Świat

Kobiety w Arabii Saudyjskiej mają dość społecznego zakazu jazdy samochodem. Na 26 października zapowiedziały swój "dzień nieposłuszeństwa" przeciw dyskryminacji na drodze. - Jestem zdolną kobietą, a zakaz narusza moje prawa - mówi jedna z nich.
Saudyjki rozpoczęły internetową kampanię "Oct 26th, driving for women", w której zachęcają kobiety do masowego wyjazdu na saudyjskie drogi. W ciągu niecałego tygodnia od uruchomieniastrony internetowej akcji poparło ją już ponad 11 tysięcy osób. Jedną z pierwszych kobiet, która podpisała internetową petycję, była ekonomistka Mai al-Swayan, która powiedziała CNN, że 26 października na pewno zasiądzie za kierownicą.

W czeskiej Ostrawie do późnych godzin wieczornych trwały starcia neonazistów z policją. Od co najmniej trzech lat neonaziści regularnie atakują osiedla lub domy zamieszkałe przez Romów.

Pod pretekstem mityngu zebrało się w Ostrawie - Zabrzehu około tysiąca sympatyków i członków neonazistowskiej Robotniczej Partii Sprawiedliwości Społecznej. Próbowali przedostać się do romskich domów. Broniące Romów kordony policyjne zostały obrzucone kamieniami, butelkami i petardami.

Lider neonazistów Tomasz Vandas niemal co tydzień organizuje mityngi w różnych częściach Czech. Neonaziści będą też kandydować w rozpisanych na koniec października wyborach parlamentarnych. Jak dotąd elity polityczne kraju, z wyjątkiem obecnego prezydenta Milosza Zemana nie potępiły w zdecydowany sposób działań neonazistów.

Wieczorem 27 września doszło do ataku grupy 30 neonazistów z grupy Tarcza Moskiewska na hostel zajmowany przez robotników sezonowych wśród których znajdowali się Azjaci.

Hostel stanowi schronienie dla robotników, których nie stać na płacenie czynszu. Na jednym z pięter doszło do starć między mieszkańcami hostelu, a neonazistami. Użyto między innymi petard i gazu łzawiącego. Poszkodowana została kobieta.

Przybyła na miejsce policja aresztowała 60 osób z czego tylko 13 to napastnicy.

W dniu dzisiejszym doszło do starć między Palestyńczykami, a armią izraelską w mieście Al-Ram w Judei. Na chwilę obecną nie znane są bezpośrednie powody zamieszek.

Ciężko znaleźć cokolwiek w mediach anglojęzycznych poza blogiem prowadzonym przez armię izraelską ( IDF BLOG COM). Poniżej nagranie.

Niedaleko miasta Swartruggens i Rustenberg dzis z samego rana gornicy jednej z kopalni nalezacej do glownego anglo-amerykanskiego wlasciciela wiekszosci kopalni w RPA, rozpoczeli bezterminowy strajk o podwyzke wyplat oraz lepsze warunki w pracy.

Jak dowiedzialem sie od jednego gornika pochadzacego z Mozambiku, w strajku oczestnicza wszyscy gornicy w ponad 7 tysiecznej sile i nie zamierzaja zaprzestac do czasu wywalczenia postulatow. Odbylem ciekawa rozmowe o anarchizmie i strajku generalnym oraz innych strajkach na swiecie i przejmowaniu miejsc produkcji w Argentynie oraz Grecji. Mimo, ze czesc boi sie konsekwencji wyrzucenia z pracy lub brutalnosci wladzy nie daja za wygrana laczac sie i jednoczac w walce o godnosc i rownosc. 2 zwiazki zawodowe uczesnicza w strajku i negocjacjach. Wlasciciel kopalni zaproponowal 6 % podwyzki lecz gornicy walcza o godna podwyzke. Przedstawilem sytuacje zoltych zwiazkow zawodowych w dogadywaniu sie z pracodawcami na niekorzysc strajkujacych i zaproponowalem nie odpuszczenie od strajku jesli zwiazki odpuszcza.

Po śmierci greckiego rapera antyfaszysty Killaha P. doszło w Grecji do masowych protestów przeciwko nazistowskiej partii Złoty Świt.

Demonstracja w Atenach zebrała początkowo 20 000 osób pod koniec około 100 000. Demonstracja przechodziła m.in. obok greckiego parlamentu gdzie skandowano antyrządowe hasła. Biura Złotego Świtu cały czas otoczone były przez policję.

Pod gmachem amerykańskiej ambasady doszło do ataku policji na blok anarchistyczne. Inne części demonstracji również były raz na jakiś czas podgryzane przez policję. Większość mediów nie informowała na temat wydarzenia.

