Nowa grupa partyzantki miejskiej w Grecji?

podniecanie się działaniami partyzantek miejskich np. w Polsce przypomina mi zachowania kibiców - 22 osoby biegają za piłką, a kibicuje im np. z 10 000. Z tej liczby tylko nieliczni sami również amatorsko biega za piłką, dla większości mecz to tylko dodatkowa rozrywka na co dzień zajmują się czymś zupełnie innym, część kibiców zajmuje się też burdami i chuliganką co z ideą sportu fair play nie ma nic wspólnego. Podobnie jest z "kibicowaniem" miejskim partyzantom, sprowadza się to płytkiego narzekania, że u nas to tak "nie grają" - czyli zamiast wzmacniać własne działania narzeka się na ich "amatorszczyznę", komentowania z pozycji osoby zupełnie niezaangażowanej (czyli takiej której głównym przejawem aktywności jest "kibicowanie" i "komentowanie"). I tak porównania można by snuć. Zakładam zresztą, że za moment pojawi się tu cała masa komentarzy, bo jak wiadomo oddani kibice nie pozweolą by obrażano ich "drużynę" :-)

W Polsce ruch np. jest silny tam gdzie może coś realnie zmienić np. w ruchu lokatorskim. I tak powinno być, bo tu jest 100 razy bardziej niebezpieczny dla systemu niż wysadzając komisariat.

Jedyną metodą na zabicie ośmiornicy jest odcięcie jej głowy.
Uderzając w jej macki nic nie wskórasz, a tylko ją rozdrażnisz.

A co z drugiej strony dały działania Ravachola, bandy Bonnota, Czołgosza, Hryniewieckiego?

A co dały działania dziewiętnastowiecznej socjaldemokracji? Anarchistycznych związków zawodowych przełomu wieków? Nie osiągnięto nic poza rozpętaniem rewolucji w Hiszpanii (i to też dzięki użyciu siły, a nie samych metod pokojowych), w czasie której później nie brzydzący się programowo przemocą staliniści "sprawiedliwych" zwolenników POUM i CNT wymordowali. Partia masowa również gówno osiągnęła, a istnieje zawsze możliwość ostatecznego przejścia jej członków na parlamentarną stronę mocy.

Mieszasz tematy. Co innego awangardyzm tych samozwańczych grupek wyzwoleńczych, przez które nikt nie chce być wyzwalany (ja na pewno nie), a co innego są wyzwoleńcze rewolucje, takie jak właśnie w Hiszpanii. Akcje grupek sfrustrowanych nihilistów "nienawidzących społeczeństwa" totalnie nic nie dają. Nikt się ich nie boi, a władze się z nich nawet cieszą, a czasem sponsorują bo mogą rozkręcać paranoję "wojny z terroryzmem". Daje im to znakomite narzędzie do wyalienowania radykałów ze społeczeństwa i rozbicia ich organizacji.

Rewolucyjny ruch związkowy, i szerzej masowy ruch robotniczy, wywalczył konkretne ustępstwa ze strony kapitału i państwa. I zrobił to nie ze strachu przed śmiesznym wariatem Ravacholem, ale ze strachu przed rewolucją społeczną. Przyznało to wielu polityków, między innymi Roosevelt.

A w Hiszpanii udało się osiągnąć więcej niż jakiemukolwiek anarchoindywidualistycznemu awangardyście biegającemu z bombą. Tam przynajmniej udało nam się zbliżyć do zwycięstwa i tam udowodniono w praktyce, że pewne rzeczy są technicznie możliwe do realizacji.

Chyba że ktoś wierzy że wystarczy stuknąć paru polityków i dziennikarzy i system sam by się zawalił. To jest myślenie magiczne, właściwe raczej prawicy.

Uczciwie trzeba jednak przyznać że współczesni insurekcjoniści nie mówią o "stuknięciu paru polityków" a o ogólnospołecznym powstaniu (do którego poszczególne ataki sa tylko wstępem, propaganda, przygotowaniem itd) analogicznie jak syndykaliści mówią o powszechnym strajku który zniszczy kapitalizm (a małe strajki lokalne to tylko wynik tymczasowej walki)

mówić to ja też mogę i co z tego wyniknie. A liczy się nie gadanie ale efekty działań. O ile anarchosyndykalistom coś się jednak w historii udało, to taktyka na "insurekcję" ponosiła fiasko za fiaskiem doprowadzając kolejne pokolenia bojowników do frustracji i poddania się.

