Świat
Rosja: Ludzie gotowi strajkować
Akai47, Pon, 2009-06-01 08:32 Świat | Prawa pracownikaJak podaje gazeta "Trud" ankieta przeprowadzona przez Fundację Opinia Publiczna pokazuje, że prawie połowa Rosjan deklaruje, że gotowi są wziąć udział w akcjach protestu. Nastroje pracowników, szczególnie załóg dużych fabryk, są złe. 25 proc. robotników skarży się na opóźnienia w wypłacie zarobków. 21 proc. firmy zmniejszyły pensje. 14 proc. - pozbawiły pensji. Jeszcze 12 proc. szefowie skrócili dzień pracy, a 7 proc. wysłali na przymusowy urlop.
Pracownicy koncernów naftowych i gazowych oraz firm budowlanych są najbardziej zdeterminowani. Ponad 55 proc. z nich jest gotowych strajkować w obronie swych zarobków. 47 proc. robotników rosyjskich deklaruje, że wzięłoby udział w akcjach protestacyjnych.
Rosja: Ludzie gotowi strajkować
Akai47, Pon, 2009-06-01 08:32 Świat | Prawa pracownikaJak podaje gazeta "Trud" ankieta przeprowadzona przez Fundację Opinia Publiczna pokazuje, że prawie połowa Rosjan deklaruje, że gotowi są wziąć udział w akcjach protestu. Nastroje pracowników, szczególnie załóg dużych fabryk, są złe. 25 proc. robotników skarży się na opóźnienia w wypłacie zarobków. 21 proc. firmy zmniejszyły pensje. 14 proc. - pozbawiły pensji. Jeszcze 12 proc. szefowie skrócili dzień pracy, a 7 proc. wysłali na przymusowy urlop.
Pracownicy koncernów naftowych i gazowych oraz firm budowlanych są najbardziej zdeterminowani. Ponad 55 proc. z nich jest gotowych strajkować w obronie swych zarobków. 47 proc. robotników rosyjskich deklaruje, że wzięłoby udział w akcjach protestacyjnych.
Libia chce 1 mld. od Unii by walczyć z imigrantami
Akai47, Pon, 2009-06-01 08:11 Świat | DyskryminacjaLibia formalnie prosił Unię Europejską o 1 mld. dolarów by walczyć z imigrantami. Libia niedawno postanowiła współpracować z rządem włoskim w sprawach antyimigranckich i obecnie przyjmuje ludzi deportowanych z Włoch, którzy płynęli z północnej Afryki. Teraz Libia ma pomoc także Malcie. Pieniądze od Unii mają pójść na walkę z imigrantami w samej Libii.
Obecnie ponad 20 procent ludności Libii to imigranci. Lider Libii Muammar al-Kadafi zawsze był zwolennikiem panafrykanizmu i dlatego rząd pozwolił ludzi łatwo imigrować do kraju jednak wygląda na to, że ten czas się skończył.
Szwajcaria: Zginął 17-latek ścigany przez policję
Vino, Pon, 2009-06-01 01:12 Świat | Protesty | Ruch anarchistycznyW nocy z piątku na sobotę, około 3 rano 17-letni chłopak zginął próbując uciec policji. Wraz z dwojgiem innych ludzi ciągnęli przyczepę z drewnem, przemierzając ulice Biel, gdy podjechał do nich radiowóz. Cała trójka zaczęła uciekać poprzez pobliską trakcję kolejową - niestety 17-latek został zabity przez przejeżdżający pociąg. Anarchiści ze Szwajcarii piszą: "Nie znaliśmy tych młodych ludzi. Ale rozpala nas gniew, gdy gdy ludzie giną przez to, że policji wydaje się, że możne robić wszystko i niepokoić każdego. Coraz częściej ten typ kontroli staje się bardziej intensywny, a policja zachowuje się, jakby mogła robić wszystko bez obawy, że będzie za cokolwiek odpowiedzialna.
W sobotę w Zurychu miała miejsce spontaniczna demonstracja w związku ze śmiercią chłopaka, przeciw policji. Pod komendą policji stali ludzie z bannerami, jej gmach obrzucono pociskami z farbą. Po zmodyfikowaniu koloru siedziby stróżów prawa demonstracji wycofali się.
Francja: Ocalony z Holocaustu walczy o prawa imigrantów "bez papierów"
Yak, Nie, 2009-05-31 23:03 Świat | DyskryminacjaGeorges Gumpel, 70-letni mieszkaniec Lyonu pochodzenia żydowskiego, który podczas wojny został uratowany z holocaustu przez działaczy podziemia, stał się wczoraj „republikańskim ojcem chrzestnym" młodego imigranta bez papierów, Alae-Eddine, pochodzącego z Maroko. Ceremonia, która ma swoje źródło w Rewolucji Francuskiej, nie ma żadnego znaczenia prawnego, ale Georges chciał w ten sposób zwrócić uwagę na sytuację imigrantów bez papierów.
Jak powiedział Georges, „jego historia i moja są identyczne”. Według Georges’a, współczesne „prowadzenie kartotek obcokrajowców, limity aresztowań do wykonania, więzienia dla obcych, to są metody stosowane w przeszłości przez rząd Vichy przeciwko Żydom”.
Alae-Eddine przyjechał do Francji w wieku 14 lat. W wieku 18 lat został umieszczony w centrum internowania i odmówiono mu pozwolenia na naukę we Francji. W przyszły wtorek, sąd administracyjny w Lyonie ma rozpatrywać jego sprawę.