Cięcia budżetowe i znaczne ograniczenia w wydatkach państwa spowodowały kolejne protesty w Portugalii. Ich sąsiedzi - Hiszpanie - także w najbliższa sobotę zamierzają na ulicach wyrazić swoje niezadowolenie.

Portugalscy emeryci i renciści wyszli na ulice. Sprzeciwiają się coraz to nowym oszczędnościowym cięciom, na których najbardziej cierpią najbiedniejsi.

"Rabunek" - takim słowem określali antykryzysowe cięcia uczestnicy dzisiejszej manifestacji w Lizbonie. Ulicami portugalskiej stolicy przeszli przede wszystkim byli pracownicy sektora budżetowego, których w przyszłym roku czekają kolejne obniżki świadczeń.

Ciekawie dzieje się w mieście Leith, które usiłują przejąć amerykańscy naziole celem zdobycia władzy i budowy miasta tylko dla białych.

Protestują przeciwko nim lokalni mieszkańcy zarówno biali jak i Indianie mieszkający w okolicznych rezerwatach. Dziś kilka pań ze społeczności indiańskiej skroiło nazioli.

Gratulujemy sukcesów w działalności antyfaszystowskiej i czekamy na dalsze wieści z Leith.

W czasie kryzysu w branży węglowej zamykane są kopalnie, a wielu ludzi na północy Hiszpanii traci z tego powodu pracę.

O 7:30 rano 150 osób zaprotestowało w mieście Leon i zablokowało autostradę C-626. Akcję wspierali lokalni mieszkańcy oraz... lokalne władze gminy chcące chronić miejsca pracy okolicznych mieszkańców.

Protest miał charakter pokojowy i obyło się bez incydentów. Ludzki łańcuch zablokował ciężarówki wyładowane węglem. Akcja została zorganizowana za pośrednictwem portali społecznościowych. Jej organizatorzy zapowiadają kontynuację blokad importowanego węgla.

Miasto Leith w Dakocie miało stać się miastem nazistów po tym jak jeden z lokalnych rasistów zaczął skupywać nieruchomości. Działał we współpracy z neonazistowską elitą w tym Jeffem Shoepem z National Socialist Movement oraz Tomem Metzgerem z White Aryan Resistance.

Do miasta liczącego 20 mieszkańców, w większości białych neonaziści chcieli sprowadzić wystarczającą ilość swoich celem przejęcia władzy. Dakota została przez nich wybrana dlatego, że 90% mieszkańców tego stanu jest biała i jest to miejsce z najmniejszym odsetkiem ludności kolorowej w całych Stanach. Napotkali jednak na opór. Zbuntowali się przeciwko nim lokalni Indianie oraz biali mieszkańcy okolic nie zgadzających się z ideą nazizmu i rasizmu. Doszło do protestu pod pierwszą siedzibą nazistów oraz pod ratuszem.

W dniu 19 września, Fundacja Heinricha Bölla, na krótko przed terminem podanym przez związek FAU, wyraziła oficjalnie chęć rozpoczęcia rozmów ze związkowcami. Od wielu miesięcy FAU Berlin walczy przeciw śmieciowym warunkom zatrudnienia w Fundacji, z pomocą innych grup FAU w Niemczech oraz stowarzyszonych organizacji na poziomie międzynarodowym (m.in. ZSP).

Na początku września, sąd uznał, że warunki zatrudnienia jednego z członków FAU w Fundacji Heinricha Bölla były nielegalne. Ten wyrok przyciągnął uwagę niemieckich mediów w skali całego kraju. Porównano również warunki zatrudnienia w innych fundacjach powiązanych z partiami politycznymi i okazało się, że Fundacja Heinricha Bölla plasuje się najgorzej w tym rankingu.

Więcej na ten temat: http://zsp.net.pl/kampanie/fundacja-im-heinricha-boella

Krótka krytyka działania jednego z dwóch dużych hiszpańskich związków zawodowych określających się jako anarchosyndykalistyczne.

- Co sądziesz o sloganie “żadnego kompromisu z państwem niezależnie od kształtu I formy”?

- „Piękne słowa, który miały znaczenie, mają znaczenie i będą miały znaczenie w różnych interpretacjach w różnych momentach historii.” – Ch. Robinson, członek CGT.

Ruch anarchosyndykalistyczny ewoluuje od samego początku swojego istnienia. Dostosowuje swoją politykę do nowych warunków dzięki czemu, mimo że dziś jest cieniem tego czym był przed II wojną światową, jego koncepcja nadal się sprawdza.

Odrodzona hiszpańska CNT po upadku dyktatury Franco zyskała wielu nowych członków w całym kraju. Jednak w pewnym momencie nastąpiło coś, co nie miało miejsca nigdy wcześniej w historii związku – rozłam. W 1979 roku powstały dwa odłamy CNT, znane jako CNT-AIT i CNT-U. W ciągu roku CNT-AIT pozwała CNT-U do sądu za uzurpowanie sobie prawa do używania nazwy, czego efektem było wymuszenie zmiany nazwy CNT-U na CGT w 1989 roku.