Ale co konkretnie mu się udało? Na zachodzie są kilkunastotysięczne (i większe) związki anarchosyndykalistyczne działają, działają, i nic.

A przykładowo przejęcie fabryk w argentynie dokonało się właśnie w ramach ogólnego powstania społeczeństwa (względnie w następstwie wydarzeń po powstaniu) a nie w ramach długotrwałej, powolnej, walki związkowej

Udało się to co pisałem wyżej. A to nie mało. Poza tym ja nie mówię wyłącznie o związkach zawodowych, ale ogólnie o radykalnym ruchu robotniczym.

Przykład Argentyny to przykład zmarnowanej szansy. Gdyby wcześniej przez lata przygotowywali się do sytuacji rewolucyjnej, dzisiaj zapewne nie mówilibyśmy o "paru zajętych fabrykach". Taka sytuacja trafia się rzadko i trzeba być do niej dobrze przygotowanym, żeby wyzyskać ją w pełni, na ile dane warunki historyczne pozwolą. Poza tym Argentyna to także nie przykład popierający tezę, że grupki zbrojne są do czegoś potrzebne, bo to nie one przecież wywołały powstanie, ale wręcz przeciwnie - były przyczyny systemowe i załamanie się systemu gospodarczego wywołały masowe wystąpienia. To jest w zasadzie poparcie mojej tezy.

Gdyby wcześniej była tam walka związkowa przez lata... to prawdopodobnie nie doszło by do przejęcia ani jednej fabryki. Poprostu kapitaliści stopniowo cofali by się przed pewnymi postulatami, aż do opadnięcia fal niezadowolenia i tyle. I do żadnej rebelii by nie doszło. Zamiast neoliberalizmu byłby socjalliberalizm czyli działałaby typowa zasada "kija i marchewki". Tak jak to działa na zachodzie europy.

Inna sprawa że owszem rewolta nie była tam wcześniej przygotowana ale właśnie dlatego że nie było tam silnego ruchu anarchistycznego. A jeżeli był to działający na zasadach federacjonizmu

Dobrze gada, polać mu :)Trzeba uderzać tam gdzie tli się konflikt społeczny we współczesnym społeczeństwie polskim tzn. kwestie lokatorskie, praca czasowa.

Tak, bez wątpienia drżą ze strachu przed polskimi napinaczami internetowymi. Tak się składa że lokalne władze uznały KOL za najmiebezpieczniejszą organizację społeczną ostatnio, która im bruździ jak nikt. Dlatego nie zdziwię się, jak zaczną sponsorować za niedługo jakichś idiotów "inserukcjonistów", którzy ogłoszą że w "imię walki z kamienicznikami" należy wysadzić ratusz. Wtedy cały KOL się zamknie za terroryzm i sprawa będzie załatwiona. Pożytecznych idiotów zawsze się znajdzie jakichś. Nigdy ruch anarchistyczny w Polsce nie był tak blisko powiększenia swoich wpływów jak teraz dzięki pracy u podstaw wśród zwykłych ludzi, dzięki ciężkiej robocie związkowej i lokatorskiej. Ale to za mało, trzeba fajerwerków, emocji, adrenaliny, maczyzm rządzi. co tam emeryci z KOL, trzeba ostro przyjebać. Najlepiej wysadzić jakiś śmietnik pod parlamentem. to się wtedy system zatrzęsie w posadach. Jezusie nazareński co to będzie. Rewolucja za rogiem, wystarczy jebnąć mołotowem,

Poniekąd masz rację poniekąd nie.