Rzym: Protesty przeciwko "pakietowi bezpieczeństwa" i szczytowi G8
Yak, Nie, 2009-05-31 22:36 Świat | Dyskryminacja | Protesty | Tacy są politycy
Wczoraj w Rzymie odbyło się spotkanie ministrów spraw wewnętrznych grupy państw G8, dotyczące, według oficjalnej nazwy "bezpieczeństwa, imigracji i terroryzmu”. Spotkaniu towarzyszył protest, w którym wzięło udział około 4 tys. ludzi. Demonstracja przeszła przez wieloetniczne dzielnice Rzymu z hasłami "Nie dla pakietu bezpieczeństwa". Protestujący mieli ze sobą obraz „Św. Bez Papierów” – czyli patrona „nielegalnych” imigrantów bez dokumentów.
Duża część spotkania ministrów dotyczyła współpracy w służb antyterrorystyczych, oraz tzw. „walki z piractwem na morzu”. Sekretarz generalny Interpolu przekonywał o konieczności wprowadzenia zmian prawnych, które umożliwiłyby gromadzenie informacji o piratach schwytanych na wodach międzynarodowych, sądzenie ich i osadzanie w więzieniach w państwach G8. Oznaczałoby to w praktyce rozszerzenie jurysdykcji sądów najbogatszych państw świata na strefy objęte wojną domową.
Tzw. „Pakiet bezpieczeństwa” wprowadzany przez włoski rząd, zakłada m.in. zwiększenie kar za wykroczenia dla osób, które nie posiadają prawa pobytu, kryminalizację (z karą od roku do 3 lat więzienia) dla osób wynajmujących mieszkania imigrantom bez prawa pobytu, ustawienie priorytetów dla sądów, by w pierwszym rzędzie orzekały w sprawach związanych z imigracją, kryminalizację samego faktu nie posiadania prawa pobytu (z karą grzywny), oraz utworzenie milicji obywatelskich ściśle współpracujących z policją.
Więcej informacji na temat pakietu (w jęz. ang): http://www.statewatch.org/news/2009/jan/08italy-security-package.htm
Spotkanie ministrów spraw wewnętrznych jest częścią serii spotkań przygotowujących szczyt G8, który odbędzie się we Włoszech w dniach 8-10 lipca. Protesty towarzyszyły już spotkaniu rektorów uniwersytetów z krajów G8 w Turynie.
Elba i Rozbrat na rozstaju
luksus, Nie, 2009-05-31 00:42 Świat | Kultura | Miejsca | PublicystykaSłowo „skłot” oznacza zagospodarowany, zamieszkany pustostan, opuszczony budynek (lub kompleks zabudowań) „zreanimowany” i przystosowany do prowadzenia działalności artystycznej, kulturalnej, społecznej oraz do warunków mieszkalnych. Skłoty mogą działać na zasadzie domów mieszkalnych lub ośrodków kultury. Często oba te aspekty idą w parze, ale nie jest to zasadą. Akurat Rozbrat i Elba spełniają obie te funkcje.
Kolektyw aktywistów i aktywistek działających na Rozbracie w trakcie 15 lat swojego istnienia zdołał stworzyć merytoryczno-techniczne zaplecze dla licznych inicjatyw. Rozbrat, oprócz kolektywu działającego na rzecz skłotu, jest miejscem spotkań Federacji Anarchistycznej, Ogólnopolskiego Związku Zawodowego „Inicjatywa Pracownicza”, akcji „Jedzenie Zamiast Bomb”, Anarchistycznego Czarnego Krzyża, biblioteki i wydawnictwa książkowego oraz zespołu perkusyjnej samby ulicznej „Hałastra”. Na Rozbracie można wziąć udział w warsztatach rowerowych, sitodruku czy grania samby. Odbywają się też liczne imprezy kulturalne: spotkania, promocje, wystawy i koncerty. Rozbrat to dwie sale koncertowe, budynek mieszkalny, klub, biblioteka, przestrzeń wystawiennicza, pomieszczenia warsztatowe i gospodarcze. Funkcjonując na marginesie kultury masowej, jest tętniącym życiem ośrodkiem działań twórczych, utrzymującym się bez funduszy strukturalnych i dotacji unijnych. Jest realną platformą współpracy środowisk zróżnicowanych pod względem narodowościowym, seksualnym czy klasowym. W nazwie skłotu chodzi o „rozbrat” z władzą, zerwanie z centralizacją i hierarchią na rzecz samorządności i oddolnej organizacji. Ta autonomiczność i anty autorytaryzm Rozbratu pozbawione kontrkulturowych pretensji leżą u podstaw porozumienia pomiędzy kulturą a subkulturą.
Nazwa warszawskiego skłotu Elba pochodzi od nazwy ulicy, przy której się znajduje, Elbląskiej. Nie jest nacechowana politycznie jak w przypadku Rozbratu. Zresztą, Elba jest skłotem przede wszystkim kulturalno-artystycznym, a polityka przewija się w tle. Przez dwa lata działalności kolektyw Elba stworzył infrastrukturę, służącą dziś jako baza materialna dla wielu inicjatyw kulturalno-artystycznych. Działania te oprócz funkcji edukacyjnej, poznawczej, spełniają również rolę integracyjną wśród społeczności lokalnej. Na Elbie działa punkt rowerowy, sala plastyczna, bezgotówkowy sklep oparty na wymianie towarów – „Freeshop”, kryty skatepark i sala sportowa z częścią treningową, stołem do ping-ponga i ścianką wspinaczkową. Cyklicznie odbywają się warsztaty samby perkusyjnej i kuglarskie. Przestrzeń dla siebie ma również klub filmowy oraz akcja „Jedzenie Zamiast Bomb”, gdzie w ramach protestu anty militarystycznego i antykonsumpcyjnego gotowane są posiłki dla osób biednych i bezdomnych. Ponad to, regularnie odbywają się koncerty, pokazy i wystawy. Elba, oprócz działalności kulturalnej, jest domem dla około 20 osób. Podobnie jak Rozbrat nie korzysta z żadnego zewnętrznego dofinansowania. Opiera się na działalności własnej i wsparciu finansowym indywidualnych osób związanych ze skłotem. Działalność obu skłotów jest całkowicie darmowa.
