Protest Towarzystwa Nauczycieli Szkół Polskich

Z dniem 1 września 2009 roku MEN nakazało poprzez wprowadzenie art.42 ust.2 pkt. 2 litera a i b Ustawy Karta Nauczyciela nauczycielom szkół podstawowych, gimnazjów, szkół ponadgimnazjalnych, w tym specjalnych, realizować dodatkowo nieodpłatnie 1 godzinę dydaktyczną tygodniowo. W roku przyszłym ma to być już 2 godziny tygodniowo w szkole podstawowej i gimnazjum. Chyłkiem, bez podania jakiegokolwiek powodu, na dodatek wmawiając, że narzucane nam dodatkowe godziny nieodpłatnej pracy są częścią składową 40- godzinnego tygodnia pracy, MEN wprowadza obowiązek odrabiania pańszczyzny przez rzeszę nauczycieli. To wyraźny przykład aroganckiego traktowania środowiska nauczycielskiego przez obecne władze Ministerstwa Edukacji Narodowej, gdyż protesty ZNP i oświatowej „Solidarności” nie przyniosły żadnego skutku, a oferowane przez resort oświaty podwyżki są tak naprawdę jedynie rewaloryzacją, a poza tym nie uwzględniają dodatkowej obowiązkowej pracy pracowników placówek edukacyjnych i wychowawczych.

Zwracamy uwagę, że Ustawodawca pisząc Kartę Nauczyciela w 1982 roku i ustalając pensum dla nauczycieli oraz 40- godzinny tydzień pracy, nie przewidywał dodatkowych zadań związanych głównie z reformami ministra Handtkego i jego następców i że dodatkowe obciążenia będą czekały na nauczycieli wraz ze zmieniającą się rzeczywistością szkolną. Rozrośnięte procedury biurokratyczne, konieczność tworzenia „teczek” na potrzeby awansu zawodowego, konstrukcja całego systemu egzaminów zewnętrznych, szereg dodatkowych obowiązków przydzielanych nauczycielom, wynikających z organizacji pracy szkoły, to tylko niektóre przykłady zwiększonych obowiązków nauczycieli.

Po odebraniu prawa do wcześniejszej emerytury, po procedurach ograniczających ochronę zawodu i tak już wystawionego na ataki środowisk traktujących edukację narodową jedynie w wymiarze pragmatycznym, po reformie, która zniszczyła skutecznie lub radykalnie ograniczyła możliwości oddziaływania wychowawczego nauczycieli, przyszła kolej na obniżenie statusu prawnego i finansowego nauczycieli przy dociążeniu go obowiązkami. W tej sytuacji nie możemy milczeć i żądamy wycofania się Ministerstwa z pomysłu ukonstytuowania w systemie dodatkowych godzin lekcyjnych w etacie nauczycielskim.

Nauczyciele, bez tej tzw. „19 godziny”, przekraczają najczęściej 40- godzinny limit czasu pracy - jest to praktyka normalna i powszechna. W poczuciu odpowiedzialności za przemiany dokonujące się w systemie szkolnym nie domagali się do tej pory zapłaty za godziny nadobowiązkowe.

Dziś nas nauczycieli boli fakt, że Minister Edukacji, nie znając widocznie specyfiki zawodu nauczycielskiego, lekceważy ogrom pracy pozalekcyjnej nauczycieli i daje wyraźny sygnał społeczeństwu, że 40-godzinny tydzień pracy nauczyciela to fikcja.

Wprowadzając obowiązek darmowej pracy dodatkowej MEN zadbało skutecznie o obniżenie poziomu autorytetu zawodu nauczycielskiego.

Dodatkowa godzina już przyniosła w wielu szkołach zwolnienia nauczycieli. Zlikwidowano płatne, zaliczane do pensum zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze, w dużej mierze przepadły także zajęcia, rozwijające zainteresowania uczniów. Warto przy tym pamiętać, że mamy przynajmniej kilkanaście uczelni kształcących nauczycieli, dla których przy tak realizowanej polityce nie będzie pracy.

Rozpaczliwe szukanie doraźnych oszczędności nie tylko nie służy nauczycielom, ale również przynosi szkodę uczniom.

Wzywamy Ministerstwo Edukacji Narodowej do zachowania standardów państwa demokratycznego, w którym za pracę przysługuje płaca i wycofania się z nakazu pracy darmowej świadczonej przez nauczycieli.