Z drugiej strony ruch lokatorski z anarchistycznego punktu widzenia. Bo zamiast uczyć ludzi od razu organizowania się w sposób anarchistyczny (czyli po za państwem, bez żadnej hierarchii, bez żadnych oficjalnych zarejestrowanych struktur) (jak to robią greccy anarchiści) w Polsce aktywiści dokładnie na odwrót uczą ludzi zakładania legalnych stowarzyszeń, reformistycznej walki przez sądy, itd. Czyli zamiast tworzyć ruch czysto anarchistyczny (w zasadach swojej somo-organizacji, nie w nazwach) tworzy się kolejny ruch reformistyczny (w rodzaju związków zawodowych walczących o polepszenie bytu w ramach kapitalizmu)

Dopóki istnieje państwo i kapitalizm walczymy "w ich ramach" - to chyba dość oczywiste jest. Nie ma czegoś takiego w Grecji, że oni "żyją poza państwem i kapitalizmem" i nie słyszałem żeby ktoś z nich coś takiego twierdził. To chyba raczej jacyś hipisi, którzy w latach 60. chcieli "odpaść" od społeczeństwa i żyć na odpadkach cywilizacji zwanych komunami. Jak to się skończyło, wiadomo.

My walczymy w kapitalizmie o jego obalenie, takimi środkami jakie mamy. a nie z pozycji jakiegoś "zewnątrz", bo takiego "zewnątrz" nie ma.

Można organizować się w związki zawodowe hierarchicznie i niehierarchicznie, mogą być stowarzyszenia hierarchiczne i niehierarchiczne.

Nie zrozumiałeś o co mi chodziło. Nie chodziało o życie "poza państwem i kapitalizmem" tylko o działalność bez oficjalnych strukturami, bez reformizmu, bez hierarchii, na zasadach czystej solidarności .

Tak właśnie działa ruch w Grecji i tego uczy ludzi. Jest problem ludzie się zbierają i go rozwiązują. Bez tworzenia stałych instutucji i reformistycznych stowarzyszeń

Przykładowo a-syndykalistyczny związek ESE stanowi w greckim ruchu zupełny margines.

Jak ten ruch działa w Grecji to pisał na libcomie pewien anarchista. W czasie zamieszek relacjonował co się dzieje i mówił że nie ma czegoś takiego jak demokracja bezpośrednia w tym co się dzieje, raczej dyktatura grupek zadymiarzy, którzy decydują o wszystkim. Mało kto organizował coś takiego jak rady zakładowe, czy zgromadzenia sąsiedzkie, które by pozwalały wyrazić zdanie ludziom w imieniu których niby te dymy się działy. Nic nie było przygotowane pod tym kątem, mimo legendy ruchu anarchistycznego w Grecji. Pewnie właśnie dlatego że organizacyjnie ruch anarchistyczny jest tak słaby i ta słabość została rok temu obnażona niestety. A państwo nawet się nie zachwiało od tych zamieszek. Nawet rząd nie podał się do dymisji nie mówiąc już o jego upadku.

CO TY PIERDOLISZ??!!
widze, ze masz zerowe pojecie o greckiej rewolcie oparte na wypowiedzi kolesia, ktory albo siedzi ciagle przy komputerze albo jest jakims totalnym kosmita.
w grudniu 2008 okupowanych bylo wiele miejsc, od uniwersytetow, budynki zwiazkow zawodowych itd. wyadawane byly oswiadczenia roznych grup, od robotnikow, przez studentow i grupy sasiedzkie! i to bylo wszytsko zorganizowane przez dyktatorskie grupy zadymiarzy???!!!
nie chce mi sie nawet rozpisywac na ten temat, bo zal mi czasu i energii ale nie wierze wlasnym oczom jak czytam te bzdury, ktore wypisujesz jakbys zjadl wszytskie rozumy.
grecki ruch jest bardzo dobrze zorganizowany, mocno zdecentralizowany co prawda, ale jak dla mnie dziala to na ich korzysc.
i nie walczy on o to, zeby uzyskac jakies ustepstwa ze strony panstwa tylko walczy Z PANSTWEM, nie idzie na kompromis, taka droge wybral i nie nam to oceniac, zwlaszcza zza monitora.
pozdrowienia z Aten

co ty powiesz? jak pogrzebiesz na CIA, to sie zorientujesz że część tekstów o Grecji osobiście tłumaczyłem, zwłaszcza te o okupacji siedziby biurokratycznych związków zawodowych. Więc nie musisz mnie "oświecać". Niestety brak organizacji i wcześniejszego przygotowania spowodował, że sama okupacja niestety skończyła się niczym. Nie doszło do rozszerzenia protestów na większą skalę. Teraz ruch idzie w kierunku zamachów, co świadczy raczej o porażce niż zwycięstwie. Zwykle niestety tak jest, że jak ruch przegrywa to idzie w kierunku "partyzantki miejskiej". Tak było w 1905 roku, tak było w latach 70. itd.