Różnice między tymi związkami bardzo często są ignorowane. Ich sympatycy, albo traktują je analogicznie do wrogich sobie drużyn sportowych z jednego kraju lub miasta, albo przedstawiają uproszczony obraz „pragmatyków” z CGT i „fanatyków” z CNT. Ignorują jednocześnie różnice zarówno w teorii jak i praktyce działań związków.

Głównym powodem rozłamu była chęć partycypacji CGT w radach pracowniczych razem z żółtymi związkami, UGT i CCOO. Rady pracownicze są samorządami z wybieralnymi delegatami. Samorządy pracownicze pełnią funkcję konsultantów lub kontrolerów wdrażanych przez pracodawców regulacji. W praktyce ogranicza się to jednak do współpracy z pracodawcami i ustępstw na ich korzyść. W dużym uproszczeniu można powiedzieć, że rady pracownicze to mini-parlamenty występujące na poziomie zakładów.

Rady pracownicze w Hiszpanii jako jedyne mogą legalnie podnieść akcję strajkową, jednak podnoszą ją tylko w sytuacjach, gdy nie trwają negocjacje, ewentualnie celem ich rozpoczęcia. Syndykalizm zakłada stosowanie akcji bezpośredniej jako metody dialogu z pracodawcą, dlatego stosunek do partycypacji w przedstawicielskich radach pracowniczych doprowadził do rozłamu, o którym mowa we wstępie. Opowiadając się przeciwko demokracji przedstawicielskiej CNT bojkotuje rady pracownicze, w ramach których związki zawodowe upodobniły się do partii politycznych - kandydaci konkurują między sobą o głosy pracowników. CGT w wyborach uczestniczy.

Oprócz tego, CGT ma swoich szeregach etatowych związkowców „proporcjonalnie do potrzeb”. Innym problemem CGT jest przyjmowanie subsydiów od państwa w wysokości setek tysięcy euro.

W samym CGT miało miejsce również łamanie praw pracowniczych. Związek "nie zamykał się" na możliwość zatrudniania pracowników. W 2011 roku miało miejsce zwolnienie z pracy przez CGT sekretarza terytorialnej konfederacji madryckiej CGT ponieważ jego działalność kolidowała z pracą administracyjną dla związku sprzątaczy, również z CGT. Rozwiązanie takiego problemu na drodze zwolnienia, w sytuacji gdy pracodawca uważa się za obrońcę praw pracowniczych i reprezentuje w parlamentach pracowniczych pracowników, jest skandalem, gdyż przypomina postępowanie rodem z korporacji. Takie są konsekwencje tego typu polityki ze strony związku zawodowego.

Kontrowersje budzi również stosunek CGT do policji. Oficjalnie CGT nie przyjmuje w swoje szeregi pracowników służby policyjnej. W latach 80-tych akces do CGT zgłosiła jednak grupa policjantów lokalnych (odpowiednik polskiej straży miejskiej) określająca się jako „anarchosyndykaliści”. Nie zostali przyjęci do lokalnej federacji ze względu na obowiązujący wówczas statut, jednak nie przeszkadzało im to używać nazwy i symboliki CGT.

Policyjny związek zawodowy uzurpujący sobie prawo do używania nazwy i symboliki CGT nigdy nie poniósł z tego tytułu konsekwencji. O ile są na świecie rzeczy, które nie śniły się młodym klerykom i zaliczają się do nich policjanci anarchosyndykaliści (zakładając, że nie byli prowokatorami) o tyle część z tych rzeczy przekracza granice absurdu. Czymś takim jest sprzeciw wobec łamania praw pracowniczych policjantów, nazwanych w oficjalnym dokumencie związkowym "towarzyszami policjantami".

Należy przy tym pamiętać, że hiszpańska policja po upadku dyktatury nie przeszła nigdy defaszyzacji, analogicznie do dekomunizacji polskiej policji. Pomijając tę kwestię, hiszpańscy policjanci obok włoskich i belgijskich uchodzą za jednych z najbrutalniejszych w Europie.

Osobną parą kaloszy jest problem zbyt daleko posuniętej otwartości CGT. Ani CGT ani CNT nie wymagają od swoich członków podzielania poglądów anarchistycznych. Członek CNT może głosować w wyborach, jednak musi liczyć się z tym, że CNT bojkotuje wybory i jako członek CNT nie może kandydować w wyborach, ani wspierać oficjalnie kandydatów. W latach 90-tych CGT postanowiła dopuścić członkostwo w związku dla członków partii politycznych, co spowodowało napływ nacjonalistów (katalońskich), a także trockistów i maoistów.

