Powstało forum Dyskordian

Jak mawiał Pascal wiara przejawia się w rytuałach, jeśli im ulegamy wierzymy jeszcze zanim to pojmiemy - "Rytuał wiary wstecznie wytwarza wiarę w rytuał" Z punktu widzenia działania ideologi taki sposób "aktywności" jest bardzo wątpliwy tzn. odtwarzanie rytuałów wiary w celu ich dyskryminacji. Kościół K pewnie cieszy się i zaciera ręce w końcu większość jego duszyczek w kapitalistycznych krajach to ludzie, którzy są katolikami właśnie poprzez tradycję, rytuał. Odnosząc się jeszcze raz do tezy pascal'a można stwierdzić, że dyskordianizm wytwarza osoby religijne zanim one same o tym się dowiedzą.

bzdury

szkoda czasu na takie pierdoły

Nagły Atak Spawacza:
http://www.youtube.com/watch?v=Yi_4p0PWLLU
http://www.youtube.com/watch?v=AwARnKj_IW8
http://www.youtube.com/watch?v=hLgCxZ2Df7M&feature=related

No jasne. Po co zmieniać swoją świadomość i poszerzać możliwości umysłu. To burżuazyjne wymysły. Mam wrażenie że wraz z podziałem na prawicowych (libertarian) i lewicowych anarchiści w polsce stracili nie tylko poczucie humoru i dystans do siebie (które jak pokazują badania naukowe renomowanych instytutów, są niezbędnym warunkiem osiągnięcia sukcesu) ale i zdolność do głębszych refleksji intelektualnych. Polecam lekturę pism Roberta Antona Wilsona i Kerry Thornleya.

Śmiech, nie śmiech ale to jednak nie zmienia tego że religia to przede wszystkim rytuał. Zgadzam się, ze obiadek niedzielny to dobry przykład. Bóg to jest dopiero na drugim czy nawet na końcowym miejscu.
Z tego co tu odczytałem, dyskordianie mają nawet konkretną boginię za symbol tej niereligijności. Sam humor jednak nikomu nie zaszkodzi. Chyba... Można się posmiać nawet z załozeń anarchistycznych jak ktoś lubi
http://nonsensopedia.wikia.com/wiki/Anarchia

Ma dwa ramiona konieczne by wystrzelić pocisk- zmiane na poziomie społecznym i zmianę wewnętrzną. ta druga jest imo ważniejsza- do czego prowadzi zmiana społeczeństwa bez przemiany wewnętrznej, rewolucja oparta na nienawiści pokazuje historia rosji.
Dyskordianizm ma wiele aspektów, rytualizm jest jednym z nich i jest to bardzo specyficzny rytualizm będący kpiną z religii i norm społecznych jak np. "klątwa indyka" czy jeden z głównych dyskordiańskich rytuałów (przyznaję- nigdy nie odważyłem się go przeprowadzić polegający na pójściu "odzianym w niebo" (tj. nago) do kiosku po papierosy czy gazetę.
Sprawa jest o wiele poważniejsza niż robi wrażenie. Stań przed pierwszym lepszym biurowcem, siedziba korporacji i zadaj sobie pytanie jak możesz to zniszczyć? Jakie są realne możliwości?
Dla dyskordian rząd to halucynacja w umysłach polityków a prawa własności to magia- jak inaczej nazwać moc jak ma papierek nadający komuś własność gruntu?- używamy wiec własnej magii, deprogramowania, desocjaliczacji i "ontologicznej partyzantki" bu zerwać "owe kajdany wykute przez umysł".
W sztuce Sartre'a "Muchy" tyran mówi "ludzie są wolni tylko nie zdają sobie z tego sprawy, gdyby sobie to uświadomili mój pałac nie stałby ani dnia dłużej"
Nie tylko ideologia klasy rządzącej staje się ideologią dominującą w społeczeństwie. Również rzeczywistość.

Gdy czytam te wypowiedzi mam wrażenie, że część z was zatrzymała się z analizą np. kulturowego oddziaływania kapitalizmu na poziomie "wewnętrznego" zainteresowania nim. Ułatwia to wam pewnie codzienną egzystencje, nadaje cel ale nie taką wartość powinna nieść krytyka kapitalizmu, religii. To proces dekonstrukcji, nie budowania. Dyskordianizm jest raczej "oznaką czasów" w jakich przyszło nam żyć, cynikami jesteśmy wszyscy i nie ma potrzeby dodatkowego odgrywania takiej pozy. Wszyscy wiemy iż to co robimy jest iluzoryczne, system społeczny zakrywa nierówności, szkolnictwo reprodukuje kapitalizm ale nadal to robimy. Chodzimy do szkół, głosujemy itd. Jesteśmy więc cynikami wobec wszystkiego, czy sądzicie, że potrzeba nam jeszcze jakiegoś urojenia pseudoreligijnego by przybrać pozę jeszcze większego cynizmu i dystansu ? Czy rozpad, podział, apatia, bezsilnośc itd. to nie są symptomy liberalnego społeczeństwa ? Widać na jakim poziomie w polsce są "lewacy" ulegający zindywidualizowanej logice kapitalizmu tzn. zaczynania od siebie. Jak dla mnie lewak to ktoś dla kogo jasne jest to, że struktura w jakiej żyje narzuca normy symboliczne i bez zmiany struktury zmiany podmiotowe sa niemożliwe i tu pojawia się moment rewolucji podczas której takie zmiany mogą już zachodzić. Np. w grecji każdy lewak wie iż tylko przeprowadzony wspólnie czyn odbija się w jakiś sposób na strukturze nie myśl, nie świadomość tylko polityczny czyn.