Ale widzę że FC Komórki Ogniowe działa. Zza monitora oczywiście.

powiem tak: zapraszam do grecji abys wyglosil swoje analizy przed greckimi anarchistami. rownanie ruchu anarchistycznego z atakami bombowymi jest bardzo niefajnym skrotem myslowym, mainstreamowe media chca zeby ludzie tak mysleli, ze anarchisci w grecji to tylko podkladanie bomb. gratuluje takiego sposobu myslenia. i powaznie, zapraszam do grecji, tylko szybko uciekaj jak zaczniesz tak gadac jak tu piszesz ;)

ale przecież komentuję to co czytam na CIA. Nigdzie też nie napisałem, że "anarchiści w Grecji to tylko podkładanie bomb". Ale takie oświadczenia jak te Komórek Ognia, to jest właśnie woda na młyn mediów i państwa. Przecież o tym cały czas piszę. Wchodzę, jako zwykły pracownik, i czytam: "walczymy ze społeczeństwem", nihiliści, powstała kolejna grupa partyzantki miejskiej itd itd. Jaki to obraz ruchu wywołuje?

Do Grecji się nie wybieram, nie mam kasy na rewolucyjne wycieczki, ledwo koniec z końcem wiążę, jak większość ludzi w tym kraju. Interesuje mnie natomiast to, jaki to obraz ruchu anarchistycznego wywołuje w Polsce. I męczy mnie że muszę tłumaczyć ludziom którzy zgłaszają się po poradę ws. łamania praw pracowniczych, że nie podkładam bomb. Co to jest? XIX wiek? Romantyzm ludów?

Czyli promujesz taki rodzaj anarchistycznego PR. Panie i panowie co nastąpi teraz, skoro naszym celem ostatecznie ogłoszone zostało przypodobanie się przeciętnemu pracownikowi. Może ryngrafy z Matką Boską i Rota zamiast hejnału (to by przyciągnęło robotników przemysłu ciężkiego) albo organizacja bali charytatywnych (to w celu zainteresowania hahaha klas wyższych)? Dla mnie reakcją naturalną na przeczytane zapewnienie o nienawiści do społeczeństwa jest pytanie o przyczynę. I się pod walką ze społeczeństwem konformistów manipulowanym reklamami (dającym się manipulować) jak najbardziej podpisuję. W tym fragmencie o "zwykłym pracowniku wchodzącym na stronę" to już zajechało Lepperem głównie przez (odruchowe?) zaniżenie możliwości intelektualnych przeciętnego robociarza. Osoba, która po przeczytaniu dwóch tytułów się do czegoś zniechęca jest albo głupia albo uprzedzona.

Xavier to agent jakichś ciemnych sił. Ja się specjalnie tematem nie interesowałem, ale kiedy rozmawiałem w wakacje z jednym Greckim studentem, mówił to samo co Xavier. Z tym, że gość był trockistą, więc sami rozumiecie...
;)

Co ty powiesz. A niżej chwali was leninista Baader-Meinchof. I uważaj żebyś nie skończył jak Stalin. On stosował podobną taktykę walki w młodości jak te całe Komórki Ognia. Piłsudski też robił zamachy. Generalnie myślę, że ci zamachowcy to niezły materiał na dyktatorów zwykle jest.

Nie napinaj się tak, żartowałem sobie. Ja sam uważam się za leninistę i właśnie dlatego w pełni cię popieram w twojej ocenie wydarzeń w Grecji - jak powszechnie wiadomo, marksizm, a w szczególności marksizm rosyjski, ukształtował się w zdecydowanej opozycji wobec terroryzmu i to właśnie z tych powodów natury praktycznej, które wymieniłeś.
Swoją drogą, dziwi mnie, że ciągle odwołujecie się do rewolucji Hiszpańskiej jako przykładu działalności w sposób, który każe sądzić, że nie dostrzegacie faktu, iż była ona totalną klęską, gdyż masy pracujące nie zdołały zwyciężyć w wojnie domowej. Dlatego, moim zdaniem, nie sposób jest wyciągnąć żadnej lekcji z tych doświadczeń, nie zestawiając ich z przykładami zwycięskiej walki rewolucyjnej, których niepowodzenie przyszło na dalszym etapie procesu. Jak powiada przewodniczący Mao: "Walka, klęska; kolejna walka i kolejna klęska... aż do ostatecznego zwycięstwa, oto metoda walki ludu." Jeśli w tym kontekście czegoś można się nauczyć z wydarzeń w Grecji, to tego, że zamieszki i terroryzm nie są w stanie sprowokować rewolucji społecznej, bo nie proponując, żadnej realnej (już istniejącej) alternatywy wobec państwa - które bądź co bądź zapewnia jakąś względną stabilizację - nie są w stanie zmobilizować ludzi do zaangażowania w proces.

