Los Cukrownii Łapy a biopaliwa

Obecnie w Cukrowni pracują jedynie 64 osoby. Jeszcze niedawno załoga liczyła 250 osób, cukrownia była jedna z największych i najnowocześniejszych cukrowni w kraju.

Teraz odbywa się tu jedynie pakowanie i magazynowanie cukru.

Byli podlascy plantatorzy buraków w tym roku musieli zasiać głównie zboża, rzepak i kukurydzę. Rolnicy,którzy swoje gospodarstwa nastawili głównie na uprawę buraka cukrowego odczuli bardzo boleśnie upadek cukrowni. Oni wiele zainwestowali w sprzęt, głównie drogie kombajny, za które płacili setki tysięcy złotych.

Rząd stworzył Krajowy Program Restrukturyzacji. Pieniądze na jego realizację, pochodzić mają z UE - jeżeli Krajowy Program Restrukturyzacji zaakceptuje Komisja Europejska. Podziałem tych środków zajmie się Agencja Rynku Rolnego. Byli plantatorzy i pracownicy będą mogli ubiegać się tam o dofinansowanie do zakupu maszyn i urządzeń wykorzystywanych w uprawach innych roślin. Preferowane są uprawy roślin energetycznych. Program przewiduje również pomoc dla przedsiębiorstw produkujących energię z produktów rolnych.

Doradcy z Podlaskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Szepietowie opracowali specjalny program "Jeśli nie burak, to co?", który przedstawiają byłym plantatorom podczas szkoleń. Program wskazuje wyraźnie na uprawę rzepaku (biopaliwo) jako na wyjście z trudnej dla nich sytuacji.

Biopaliwa w UE: krytyka Oxfam

Według Oxfam, unijne plany dotyczące biopaliw mogą być katastrofalne w skutkach dla krajów rozwijających się.

Unijne propozycje przewidują, że do 2020 roku, 10% całego transportu Unii będzie opierało się na biopaliwach. By odpowiedzieć na takie zapotrzebowanie, Unia będzie zmuszona importować biopaliwa oparte na trzcinie czy oleju palmowym z krajów rozwijających się. Dla takich krajów jak Indonezja, Kolumbia, Brazylia, Tanzania czy Malezja wkroczenie dużych firm chcących "zdobyć kawałek tortu biopaliwowego" rodzi nowe zagrożenia dla najbiedniejszych, takie jak wysiedlenie ich z terenów uprawnych, pozbawienie ich środków do życia, wykorzystywania pracowników i problemy z dostępem do żywności.

Zaopatrzenie Unii i innych krajów rozwiniętych w biopaliwa odbędzie się kosztem biednych. W ten sposób unijne regulacje zamiast rozwiązać problem przyczynią się do powstania kolejnego, mówi Robert Bailey z Oxfam. Biopaliwa mogą przyczynić się do redukcji biedny poprzez tworzenie nowych miejsc pracy, rynku dla małych gospodarstw rolnych i poprzez dostarczenie taniej energii na potrzeby lokalne. Jednak duże plantacje, które wyłonią się by sprostać zapotrzebowaniu Unii, przyniosą więcej zagrożeń niż korzyści.

Wprawdzie kraje członkowskie zgodziły się, że taki poziom biopaliw musi zostać osiągnięty w zrównoważony sposób. Jednak jak ostrzega Oxfam brakuje propozycji jakichkolwiek standardów związanych z wpływem tych decyzji na środowisko i społeczności. Według Roberta Bailey Unia musi zapewnić mechanizmy, które pozwolą na ochronę środowiska i ludzi.

Poza tym, jak twierdzi Oxfam, biopaliwa nie stanowią panaceum na wzrastającą emisję CO2. Cel ustanowiony przez Unię zapewni jedynie kilka procent redukcji, ale nie rozwiąże problemu.

Opublikowane raporty pokazują, że 5,6 mln km kwadratowych powierzchni uprawnej (czyli 10 razy większej niż teren Francji) może być przeznaczonej pod produkcję biopaliw w krajach rozwijających się w ciągu kolejnych 20 lat. ONZ szacuje, że 60 milionów ludzi na świecie może stanąć w obliczu wysiedlenia z terenów przeznaczonych na plantację biopaliw. Wielu z nich skończy w slumsach w poszukiwaniu pracy, inni będą pracowali na plantacjach za małe pieniądze w trudnych warunkach i bez żadnych praw.

Źródło: Oxfam

Dodaj nową odpowiedź



Zawartość tego pola nie będzie udostępniana publicznie.


*

  • Adresy www i e-mail są automatycznie konwertowane na łącza.
  • Możesz używać oznaczeń [inline:xx] żeby pokazać pliki lub obrazki razem z tekstem.
  • Dozwolone znaczniki HTML: <a> <em> <strong> <cite> <ul> <ol> <li> <blockquote> <small>
  • Znaki końca linii i akapitu dodawane są automatycznie.