Rozbrat – sytuacja prawna
Kampania na rzecz przetrwania Rozbratu rozpoczęła się w styczniu 2008 roku, kiedy to do skłotowej bramy po raz pierwszy zastukał komornik. Dość zawiła sytuacja prawna dotycząca własności działki, na której znajduje się Rozbrat daje pewną przewagę skłotowi w walce o przetrwanie. Działka ma trzech właścicieli. Pas terenu z klubem, pokojem mieszkalnym, narzędziownią i fragmentem dużej sali koncertowej należy do prywatnej osoby, która wcześniej czy później prawdopodobnie upomni się o swój grunt. Do tej pory poinformowała kolektyw Rozbrat o dwóch (niedoszłych) rozbiórkach w kwietniu i lipcu 2004. Druga działka obejmująca większą część skłotu (kawałek budynku mieszkalnego, dwie sale koncertowe, bibliotekę i garaże) należy do firmy „Darex” z Pruszkowa, która na zakup terenu wzięła kredyt w raszyńskim Banku Spółdzielczym. Firma jednak nie wywiązywała się z zobowiązania kredytowego, zadłużając się w banku na około 3 miliony złotych. Tym samym działka stała się terenem spornym pomiędzy „Darexem” a Bankiem Spółdzielczym. Ten drugi nie może jednak wejść w prawne posiadanie działki, nie doprowadziwszy zadłużonej firmy przed sąd w celu zatwierdzenia wyroku. Problem dla banku, a jednocześnie szczęście dla Rozbratu polega na tym, że nie znane jest miejsce pobytu właścicieli firmy „Darex”, a tym samym niemożliwe jest postawienie ich przed sądem. Trzecia działka jest własnością skarbu państwa i w jej skład wchodzi fragment budynku mieszkalnego oraz rozdzielnia z prądem. „Z tej strony – jak mówią skłotersi i skłoterki – nie mieliśmy jeszcze żadnych alarmujących wieści”.
Główny zarzut kolektywu Rozbrat pod adresem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „Sołacza” (Rozbrat jest częścią osiedla „Sołacz”) dotyczy wątków przyrodniczo-społecznych nieuwzględnionych w projekcie inwestycyjnym osiedla. Kolektyw Rozbrat proponuje, by w planach zagospodarowania przestrzennego przygotowanych przez Miejską Pracownię Urbanistyczną dla terenu zajmowanego przez skłot, uwzględniono kulturotwórczy i społeczny wkład Rozbratu. Niedopuszczalny dla obrońców poznańskiego skłotu jest fakt, że miasto ignoruje socjalną i kulturalną funkcję Rozbratu, troszcząc się jedynie o „dobro” inwestorów jako depozytariuszy zysku kapitałowego dla miasta. Sympatycy Rozbratu odnoszą się do jego bogatego dorobku wypracowanego samorządnie bez środków publicznych, jak i jego nieocenionej roli w tworzeniu tkanki miejskiej. Tymczasem władze Poznania proponują w miejsce Rozbratu wybudowanie willowego osiedla, dostępne jedynie dla nielicznej części społeczeństwa, ignorując społeczną inicjatywę jaką jest Rozbrat, skierowaną do osób mniej zamożnych i wszelkich innych wykluczonych grup społecznych. Kolektyw Rozbrat wyraźnie deklaruje, że Poznań nie jest „dojną krową”, firmą, gdzie nie uwzględnia się potrzeb wszystkich mieszkańców miasta, a jedynie interes inwestorów.
Wiceprezydent Poznania, Maciej Frankiewicz twierdzi, że sprawa Rozbratu nie dotyczy miasta tylko prywatnej firmy-bankruta i banku, zapominając o tym, że to władze miasta są decyzyjne w kwestii charakteru zabudowy tego terenu po wykupieniu go przez ewentualnego inwestora. Z kolei prezydent Poznania, Ryszard Grobelny systematycznie odrzuca propozycje poprawek do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego „Sołacza”. Kilkadziesiąt zmian przygotowanych przez kolektyw Rozbrat wspólnie z różnymi organizacjami ekologicznymi i obywatelskimi zakłada ochronę warunków przyrodniczych „Sołacza” (m.in. część doliny rzeki Bogdanki i otuliny Parku Sołackiego), jak i ocalenie placówki społeczno-kulturalnej „Rozbrat”. Mieszkańcy „Sołacza” oraz organizacje działające na rzecz zachowania obecnego kształtu dzielnicy wzywają władze miasta o działanie w interesie mieszkańców, a nie firm developerskich. W ostatecznym rozrachunku to mieszkańcy tworzą klimat miasta, a nie planiści działający pod dyktat inwestorów i developerów.
Elba – do wyburzenia?