Z rewolucji hiszpańskiej anarcho-insurekcjoniści wyciągnęli taki wniosek że CNT zaczęła odtwarzać struktury partyjne/państwowe, łącznie z sekretariatem generalnym. A ostatecznie doszło do wejścia anarchistów do rządu.
Stąd też @ insurekcjoniści odrzucają związki zawodowe jako prowadzące według nich do odtworzenia struktury państwa.

Osobiście nie podzielam w pełni tego przekonania, ale według mnie warto się nad tym zastanowić.

Nie wiem czy dobrze Cię rozumiem. Czy Twoim zdaniem przyczyną klęski hiszpańskiej klasy robotniczej, była działalność anarchistów w ruchu robotniczym? Czy uważasz, że anarchiści powinni byli zostawić walkę rewolucyjną innym, którzy byliby w stanie prowadzić ją skuteczniej? Jeśli tak, to właściwie byłbym skłonny się z tobą zgodzić, z jednym zastrzeżeniem - sam brak anarchistycznego typu awangardyzmu, nie musiałby koniecznie prowadzić, do wykształcenia się awangardy w rodzaju bolszewików ;) Zresztą, wydaje mi się, że problemem nie była sama obecność anarchistów w rządzie, ale to, że nie odważył się on podjąć wielu koniecznych kroków, jak na przykład wyzwolenia kolonii (spory odsetek walczących po stronie Franco stanowili Marokańczycy, wyzwolenie Maroka miałoby pewnie podobne znaczenie, jak zapewnienia bolszewików o prawie kozaków do ich ziemi - sprawiły one, ze większość oddziałów kozackich nie poparło ataku Kiereńskiego na Petersburg).

To poczytaj sobie ten komunikat "komórek ognia". Nie interesuje mnie obraz w mediach, interesuje mnie wyłącznie to co same te grupy robią, co mówią np. greccy anarchiści na ten temat a nade wszystko jakie są tego efekty.

To nie jest dyskusja na temat przemocy w polityce, tylko na temat grupek, którym się wydaje że zbawiają świat. Co innego sytuacja rewolucyjna, kiedy to jak w Chile robotnicy tysiącami domagają się rozdania im broni (a prezydent Allende im tego oczywiście, jak porządny reformista odmawia, ku własnej zgubie), albo gdy tę broń tysiące robotników same sobie zdobywa w koszarach jak w Hiszpanii. A co innego gdy kilkunastoosobowe gruby maczo-menów roją sobie, że wyzwalają kogokolwiek, a tak naprawdę chodzi o głaskanie własnego ego. Wtedy to jest szkodliwe dla ruchu który próbuje się umasowić, bo daje pretekst państwu do ataku w najmniej odpowiednim momencie, kiedy jest on słaby i dodatkowo daje argumenty propagandowe.

W polityce liczy się skuteczność, a nie romantyczne porywy. Krytykuję socjaldemokrację, bo jest nieskutecznia, krytykuję leninowców, bo spartolili robotę, ale jeszcze bardziej krytykuję romantyków, którzy idą z szablą na czołgi. To jak z powstaniem warszawskim - wielki romantyczny zryw, który doprowadził do rzezi tysięcy ludzi zupełnie bez sensu. Ale pewnie paru maczo-menów było w siódmym niebie, że "coś się wreszcie dzieje".

Heh zazwyczaj jesteś bardzo uczulony na wszelkie zarzuty "nierobotniczości" i zawsze twierdzisz: "przecież "ten/tamta" to też robotnik!"
A teraz na odwrót.

Skąd wiesz że członkowie komórek ognia to nie robotnicy? Może to właśnie robotnicy.

