrudniono 65 tys. kobiet, w tym 50 tys. z krajów Europy Wschodniej, głównie Rumunii i Polski. Marokanki zatrudniane są na okres pięciu miesięcy, po czym powinny wrócić do swojego kraju. Przedsiębiorcy wolą zatrudniać kobiety niż mężczyzn, gdyż "są posłuszniejsze i bardziej odporne na ból" po wielu godzinach pracy w szklarniach, ze schylonymi placami. W przypadku Marokanek preferuje się kobiety mające dzieci, gdyż powrócą do nich po zakończeniu kontraktu. Kobiety mieszkają w barakach ustawionych w szczerym polu, wiele kilometrów od najbliższej wioski.

Dnia 6 czerwca w czeskiej Pradze odbyła się demonstracja pracowników imigrantów. Tematem akcji był narastający poziom represji przeciw obcokrajowcom i pogarszające się warunki pracy. Wręczono petycję skierowaną do Ministerstwa Pracy, przeciw systematycznym odmowom przyznawania imigrantom prawa do pracy.

Podczas pikiety, imigranci opisali swoje doświadczenia w Republice Czeskiej i zobrazowali je krótkim happeningiem ulicznym.

8 czerwca w Hiszpanii odbył się 24-godzinny strajk generalny przeciwko obniżkom płac. W ramach programu ograniczenia deficytu finansów publicznych rząd postanowił obniżyć pensje pracowników państwowych średnio o 5 proc. od początku czerwca i zamrozić w roku 2011.

Protestowali również anarchosyndykaliści z CNT. Wezwali oni do bezterminowego strajku zamiast symbolicznego 24-godzinowego strajku. W kilkanaście miastach organizowali swoje demonstracje odrębnych od związkowych biurokratów. Anarchosyndykaliści podkreślali, że taki symboliczny strajk nie wystarczy.

Oświadczenie CNT w sprawie cięć płac w sektorze budżetowym

10 czerwca Niemiecki Federalny Sąd Pracy w Erfurcie przywrócił do pracy kasjerkę, która została dyscyplinarnie zwolniona z pracy z jednych z berlińskich sklepów sieci Kaisers. "Emmely", która tam przepracowała 31 lat, zabrała dwa pozostawione przez klientów bony za sprzedaż butelek. Pieniądze - w sumie 1 euro 30 centów - wypłaciła sobie z kasy. Szef supermarketu uznał to za kradzież.

Sprawa wywołała oburzenie niemieckiej opinii publicznej jako dowód na niesprawiedliwość społeczną. Związkowcy i grupy polityczne zawiązały Komitet Solidarności z Emmely, nawołując do protestów i bojkotowania Kaiser's.

Sędzia Burghard Kreft uznał, że wystarczającą karą byłaby nagana a nie zwolnienie z pracy.

Na dniu procesu w Berlinie odbył się pikieta solidarnościowa z Emmely. W pikiecie uczestniczyli także członkowie berlińskiej organizacji FAU, którzy wchodzą w Komitecie Solidarnościowej. FAU Berlin i Emmely wygrały w sądzie w tym samym dniu, co był szczęśliwy moment dla lokalnego ruchu pracowniczego.