Sytuacja prawna Elby jest jaśniejsza. Działka, na której stoi skłot, należy do polskiej filii międzynarodowej korporacji Stora Enso. Gdy dwa lat temu skłotersi i skłoterki rozpoczynali swoją działalność kulturalno-artystyczną w pustostanach przy ul. Elbląskiej, zjawił się właściciel z oddziału firmy z Ostrołęki. Przyjechał zweryfikować informacje, czy faktycznie jest tu pijacka melina. Okazało się, że zamiast meliny znaleźli prężnie działające niezależne centrum kultury. Przedstawiciele firmy wyrazili aprobatę dla działalności Elby oraz zgodę na dalsze zajmowanie budynków przez kolektyw Elby. Wyrazili również chęć podpisania umowy użyczenia działki na rok. Jednak przez następne półtora roku ani skłotersi i skłoterki nie upomnieli się o umowę, ani właściciel propozycji nie ponowił. W marcu tego roku na skłocie pojawiła się firma odpowiedzialna za wycenę wyburzenia budynków zajmowanych przez kolektyw Elba. Skutkiem tego było odnowienie kontaktu z właścicielami działki i spotkanie w Ostrołęce. Na spotkaniu ustalono, że firma Stora Enso Poland podpisze umowę użyczenia działki z kolektywem pod warunkiem, że stroną w umowie będzie ciało posiadające podstawę prawną w postaci stowarzyszenia lub fundacji. Umowa miała być na czas nieokreślony z możliwością miesięcznego wypowiedzenia. W tym celu osoby z kolektywu Elba rozpoczęły proces rejestracji stowarzyszenia w sądzie. Tym czasem, jeszcze tego samego miesiąca przy Elbląskiej 9/11 zjawiło się kilka osób z zarządu Story Enso Poland ze swoją świtą w towarzystwie przedstawiciela jednej z firm wyburzeniowych. Komunikat był jasny: skłotersi i skłoterki muszą się wynieść jak najszybciej, gdyż na początek maja zaplanowana jest rozbiórka budynków. Reprezentanci zarządu twierdzili, że nic nie wiedzą o żadnej umowie i najwyraźniej obietnica umowy padła z ust osób nieuprawnionych do wydawania takich decyzji.
Na początku kwietnia doszło do spotkania pomiędzy przedstawicielami i przedstawicielkami kolektywu Elba a zarządem firmy Stora Enso Poland w warszawskim biurze firmy przy ulicy Jagielońskiej. Nie udało się jednak wypracować żadnego porozumienia. Właściciele nieustępliwie naciskają na natychmiastowe opuszczenie działki, na co skłotersi i skłoterki nie mogą się zgodzić. Z kolei firma nie chce przystać na propozycję podpisania długoterminowej umowy ze skłotem z notarialnie ustaloną datą eksmisji.
Rozmowy utknęły w martwym punkcie. Miasto nie bardzo angażuje się w sprawę twierdząc, że konflikt dotyczy prywatnej działki. Zapomina wszakże, analogicznie do sytuacji Rozbratu, że ma decydujące zdanie o ostatecznym kształcie miejskich inwestycji. Brak jasnych planów zagospodarowania przestrzennego terenów, w których skład wchodzą pustostany przy ulicy Elbląskiej 9/11 przemawia na korzyść skłotu. Jednak nie do końca Elba jest obojętna miejskim decydentom. Ma wsparcie urzędu miasta dzielnicy Żoliborz, na które może się powołać w ubieganiu się o lokal zastępczy od miasta.
W obu przypadkach, Rozbratu i Elby, chodzi nie tyle co o ochronę, ale uwzględnienie tych niezależnych placówek społeczno-kulturalnych w inwestycyjnych planach przestrzennego zagospodarowania miasta. Istnienie tych miejsc nie wynika z kapitalistycznej kalkulacji kumulowania zysku, ale ze społecznej potrzeby wspólnego spotkania oraz samorządnego i oddolnego kształtowania swojego otoczenia i życia.
Łukasz Wócicki
Portugalia: Demonstracja nauczycieli w Lizbonie
Akai47, Sob, 2009-05-30 21:43 Świat | Prawa pracownika | ProtestyOk. 70 tys. osób wzięło udział w demonstracji nauczycieli dziś w Lizbonie. Nauczyciele domagali się podwyżki, zmiany systemu oceny ich kwalifikacji zawodowych i skrócenia godzin pracy.
Przewodniczący Federacji Nauczycieli (Fenprof) oświadczył, że nauczyciele domagają się "radykalnej" reformy systemu edukacji w Portugalii. Jednym z postulatów demonstrantów było także "stworzenie szkół specjalnych dla dzieci, które tego potrzebują".
Rosja: Ewikcja skłotu w Petersburgu
Yak, Sob, 2009-05-30 21:30 Świat | Represje
Rankiem 25 maja, policja dokonała ewikcji skłotu “Pila” na Ligowskim Prospekcie w Petersburgi. Skłot istniał od 6 miesięcy. Podczas gdy policja włamywała się do budynku, mieszkańcom udało się zbiec wraz z wartościowymi przedmiotami. Nikt nie został aresztowany, jednak policjanci zniszczyli wiele wartościowych przedmiotów, w tym instrumentów muzycznych.
Ze względu na bezpieczeństwo, skłot działał w ukryciu, podobnie jak inny skłot na wyspie Wasilewskiej, który również niedawno przestał istnieć.