Po drugie twoje zarzuty nie odnoszą się do sedna. W przypadku tego typu grup to nie jest walka subkultur czy coś.
Tylko świadomy polityczny wybór takiej a nie innej drogi walki.

Więc jeżeli krytykujesz sam fakt tego to że ktoś świadomie wybiera taką a nie inną drogę walki i nią idzie to można to obrócić w drugą stronę.

W stylu:
Co innego sytuacja rewolucyjna, kiedy to jak w Hiszpanii robotnicy tysiącami wstępują do anarchistycznych związków zawodowych i domagają się przejęcia zakładów. A co innego gdy kilkunastoosobowe gruby studencików (względnie starych anarcholi) roją sobie, że wyzwalają kogokolwiek, a tak naprawdę chodzi o głaskanie własnego ego. I tworzą jakieś związki by się dowartościować że "walczą" mają kontakt z "ludem" a przeciez każdy widzi że to bzdura i sztuczne "odgórne" organizacje stworzone przez ideologów-hobbystów.

Nie twierdzę tak tylko pokazuję absurdalność tego co napisałeś o grupach insurekcyjnych

Geneza nie ma tu nic do rzeczy, bo w historii było parę grup marksistowskich które stoczyły się w nihilizm. To że rozwali się komputer to jest raczej śmieszne ze strategicznego punktu widzenia. Za dużo kosztowało to ich. Pyrrusowe zwycięstwo. Liczą się jak mówię efekty, a nie intencje. I trzeba wyciągać z tych efektów jakieś wnioski. Nastawianie się "prowokowanie państwa" do ujawniania przemocy nic nie daje, bo ludziom łatwo wytłumaczyć, że to dla ich dobra i jak widać jakoś nie doprowadziły te działania do masowego zrywu.

Nie ma się umasowić, tylko próbuje się umasowić, a takie działania mogę zdusić iskrę a nie ją rozpalić paradoksalnie. Trzeba myśleć, a niestety jak się zaczyna żyć w podziemiu to naturalnie człowiek zaczyna inaczej postrzegać rzeczywistość. To zgubiło wielu.

XaVier , ja generalnie sie z tobą zgadzam , ale jest jedna istotna kwestia. To nie jest tak ,że sprawa wygląda albo ruch masowy , albo walka zbrojna, bo nawet jak sie popatrzy na hiszpańskie CNT to obok związku działało przecież zakonspirowane FAI, które w dużej części stanowiło "zbrojne ramie" ruchu, a jego dzialacze stanowili podstawe "kadry" ( nie w sensie sprawowania władzy, ale kompetencji w działaniach bojowych) kolumn anarchistycznych w trakcie wojny domowej. Tak to chyba powinno wyglądać ,że na pewnym etapie rozwoju ruchu masowego, musi on wytworzyć swoje grupy uderzeniowe, które z jednej strony odpowiadają na wzmagające się represje państwa i kapitału, z drugiej przygotowują teorie i praktykę działania na moment rewolucji. Ważne jest przy tym to zeby były one organicznie zrośnięte z ruchem masowym i impuls do działań szedł od ruchu , a nie był wynikiem autonomicznych decyzji jakieś grupki działaczy. Dla mnie przykładem "dobrych praktyk" w tym względzie jest pierwsza generacja "Czerwonych Brygad" i innych grup włoskich , które bardzo mocno były zakorzenione w zakładach pracy, a ich akcje były przedłużeniem walk tam prowadzonych.

Niestety uważam, że ruch hiszpański pod tym względem też trzeba przeanalizować krytycznie. Ale to oczywiste, że jakby nasi pracodawcy zaczęli wynajmować pistoleros żeby likwidowali aktywistów pracowniczych, tak jak to było w Hiszpanii w latach 20 i 30, to oczywiste by było wytworzenie grup bojowych w celach samoobrony itd. Natomiast często niektórzy emocjonują się za bardzo "ogniem" i zupełnie symbolicznymi akcjami typu zastrzelenie jakiegoś polityka (którego likwidacja nie ma żadnego znaczenia systemowego i po prostu jest bez sensu), wysadzenie komisariatu itd. A za mało, szczególnie wśród osób piszących w internecie, myślenia o budowie ruchu, organizacji, wychodzeniu do środowisk pracowniczych, lokatorskich, interwencji w konkretne spięcia społeczne. W czasach kiedy założenie związku zawodowego w hipermarkecie jest megaradykalną akcją dla wielu osób, gdzie założenia związku wiele osób się boi, mówienie o jakichś zamachach to jest oderwanie od rzeczywistości.