Jednak najprzykrzejszą konsekwencją takiej otwartości nie był w przypadku CGT napływ dziwnego towarzystwa z lewej strony, ale z prawej. Członkiem CGT był Juan Antonio Aguilar, aktywny działacz, wcześniej należący do CCOO. Problemem były jego powiązania z hiszpańskim środowiskiem Blood & Honour oraz większą faszystowską organizacją Movimento Social Republicano. Działał w celu propagowania ksenofobii w środowiskach pracowniczych. O ile szeregowi członkowie CGT anonimowo informowali media o działalności Aguilara, góra nie miała zastrzeżeń co do jego aktywności "w obronie praw kolegów".

Członkowie CGT donosili również o innych faszystach wewnątrz związku, jednak przez kilka miesięcy nic nie zostało zrobione. Dopiero później związek zalecał swoim członkom usuwanie osób propagujących niezgodne ze statutami ideologie ( w tym nazizm, faszyzm, rasizm). Aguilar został wykluczony gdyż w internecie znajdowało się dużo dowodów przeciwko niemu. Innym przykładem nazisty wewnątrz CGT był niejaki Juan Antonio Llopart, sekretarz Movimento Social Republicano, skazany za pochwalanie Holocaustu i dystrybucję książek pochwalających Adolfa Hitlera. Bez problemu pisywał na swoim blogu, iż był jednocześnie ważnym faszystą i działaczem związkowym w CGT.

Największym problemem wynikającym z takiego zjawiska był fakt, iż oficjalnie CGT występowało przeciwko faszyzmowi i ksenofobii, a tolerowanie faszystów we własnych szeregach wiązało się z narażeniem własnych członków na niebezpieczeństwo.

Takie sytuacje sprawiają, iż CNT nie widzi możliwości współtworzenia ze środowiskiem CGT jedności w kwestii walki z kapitalizmem i państwem. Z powodu ugodowej polityki w stosunku do instytucji państwa, anarchiści odmawiają CGT miana organizacji anarchistycznej, z kolei rewolucyjni syndykaliści - miana rewolucyjnej, ze względu na jej partycypację w parlamentach pracowniczych i zatrudnianie pracowników. W Hiszpanii na szczeblu lokalnym zdarzają się przypadki współpracy lokalnych środowisk CNT i CGT. Pozostaje to jednak wyłącznie w gestii tych środowisk i ma miejsce tylko wtedy kiedy jednych i drugich w większym lub mniejszym stopniu łączy stosunek do teorii i praktyki.

https://cia.media.pl/dlaczego_ruchy_spoleczne_nie_powinny_wiazac_sie_z_pa...
https://cia.media.pl/zwiazki_zawodowe_w_hiszpanii_plan_weglowy_2006_2012 https://cia.media.pl/struktura_organizacyjna_cnt

Grupa studentów zorganizowała akcję przeciwko nominacji Davida Petraeusa na City University of NY na wykładowcę tegoż uniwersytetu.

Studenci uważają Petraesusa za zbrodniarza wojennego, niegodnego takiej nominacji. Studenci zostali oskarżeni z kilku paragrafów w tym "atak na administrację rządową". Część środowiska akademickiego zaapelowała o surowe ukaranie ich.

Dwie syryjskie grupy bojowników - Wolnej Armii Syryjskiej i powiązanego z Al-Quaedą Frontu Obrony Ludności Lewantu, zawiesiły dzisiaj broń w graniczącym z Turcją mieście Azaz.

Do otwartego konfliktu doszło przed kilkoma miesiącami kiedy to dżihadyści zamordowali reprezentanta Wolnej Armii Syryjskiej. Wcześniej dochodziło do walk między dżihadystami, a ludnością cywilną w co starała się nie ingerować Wolna Armia Syryjska.

Islamiści zaangażowani w walki są również odpowiedzialni za zamordowani 13 elektryków, którzy podnieśli strajk przeciwko zbrodni armii Assada w Huli gdzie zginęło 108 osób (w tym kobiet i dzieci).

O ile WAS jest ugrupowanie liberalno-demokratycznym o tyle FOLL dąży do ustanowienia po obaleniu Assada nowej dyktatury opartej na prawie szariatu.

Aktualizacja [22 września]: W Londynie odbyła się demonstracja antyfaszystowska pod grecką ambasadą.

Była to akcja solidarnościowa skierowana przeciwko miękkiej polityce w stosunku do greckich nazistów, którzy cieszą się ogromnym wsparciem ze strony greckiej policji.

W demonstracji brali udział antyfaszyści oraz Grecy identyfikujący się z różnymi opcjami politycznymi. Łącznie 350 osób. Mimo pokojowego charakteru protestu doszło do agresywnych zachowań ze strony policji i aresztowania dwóch osób.