Podczas ewikcji, oddziałowi policjantów towarzyszyła również ekipa telewizji. Prawdopodobnie ekipa chciała nakręcić coś w rodzaju „reality show” o tym, jak dzielni policjanci rozprawiają się ze skłotersami i antyfaszystami.
W odpowiedzi, skłotersi nagrali wiadomość na wideo dla mieszkańców Petersburga, w której podkreślają, że nie chodzi im jedynie o miejsce do życia i prowadzenia działalności artystycznej, ale także o stworzenie ruchu oporu przeciwko dzikiej zabudowie biurowej, niszczącej wyjątkowy charakter Petersburga.
Wywiad z pracownikiem tymczasowym poszkodowanym przez Groen Flex
Yak, Sob, 2009-05-30 16:06 Świat | Prawa pracownika | PublicystykaO sprawie Michała, 31-letniego pracownika tymczasowego, który został oszukany w zeszłym roku przez agencję pracy tymczasowej Groen Flex, pisaliśmy już wcześniej. Agencja pracy skierowała go do innej pracy, niż wynikało to z umowy, w wyniku czego doznał uszczerbku na zdrowiu. W wyniku wypadku, musiał zostać hospitalizowany. Ponieważ firma nie opłaciła jego składki ubezpieczeniowej (choć potrąciła mu za to z pensji), szpital wysłał rachunek za 24-godzinny pobyt w szpitalu Michałowi. Rachunek wynosił grubo ponad 2 tys. Euro!
Sprawa była tak skandaliczna, że w sprawie Michała nawiązała się międzynarodowa kampania koordynowana przez Związek Syndykalistów Polski, w której udział wzięła Anarchistyczna Grupa w Amsterdamie (AGA), lokalne grupy Inicjatywy Pracowniczej, aktywiści z Radia Awakening w Amsterdamie, oraz wiele osób z innych związków zawodowych, dziennikarzy i osób niezrzeszonych.
Dzięki współpracy udało się ustalić wiele szczegółów dotyczących wypadku, zaalarmować holenderską inspekcję pracy, oraz zorganizować akcje solidarnościowe. Dnia 13 marca w Ovezande, w hotelu robotniczym w którym mieszkają pracownicy tymczasowi zatrudniani przez Groen Flex/Eurocontract pojawiła się grupa Anarchistycznej Grupy z Amsterdamu z ulotkami o sprawie i informacjami, jak bronić swoich praw przeciwko nieuczciwym pracodawcom. Tego samego dnia w Opolu doszło do okupacji biura Groen Flex, w trakcie którego doszło do burzliwej wymiany zdań pomiędzy prezesem Groen Flex, a poszkodowanym pracownikiem przed kamerami lokalnej telewizji.
Presja wywołana przez międzynarodową kampanię, oraz toczące się postępowanie Inspekcji Pracy w Holandii uruchomione przez grupę AGA, spowodowały, że firma ugięła się i została zmuszona zapłacić rachunek za pobyt w szpitalu. W zeszłym tygodniu, ZSP otrzymało potwierdzenie od szpitala, że rachunek został faktycznie zapłacony.
Choć Groen Flex spełniło tylko swój obowiązek wobec Michała, wiele osób, które zostały poszkodowane w ten sam sposób przez agencję, nie otrzymało pokrycia kosztów leczenia. Widać więc, że międzynarodowe kampanie solidarnościowe są koniecznością w takich przypadkach.
Poniżej, publikujemy wywiad, którego udzielił Michał dziennikarce holenderskiej regionalnej gazecie Provinciale Zeeuwse Courant.
- Kiedy zacząłeś pracować dla Groen Flex? Jak nawiązałeś kontakt z firmą?
Dziękuję za zainteresowanie moja sprawą i tym co się wydarzyło podczas mojego pobytu w Holandii, gdzie pracowałem jako pracownik tymczasowy.
Agencja pracy tymczasowej Groen Flex jest przedstawicielem holenderskiej firmy Eurocontract na Polskę. Tak wiec moja praca, czy też kontakt z tą firma był krótki. W Opolu podpisałem w dniu 12 grudnia umowę przedwstępną, a już w niedzielę, tzn. 14 grudnia wyjeżdżałem do Hoandii. Kontakt z firmą Groen Flex nawiązałem poprzez internet, jako że w Polsce w okresie jesienno zimowym w moim zawodzie jest sezon martwy [z zawodu jestem ogrodnikiem], tak więc pracy zagranicą szukałem w ogrodnictwie/rolnictwie.
- Dlaczego zdecydowałeś się na pracę w Holandii?
Już wcześniej pracowałem w swoim zawodzie w pani kraju [Holandii]. Po drugie, o czym wspominałem wyżej, w Polsce w tym okresie w moim zawodzie jest martwy sezon. Na wyjazd w tak szybkim czasie zdecydowałem się przez kłopoty w rodzinie. Najbliższa osoba jaka jest moja mama zachorowała na raka piersi. Nie ukrywam, że na leczenie potrzebne są duże pieniądze, a tylko poprzez wyjazd zagranicę były szanse na lepszy zarobek i pomoc dla mamy.
- Słyszałam, że już w Polsce podpisałeś umowę, czy była to tylko umowa wstępna? Co ci powiedziano w Polsce?
Otóż w Polsce umowę z firma Groen Flex zawarłem jako umowę przedwstępną. Dopiero w Holandii w siedzibie firmy Eurocontract zawarłem umowę o prace sezonową.
- Czy umowa, którą podpisałeś w Holandii była sporządzona w języku polskim, angielskim czy holenderskim?