Jeśli chodzi o RAF, to ich pobudki były raczej natury moralnej, niż czysto praktycznej. Myślenie Meinhof szło mniej więcej tym torem: jeśli nasi towarzysze walczą w Wietnamie, to jedynym sposobem na solidaryzowanie się z ich walką, są działania zbrojne. Niby to szlachetne, ale potwornie głupie, bo ostatecznie jedynie wzmocniło państwo.

A w Polsce totalitaryzm narasta pomimo braku jakichkolwiek grup tego typu

Włąśnie to różni ruchy grecki i polski. Grecy z totalitaryzmem walczą.

Jak walczą? Np. tak:
http://www.youtube.com/watch?v=lI5k9Gvvl1Q
http://www.youtube.com/watch?v=4JCtXieRNRg
http://www.youtube.com/watch?v=gquhAWbrAcE
http://www.youtube.com/watch?v=LTTM0r79YKA

Tak... Niszczenie kamer od monitoringu, świadczy o tym, że w Grecji ma miejsce prawdziwa rewolucja. Już widzę, jak struktury państwa walą się dzięki temu. Greccy kapitaliści srają ze strachu, widząc swój rychły koniec...

Ale o co chodzi?
Ja podawałem to jako przykład walki z totalitaryzmem pod którym to pojęciem rozumiem np. instalację powszechnego monitoringu. W Grecji wystepuje ruch (anarchistyczny) który z tym walczy.

W Polsce nie ma żadnego oporu przeciwko monitoringowi (nawet w formie jakiejś szerszej propagandy)

Tak, ale naszym zadaniem podstawowym jest wyciągać wnioski błędów i poddawać krytyce także i tą tradycję. Mamy masę doświadczeń i należy się na nich uczyć.

tonący to jest raczej ruch w grecji, skoro już brzytwy w postaci akcji tego rodzaju się chwyta. Historycznie rzecz biorąc tak kończyły się wszystkie zrywy. Najpierw akcja, ruchawka, potem zostają resztki frustratów latające z bombami. A potem państwo ich wyłapuje i koniec.

Tylko że historia ruchu greckiego to zupełne zaprzeczenie twojej tezy.
Bo po pierwsze partyzantka miejska istnieje w Grecji nieprzerwanie od 1973 roku do dziś. W tym w różnych okresach działały grupy anarchistyczne. Tak samo zadymiarski styl jest tam obecny od dawna na anarchistycznych demonstracjach. I koktajle widać na zdjęciach z anarchistycznych demonstracji i 5 i 10 i 20 lat temu.
A mimo to ruch jest silny i nie został rozbity przez państwo.

Tak samo nieprawdziwa jest twoja teza o powstaniu. Bo po grudniu 08 ruch nie został zmarginalizowany a wręcz przeciwnie właśnie umasowił się. O ile rzeczywiście działalność grup przed grudniem 08 (a przecież zame komórki ognia działają już wiele lat) mogła być uważana za marginalną o tyle teraz ruch stał się autentycznie masowy

Aby wprowadzić w życie radykalne idee i je utrzymać, to nie wystarczą same gorące serca. Do tego potrzeba profesjonalnego zorganizowania i solidnego zaplecza. Wiadomo że rozeźleni studenci czy robotnicy prosto z ulicy nie są w stanie zbudować struktur które byłyby odpowiednio zaprawione aby stawić czoło [silnemu nieprzyjacielowi] i jednocześnie były odporne na jego infiltrację. W przypadku grup partyzanckich, hermetyczność jest kwestią kluczową od której zależy ich być, albo nie być.

Przykładowo; Raf był bliski osiągnięcia celu, a jednak w przełomowym momencie poszedł w rozsypkę ponieważ był przepalony na wylot przez wywiad. Z tego samego powodu poległo znacznie więcej organizacji które być może osiągnęły by swój cel, gdyby nie straty własnych szeregów spowodowane przez infiltrację.

Oczywiście, to tylko zarys problemu, który według mnie jest najbardziej istotny.