Umowa którą podpisywałem w Holandii była sporządzona w dwóch językach: po polsku i po holendersku (dla firmy). Tłumaczem podczas zawierania kontraktu była jedna z koordynatorek, pracująca już bezpośrednio w Eurocontract.
- Jakie informacje przekazała ci firma Groen Flex na temat ubezpieczenia zdrowotnego? Czy otrzymałeś jakiś dowód, że jesteś ubezpieczony?
Zarówno w Polsce, jak i przy podpisywaniu umowy z holenderska firma zwracałem uwagę na ubezpieczenie. Zarówno według przedwstępnej umowy w Polsce, jak i później w Holandii, według obu umów byłem ubezpieczony, jak również część pieniędzy z moich zarobków była przeznaczana na ubezpieczenie. Co było fikcją, o czym przekonałem się już po powrocie do Polski. Ale o tym później.
- Jakie masz doświadczenie zawodowe?
Co do mojego doświadczenia, tak jak pisałem wcześniej, już pracowałem w Holandii i to w swoim zawodzie, czyli w ogrodnictwie. Jestem po takiej szkole i w Polsce prace wykonywałem raczej w swoim zawodzie. W sezonie zimowym to przeważnie w zakładzie stolarskim.
- Dla jakiej firmy pracowałeś podczas ostatniego, feralnego, pobytu w Holandii? Jakiego rodzaju prace wykonywałeś?
Pracować zacząłem już od 15 grudnia, czyli w dniu następnym po moim przyjeździe do Holandii. W tym samym dniu, zaraz po podpisaniu w siedzibie firmy umowy, zostałem zabrany przez koordynatorkę do pracy na ....stocznię!
Na moje pytania do tej dziewczyny, czy to jakaś pomyłka, gdyż miałem pracować w swoim zawodzie, koordynatorka stwierdziła, że ona o niczym nie wie i że miała mnie zawieźć do tej pracy przy okrętach. Jeszcze raz spytał, czy na pewno to nie jest pomyłka, bo przecież nie znam języka angielskiego, ani też - co najważniejsze - nigdy na stoczni nie pracowałem. Koordynatorka stwierdziła, że zapyta o to w firmie i odjechała.
Na stoczni trafiłem do firmy ZMC (Zeeland Maritime Cleaning), która wykonuje prace porządkowe na okrętach. Trafiłem na jakiś okręt wojenny (cóż, kolejny paradoks ze względu na moje antywojenne poglądy). Nadmienić muszę, że nie miałem żadnego szkolenia B.H.P Już pierwszego dnia były małe zgrzyty z powodu mojej nieznajomości języka.
- Kiedy wydarzył się wypadek? Ile dni przepracowałeś wcześniej dla Groen Flex? - Co dokładnie wydarzyło się podczas wypadku?
W pierwszym tygodniu przepracowałem trzy dni, w kolejnym również. W feralny dzień, kiedy miałem wypadek tzn. dnia 29 grudnia, prace zaczęliśmy od przygotowania sprzętu, miałem umieścić rurę od odkurzacza przemysłowego w luku burty (nie znam się na fachowych określeniach). W poprzednich dniach czyściliśmy w tych lukach ściany, usuwając rdzę, jak również osady na ścianach. Kiedy wchodziłem do luku nie miałem maski ochronnej na twarzy. Zresztą, podczas wcześniejszych prac przy czyszczeniu też nikt z nas ich nie miał. Mieliśmy tylko ubiór ochronny, który jako jednorazówka szybko się niszczył.
Wracając do wypadku, być może zostały w lukach opary chemiczne z prac oczyszczających, w każdym bądź razie poczułem się niedobrze, dostałem zawrotów głowy, jak również silnego bólu w piersiach. Kolega wyprowadził mnie z okrętu na świeże powietrze, ale nic nie pomogło. Dlatego zostałem doprowadzony do budynku przy porcie (do biura stoczni). Tam czekałem na przyjazd karetki. W międzyczasie nasz brygadzista zadzwonił do firmy Eurocontract powiadomić ją o wypadku.
Trafiłem do szpitala we Vlissingen, gdzie zostały zrobione badania na serce itp.
Cały czas, jako tłumacz był ze mną Polak pracujący na stoczni, ale nie związany z firmą Eurocontract. Cały czas służył swoją pomocą i tylko dzięki niemu mogłem porozumieć się z lekarzami szpitala.
Z tego, co mi tłumaczył, wyszło na to że zostaję w szpitalu na jeden dzień i że będę na kardiologii. Cóż, nie miałem do tej pory problemów z sercem, wiec nie ukrywam że mnie o przeraziło.
- Czy Groen Flex pomógł Ci w czasie Twojego pobytu w szpitalu? Czy wypowiadali się na temat pokrycia kosztów leczenia i o ubezpieczeniu?
W szpitalu spędziłem jeden dzień. Niestety, nikt z firmy nie zadzwonił do mnie, po prostu nikt nie był zainteresowany moim wypadkiem, a na przyjazd z firmy by mnie zabrać ze szpitala czekałem na drugi dzień ponad 5 godzin. I tylko pomoc opiekującej się pielęgniarki sprawiła, że ktoś po mnie przyjechał. Po prostu zadzwoniła do Eurocontractu, że ja jeszcze jestem w szpitalu i nie mam jak trafić do Ovezande (miejscowości, w której mieszkałem). Od dnia wypadku, aż do mojego powrotu do Polski przedstawiciele Eurocontractu zapewniali, że jestem ubezpieczony i że nie muszę się martwić o koszty, bo przecież "umowa to umowa".
- W jakich okolicznościach postanowiłeś wrócić do kraju?
Niestety, przez ten okres, czyli od 30 grudnia 2008 r. do 8 stycznia 2009 r. nie przepracowałem ani jednego dnia, z powodu rzekomego "braku pracy dla mnie”. Co było wierutnym kłamstwem ponieważ do pracy przyjeżdżały nowe osoby z Polski pracując w...ogrodnictwie! Właśnie dlatego musiałem wrócić do kraju, ponieważ firma zrezygnowała z mojej pracy. Pieniędzy starczyło mi tylko na powrót do Polski. Ponieważ w firmie przepracowałem 6 dni, a jeszcze od tego miałem odliczony koszt za mieszkanie plus robocze buty.
- Kiedy otrzymałeś rachunek ze szpitala? Jaką dokładnie kwotę miałeś zapłacić?
Rachunek za szpitala na kwotę 2300 Euro przyszedł do mnie w lutym, wcześniej zaś dostałem z firmy ubezpieczeniowej pismo, iż oni nie ponoszą kosztów tego leczenia.
- Czy kontaktowałeś się z GF w sprawie rachunku? Ile razy? O co ich spytałeś i co ci powiedzieli?
Do Groen Flexu kilkakrotnie dzwoniłem już w tym samym dniu. Niestety, dopiero kiedy zadzwoniłem nie ze swojego telefonu mogłem dodzwonić się do firmy. Na moje pytania o rachunek i o to, że przecież byłem ubezpieczony, ktoś (być może prezes Groen Flex) poradził mi, abym od tej decyzji się odwołał, a jak nie, to poszedł z tym do sądu pracy.
I tyle trwała moja rozmowa na ten temat. Zostałem z rachunkiem za szpital sam, choć, jak się okazało później, znaleźli się ludzie, którzy postanowili mi pomóc.
- Pomoc otrzymałeś od ZSP? Jaka to była pomoc?
To właśnie dzięki ludziom z ZSP i ich pomocy poczułem wreszcie jakąś nadzieję. Dzięki kontaktom z amsterdamska grupą anarchistyczna sprawy zaczęły się toczyć na moja korzyść.
W dniu 13 marca, działacze z ZSP z kilku miast w Polsce postanowili przeprowadzić okupację budynku firmy Groen Flex w Opolu, ponieważ dotychczasowe moje prośby, oraz pisma od związkowców z ZSP nie dawały rezultatu, zdecydowano się na taką akcję. Do członków ZSP dołączyli związkowcy z OZZ IP oraz działacze F.A. - łącznie około 30 osób. Akcja w tym samym dniu była robiona również w Holandii, przez działaczy amsterdamskiej grupy anarchistycznej.
- Czy akcja przyniosła skutek? Czy teraz rachunek został już zapłacony? Przez kogo?
Po medialnej akcji jaka niewątpliwie rozpętała się w Opolu i w Holandii, prezes Groen Flexu po tygodniu skontaktował się ze mną, abym rachunek przesłał do siedziby firmy, gdyż zostanie on spłacony. W czasie rozmowy potwierdził mimochodem, że żadna z zatrudnionych przez firmę osób z Polski nie jest ubezpieczona. A to była również jedna z przyczyn okupacji firmy w Opolu.
Wracając do tematu, to na dzień dzisiejszy [18 maja] do końca nie mam pewności co do spłaty rachunku [od redakcji: dziś już wiadomo, że rachunek za szpital został opłacony przez firmę – potwierdzili to podczas rozmowy telefonicznej pracownicy szpitala. Michał otrzymał również pisemne potwierdzenie zapłaty].
Jednak uważam, że sprawa nie będzie nigdy skończona dopóki takie firmy jak Groen Flex będą traktować ludzi, jak towar wymienny. To, co wyprawiają takie agencje pracy tymczasowej, to współczesny handel żywym towarem. Tak wiec akcja firmowana przez ZSP póki co nadal trwa, przy dużej pomocy przyjaciół z A.G.A oraz OZZ IP.
Na dzień dzisiejszy niestety nie stać mnie na przerwę w pracy, kłopoty w rodzinnym domu się nie skończyły, doszły też moje osobiste problemy, w dużej mierze powiązane z kłopotami z firmą Groen Flex/Eurocontract. Mówiąc szczerze, po prostu spłacam długi zaciągnięte na ten feralny wyjazd.
- Co chciałbyś powiedzieć na zakończenie?
Tak. Na zakończenie dziękuję wszystkim osobom zaangażowanym w moją sprawe, szczególne podziękowania należą się tu w Polsce ludziom z ZSP, OZZ IP oraz FA, a w Holandii przyjaciołom z AGA. Tak jak wyzysk, nędza i brak poszanowania praw pracowniczych nie znają granic, tak przyjaźń i solidarność we wspólnej walce z takimi patologiami również jest ponad granicami. O czym mogłem się przekonać.
Francja: Kolejny obóz pracy - Polki nadzorowały pracę niewolniczą
Akai47, Sob, 2009-05-30 15:58 Świat | Prawa pracownikaNiektóre kobiety z Rumunii, pracujące w okolicach miejscowości Brumath w Alzacji, zarabiały ok. 18 euro miesięcznie przy zbiorze truskawek i szparagów. Inne kobiety, także zarabiały niewolnicze pensje. Według związkowców z CGT, kilkadziesiąt robotnic zatrudnionych przy zbiorach w środę przewieziono do Rumunii.
Wśród około 60 kobiet pracujących przy zbiorze było 6 Polek, które nadzorowały pracę pozostałych pracownic. Zatrudnione Polki, które były traktowane dużo lepiej od Rumunek, przebywają wciąż na farmie. Według konsulatu z Lille, zadeklarowały, że wolą pozostać we Francji.
Niemcy: Masowa deportacja do Wietnamu ze pomocą linii Air Berlin
Yak, Sob, 2009-05-30 13:32 Świat | DyskryminacjaW poniedziałek 8 czerwca 2009 r. prawdopodobnie odbędzie masowa deportacja samolotami Air
Berlina do Hanoi niemal 100-u wietnamczyków z całych Niemiec.
Są dwie grupy ludzi z Wietnamu, którzy zostaną przymusowo wydaleni:
- ludzie zatrzymani w Berlin-Köpenick w areszcie deportacyjnym
- ludzie z Wietnamu, których pochodzenie potwierdziła ambasada wietnamska
Wśród deportowanych znajdą się też Wietnamczycy z Polski, którzy ostatnio stali się ofiarami łapanki Straży Granicznej.
Akcja deportacyjna jest koordynowana przez agencję Frontex, która ma siedzibę w Warszawie. Cały czas, władze współpracują z wietnamską bezpieką przy sporządzaniu list osób do deportowania.
Aktywiści kampanii "Żaden Człowiek Nie Jest Nielegalny" organizują w Berlinie porady prawne dla ludzi, którym grożą deportacje.
Turcja: 35 nauczycieli-związkowców aresztowanych
Akai47, Sob, 2009-05-30 09:54 Świat | Prawa pracownika | Represje
35 członków związku Eğitim-Sen zostało aresztowanych 28 maja. Policja zrobiła naloty na biura związku w Ankarze, Izmirze, Istambule, Vanie i Manisie, aresztowała członków związku, zebrała komputery i dokumenty związku. Policja tłumaczy, że "szukała członków PKK".
Songül Morsümbül z zarządu konfederacji związkowej KESK, w której chodzi Eğitim-Sen, została zatrzymana na lotnisku Atatürk w Istambule. Prezydent związku Eğitim-Sen jechał autobusem z Istambułu do Ankary kiedy policja zatrzymała autobus i aresztowała go.
6 związkowców już zostało wypuszczonych.
Wczoraj na placu Taksim w Istabule odbyła się demonstracja solidarnościowa ze zatrzymanymi związkowcami. Podobne demonstracje odbyły się w różnych miastach Turcji.
Sposób na kryzys: firma zaoferowała pracownikom bon pogrzebowy
Akai47, Sob, 2009-05-30 09:21 Świat | Prawa pracownikaBon o wartości 5 tys. euro na pokrycie kosztów własnego pogrzebu otrzymali pracownicy fabryki lodówek i chłodni w Belluno na północy Włoch. Jak podaje "Il Giornale" miejscowi działacze kilku central związkowych uznali, że układ zbiorowy zawierający paragraf o bonie jest jednym z najlepszych we Włoszech.
"Il Giornale" przypomina, że "pionierski bon pogrzebowy" wprowadziło w zeszłym roku przedsiębiorstwo z okolic Werony. Jego dyrekcja zawarła porozumienie z firmą pogrzebową, na mocy którego każdy pracownik, a także członek jego rodziny ma zapewniony pogrzeb po wyjątkowo niskiej cenie - za 2449 euro.
"Prawdziwa okazja" - dodaje sarkastycznie gazeta. Podkreśla, że wraz z wypłatą zatrudnieni otrzymali informację o tym, że w ramach oferty proponuje się im trumnę z modrzewia, druk i rozlepienie klepsydr, kwiaty, zaproszenia na pogrzeb oraz pochówek.
USA: Blokada koncernu Chevron oraz Alternatywne Walne Zgromadzenie
Akai47, Sob, 2009-05-30 07:41 Świat | Ekologia/Prawa zwierząt | Prawa pracownika | Protesty
Międzynarodowa kampania "Prawdziwy Koszt Chevrona" jest skierowana przeciw złym praktykom tego koncernu, m.in. przeciw złym praktykom ekologicznym, które powodują liczne choroby wśród ludzi mieszkających niedaleko od rafinerii koncernu oraz przeciw brutalnym represjom wobec aktywistów walczących o swoje prawa.
Aktywiści kampanii opublikowali niedawno Alternatywny Raport Roczny o działalności koncernu. Problemy z koncernem już są dość znane, szczególnie w krajach tak jak Nigeria czy Ekwador, gdzie obecnie toczy się proces przeciw firmie o 27 mld. dolarów odszkodowania dla ofiar złych ekologicznych praktyk koncernu. W latach 1972-1992 Texaco (który należy do Chevron) wylał do miejscowych rzek ponad 68 mld litrów skażonej wody.
To nie jest pierwszy proces przeciw koncernom, ale jest pierwszym, który ma szanse zakończyć się wygraną ofiar. Ostatni proces Nigeryjczyków przeciw koncernom, który miał miejsce w Stanach, nie miał dużych szans na powodzenie.
27 maja obywają się walne zgromadzenia koncernu w Kalifornii i prawie co rok obywają się także protesty, w tym na zgromadzeniu ponieważ niektórzy akcjonariusze także protestują. W tym roku, aktywiści postanowili zorganizować "alternatywne walne zgromadzenia".
Podczas walnego zgromadzenia, grupa aktywistów zablokowała bramę wejściową koncernu.






